Ηδονοβλεψία + Κλειστοφοβία: πώς λειτουργούν κινηματογραφικά;

Δημοσίευση: 19 Ιαν. 2019, 20:08
Συντάκτης:

Ένα μετριότατο θριλεράκι έπαιξε με το trend των escape rooms και κατάφερε να σημειώσει επιτυχία στο αμερικάνικο box office. O λόγος για το «Escape Room», το οποίο δεν θα σκεφτόμασταν ποτέ να συνδέσουμε με σοβαρότερες ταινίες με κλειστοφοβική και ηδονοβλεπτική ατμόσφαιρα, εάν δεν πέφταμε πάνε σε ένα πολύ ενδιαφέρον podcast του The Playlist.

Σε αυτό, πραγματοποιείται μια ανάλυση που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δύο άξιοι κινηματογραφικοί προκάτοχοί του είναι το παραγνωρισμένο «Δωμάτιο Πανικού» του Ντέιβιντ Φίντσερ και ο κλασσικός «Σιωπηλός Μάρτυρας» του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Για την ακρίβεια, οι συντάκτες του The Playlist κατάφεραν να εντοπίσουν περισσότερες ομοιότητες απ’ όσες μπορείτε να φανταστείτε ανάμεσα στα τρία φιλμ.

Για παράδειγμα, εάν αντιπαραβάλλουμε το «Escape Room» με τον «Σιωπηλό Μάρτυρα» θα διαπιστώσουμε ότι και τα δύο παίζουν με την ηδονοβλεπτική τάση του να σχηματίζουμε άποψη για κάποιον όταν αυτός ο κάποιος δεν γνωρίζει ότι τον παρατηρούμε. Μπορεί το «Escape Room» να παίζει με τη σύγχρονη τάση του εταιρικού team building, όπου εργαζόμενοι σε μια επιχείρηση θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν τις ικανότητές τους στην επίλυση προβλημάτων για να ανταμειφθούν – στην προκειμένη περίπτωση με την έξοδό τους από το Escape Room, αλλά υπάρχει κι άλλο ένα στοιχείο στην υπόθεση που συνδέεται με το αριστούργημα του Χίτσκοκ: η ύπαρξη ενός αφανούς παρατηρητή που ελέγχει το πεπρωμένο τους. Υπό αυτή την οπτική, ο παρατηρητής τoυ «Escape Room» και ο χαρακτήρας του Τζέιμς Στιουάρτ στον «Σιωπηλό Μάρτυρα» έχουν τον ίδιο ρόλο: βρίσκονται σε απόσταση ασφαλείας και διαμορφώνουν την άποψη του θεατή για το ποιος αξίζει να τιμωρηθεί και ποιος όχι.

Το δε «Δωμάτιο Πανικού» του Φίντσερ καταφέρει να περιπλέξει ακόμα περισσότερο τα πράγματα, καθώς το δωμάτιο του τίτλου έχει διπλή χρησιμότητα: είναι ταυτόχρονα φυλακή και όπλο για τις Τζόντι Φόστερ και Κίρστεν Στιούαρτ, που προσπαθούν να αμυνθούν απέναντι στους κακοποιούς που έχουν εισβάλει στο ίδιο τους το σπίτι. Έτσι και οι τρεις ταινίες, παρά τις εμφανείς ποιοτικές διαφορές, χρησιμοποιούν την ηδονοβλεψία και την αίσθηση κλειστοφοβίας για να παίξουν με τις αισθήσεις τον θεατών και να αποκαλύψουν τα επιμέρους ψυχικά τραύματα που κρύβονται στον πυρήνα των ηρώων τους.

Αν μας έλεγαν ότι θα μπορούσε να προκύψει μια τόσο ενδελεχής ανάλυση με αφορμή το «Escape Room» δύσκολα θα το πιστεύαμε, όμως τελικά υπάρχει και μπορείτε να την ακούσετε εδώ.

 

ΣΧΟΛΙΑ

Δημοσίευση: 19 Ιαν. 2019, 20:08
Συντάκτης:

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Σύνοψη: Ο κριτικός τέχνης Morf Vandewalt είναι πολύ γνωστός...
1λεπτό
Ο Αλφόνσο Κουαρόν θα επισκεφθεί την Ελλάδα, όχι για...
2 ώρες
10 ώρες

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Odeon
46740
Tanweer
23900
Spentzos
12800
Spentzos
8300