The History of Sound

Σύνοψη: Το 1917 ο ταλαντούχος σπουδαστής μουσικής Λάιονελ συναντά τον Ντέιβιντ στο Ωδείο της Βοστόνης, όπου χάρη στην κοινή τους αγάπη για την παραδοσιακή μουσική ένας ισχυρός δεσμός καλλιεργείται ανάμεσα τους.

Μετά από χρόνια, ο Λάιονελ λαμβάνει μία επιστολή από τον Ντέιβιντ, που θα οδηγήσει σε ένα αυθόρμητο ταξίδι  στην επαρχία του Μέιν, με σκοπό να ανθολογήσουν παραδοσιακά τραγούδια.

Άποψη: Η μουσική συντροφεύει κάθε μας στιγμή, είτε είμαστε χαρούμενοι είτε λυπημένοι, είτε ερωτευμένοι είτε χωρισμένοι είτε νέοι είτε ηλικιωμένοι. Για αυτό δεν είναι τυχαίο που η Ιστορία του Ήχου είναι η μουσική ως συντροφιά και ως ένωση, ως αγάπη και ως χωρισμός ανάμεσα σε δύο άντρες στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα που ο έρωτας τους θα ήταν απαγορευμένος.

Η μουσική έχει τόσο κυρίαρχο ρόλο που είναι σαν μιούζικαλ χωρίς να είναι μιούζικαλ υποδαυλίζοντας πολλές φορές το ίδιο το love story.

Ο Νοτιοαφρικανός Όλιβερ Χερμάνους, μετά το πολύ διαφορετικό Living με τον Μπιλ Νάι, στήνει μια ερωτική σύνθεση λίγο offbeat που καταλήγει όσο περνά η ώρα να μοιάζει υποτονική και εν τέλει αδιάφορη.

Ο Πολ Μεσκαλ και ο Τζος Ο Κόνορ κρατιούνται σε ήρεμους τόνους με πολλές σιωπές και βλεμματική επαφή μιας και τα λόγια πολλές φορές είναι περιττά ή αδυνατούν να εκφράσουν τα συναισθήματα.

Όπως έλεγε ο πρωταγωνιστής σε ταινία του Γκοντάρ, εγώ σου μιλάω με συναισθήματα και εσύ μου μιλάς με λέξεις. Κάποια στιγμή ο Ντέιβιντ θα κληθεί να βάλει ένα τέλος σε μια θυελλώδη σχέση την οποία ωστόσο ο σκηνοθέτης κινηματογραφεί με διακριτικότητα και απαλότητα, χάνοντας κάτι από την δύναμη και την οξύτητα του ερωτισμού.

Αν κάτι λείπει από την ταινία είναι η συναισθηματική έκρηξη κα η αφηγηματική κορύφωση. Μέχρι τέλους κινείται σε ήρεμα νερά με υπόκωφες εντάσεις που δεν ξεσπούν ούτε ομολογούνται. Κοντά σε μια πιο βρετανική προσέγγισης των συναισθημάτων θυμίζοντας το στεγνότητα του Καζούο Ισιγκούρο, χωρίς το υποδόριο χιούμορ.

Μονοθεματικό συναισθηματικά, δίχως πλούτο αλλά μια κωδικοποιημένη ανάπτυξη συναισθημάτων και χαρακτήρων μιας πιο κλασικής, ακαδημαϊκής παρασκευές κινηματογράφου που αναζητά να γίνει κάτι παραπάνω από αυτό που είναι, ένα πολύ μικρής έκτασης έργο, βασισμένο σε διήγημα του ίδιου του σεναριογράφου της ταινίας, με διάρκεια που προδίδει και φανερώνει τα περιορισμένα δραματουργικά όπλα της ιστορίας.