Mike & Nick & Nick & Alice

Το “Mike & Nick & Nick & Alice” είναι ένα παράξενο, ενεργητικό μείγμα crime comedy και sci-fi που δεν φοβάται να γίνει αλλόκοτο. Με τον Βινς Βον σε διπλό ρόλο και μια πλοκή γεμάτη ανατροπές, η ταινία προσφέρει μια εμπειρία που άλλοτε ξεφεύγει και άλλοτε απογειώνεται.

Από τα πρώτα του λεπτά ξεκαθαρίζει ότι δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την αφηγηματική πειθαρχία όσο για τη διασκέδαση. Ο ΜπενΝτέιβιντ Γκραμπίνσκι στήνει ένα γνώριμο crime setup –γκάνγκστερ, προδοσίες, ερωτικά τρίγωνα– μόνο και μόνο για να το διαλύσει με μια δόση επιστημονικής φαντασίας που αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού.

Η βασική ιδέα είναι απλή αλλά αποτελεσματική: ένας άντρας επιστρέφει από το μέλλον για να διορθώσει ένα καταστροφικό λάθος. Αυτό το εύρημα δίνει στον Βινς Βον την ευκαιρία να παίξει δύο εκδοχές του ίδιου χαρακτήρα, και εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της ταινίας. Ο «παρών» Νικ είναι αυτό που περιμένεις – λίγο εγωκεντρικός, λίγο χαλαρός, αρκετά μπλεγμένος. Ο «Future Nick», όμως, κουβαλά ένα βάρος που αλλάζει εντελώς τη στάση του: είναι πιο ήσυχος, πιο εσωστρεφής, σχεδόν στοιχειωμένος. Ο Βον καταφέρνει να διαφοροποιήσει τις δύο εκδοχές χωρίς υπερβολές, δίνοντας στην ταινία ένα απρόσμενο συναισθηματικό κέντρο. Δεν είναι μια ερμηνεία που θα συζητηθεί για βραβεία, αλλά είναι σίγουρα από τις πιο ενδιαφέρουσες της καριέρας του τα τελευταία χρόνια.

Δίπλα του, ο Τζέιμς Μάρσντεν αποδεικνύει ξανά πόσο υποτιμημένος είναι ως κωμικός ηθοποιός, ενώ η Έιζα Γκονζάλες προσφέρει την απαραίτητη ένταση στο ερωτικό τρίγωνο. Ο Κιθ Ντέιβιντ, από την άλλη, μοιάζει να απολαμβάνει κάθε στιγμή ως larger-than-life αρχιμαφιόζος, κλέβοντας σκηνές με ευκολία. 

Η ταινία λειτουργεί καλύτερα όταν αγκαλιάζει την υπερβολή της. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες –με ονόματα που μοιάζουν βγαλμένα από καρικατούρα– δίνουν έναν σχεδόν καρτουνίστικο τόνο, χωρίς όμως να μετατρέπουν το φιλμ σε καθαρή παρωδία, μιας και ο Γκραμπίνσκι αποδεικνύεται και αρκετά στιβαρός σκηνοθέτης δράσης, με αυτοπεποίθηση, καλοστημένες σκηνές με ρυθμό που κρατά το ενδιαφέρον. 

Ωστόσο, δεν λείπουν τα προβλήματα. Η ταινία συχνά μοιάζει να αυτοσχεδιάζει, με αποτέλεσμα κάποιες αφηγηματικές γραμμές να χάνονται ή να μην οδηγούν πουθενά. Ο ρυθμός, αν και γενικά γρήγορος, παρουσιάζει κοιλιές, ειδικά όταν το σενάριο προσπαθεί να εξηγήσει τους κανόνες του time travel χωρίς να έχει πραγματικά ανάγκη να το κάνει.

Εκεί που πραγματικά ξεχωρίζει είναι στον τόνο της. Σε μια εποχή όπου οι περισσότερες mainstream κωμωδίες μοιάζουν «ασφαλείς» και προσεκτικά φιλτραρισμένες, το “Mike & Nick & Nick & Alice” δεν φοβάται να είναι περίεργο. Από τις μουσικές επιλογές μέχρι τα πιο αλλόκοτα gags, η ταινία διατηρεί μια ταυτότητα που σπάνια συναντάς σε streaming παραγωγές.

Παρά τις αδυναμίες του, το “Mike & Nick & Nick & Alice” είναι μια ευχάριστη έκπληξη. Δεν είναι συνεπές, ούτε πάντα επιτυχημένο, αλλά είναι ζωντανό, γεγονός που μετρά σε μια αγορά γεμάτη προϊόντα που μοιάζουν κατασκευασμένα από τον ίδιο αλγόριθμο.