Οι καλύτερες ταινίες του 2025 για το National Board Of Review

Δόθηκαν χθες τα βραβεία του National Board Of Review, με τα βραβεία της ένωσης των κριτικών και ιστορικών του σινεμά ((Εθνικό Συμβούλιο Κριτικών Κινηματογράφου) που δίνονται σχεδόν έναν... αιώνα, να ξεχωρίζουν ταινίες που ακούγονται πολύ στην μετέπειτα οσκαρική κούρσα και συνήθως βρίσκονται στις τελικές επιλογές, αν και σπάνια πετυχαίνουν τον τελικό νικητή. Kάτι που μάλλον θα αλλάξει και φέτος, μιας και "One battle after another" που βράβευσαν ως καλύτερη ταινία, κερδίζει παντού με΄χρι τώρα και σταδιακά εδραιώνεται ως το απόλυτο οσκαρικό φαβορί. 

ΣΧΕΤΙΚΑΟι καλύτερες ταινίες του 2024 για το National Board Of Review

Η ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον «σάρωσε» στα βραβεία του 2025, κερδίζοντας Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία, και τρία βραβεία ερμηνείας για τους Λεονάρντο ΝτιΚάπριο (Α’ Ανδρικός), Μπενίσιο Ντελ Τόρο (Β’ Ανδρικός) και Τσέις Ινφίνιτι (Πρωτοεμφανιζόμενη). Ο Άντερσον παίρνει το τέταρτο NBR του, ενώ ο ΝτιΚάπριο επιβεβαιώνει ότι είναι ο μόνιμος αγαπημένος του σωματείου.

Η Ρόουζ Μπερν πήρε το Α’ γυναικείου για το φιλμ της Α24,  “If I Had Legs I’d Kick You”. Μετά το βραβείο της Ένωσης Κριτικών Νέας Υόρκης, είναι σαφές ότι φτιάχνει πολύ σοβαρό momentum. Η Ίνγκα Ίμπσντοτερ Λιλέας, με το “Sentimental Value”, πήρε την πρώτη μεγάλη διάκριση της καριέρας της — η Neon συνεχίζει να κάνει αυτό που κάνει πάντα: να δημιουργεί νέες μικρές βόμβες στο βραβευτικό τοπίο.

Από την άλλη, οι απουσίες έκαναν φασαρία: το “Hamnet” της Κλοέ Ζάο — μια από τις πιο πολυσυζητημένες ταινίες του έτους — δεν μπήκε ούτε καν στο Τop 10. Το “No Other Choice” του Παρκ Τσαν-γουκ επίσης έμεινε απ'έξω. Το NBR έχει πάντα τις ιδιοτροπίες του, αλλά φέτος φαίνεται πως αποφάσισε να στείλει μερικές πολύ ηχηρές… παραλείψεις.

Και πίσω από όλα αυτά, το μεγάλο στατιστικό φάντασμα: η ιστορικά ασταθής σχέση NBR–Oscars. Το γεγονός πως μόνο μία φορά από το 2009 συνέπεσαν οι δύο θεσμοί στο καλύτερο φιλμ — με το “Green Book” — μοιάζει σχεδόν σαν υπενθύμιση ότι τα NBR, όσο κι αν πασχίζουν, δεν είναι προάγγελος της Ακαδημίας, αλλά μια πιο cinephile τελετή αυτοπροσδιορισμού. Οι νικητές αναλυτικά: 

Kαλύτερη ταινία: “One Battle After Another” 

Σκηνοθεσία: Πολ Τόμας Άντερσον “One Battle After Another”

Α' Ανδρικός: Λεονάρντο Ντι Κάπριο “One Battle After Another”

Α' Γυναικείος: Ρόουζ Μπερν “If I Had Legs I’d Kick You”

Β' Ανδρικός: Μπενίτσιο Ντελ Τόρο “One Battle After Another”

Β' Γυναικείος: Ίνγκα Ιμπσντότιρ Λίλεας “Sentimental Value”

Σκηνοθετικό ντεμπούτο: Εύα Βίκτορ “Sorry, Baby”

Πρωτοεμφανιζόμενη ερμηνεία: Τσέις Ινφίνιτι “One Battle After Another”

Πρωτότυπο σενάριο: “Sinners”

Διασκευασμένο σενάριο: “Train Dreams”

Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: “Arco”

Διεθνές Φιλμ: “It Was Just an Accident”

Ντοκιμαντέρ: “Cover-Up”

Φωτογραφία: “Sinners”

10 καλύτερες ταινίες (με αλφαβητική σειρά): 

“Avatar: Fire and Ash” (20th Century Studios)
“F1” (Apple Original Films/Warner Bros.)
“Frankenstein” (Netflix)
“Jay Kelly” (Netflix)
“Marty Supreme” (A24)
“Rental Family” (Searchlight Pictures)
“Sinners” (Warner Bros.)
“Train Dreams” (Netflix)
“Wake Up Dead Man: A Knives Out Mystery” (Netflix)
“Wicked: For Good” (Universal Pictures)

5 καλύτερα διεθνή φιλμ (με αλφαβητική σειρά): 

“Left-Handed Girl” (Netflix)
“The Love That Remains” (Janus Films)
“The Secret Agent” (Neon)
“Sentimental Value” (Neon)
“Sirāt” (Neon)

5 καλύτερα ντοκιμαντέρ (με αλφαβητική σειρά): 

“2000 Meters to Andriivka” (PBS)
“Come See Me in the Good Light” (Apple Original Films)
“My Mom Jayne” (HBO Documentary Films)
“Natchez” (Oscilloscope Laboratories)
“Orwell: 2+2=5” (Neon)

10 καλύτερα ανεξάρτητα φιλμ (με ελφαβητική σειρά): 

“The Baltimorons” (IFC)
“Bring Her Back” (A24)
“Father Mother Sister Brother” (Mubi)
“Friendship” (A24)
“Good Boy” (IFC)
“If I Had Legs I’d Kick You” (A24)
“The Mastermind” (Mubi)
“Rebuilding” (Bleecker Street)
“Sorry, Baby” (A24)
“Urchin” (1-2 Special)