Splice

Όταν το αποτέλεσμα είναι ένα πλάσμα που θυμίζει άνθρωπο σε βαθμό που δεν το περίμεναν, αρχίζουν και αναθεωρούν τις ιδεολογικές πεποιθήσεις τους και εμπλέκονται πλέον και συναισθηματικά. Ιδιαίτερα από την στιγμή που το παραμορφωμένο παιδί αναπτύσσεται σχεδόν σε μια κανονική –εντυπωσιακή- γυναίκα και παράλληλα αποκαλύπτεται ένα μυστικό που ανατρέπει τις ισορροπίες, η κατάσταση… εκτροχιάζεται.
Και είναι δυστυχώς αυτό το τελευταίο 20λεπτο με τις αχρείαστες ευκολίες και 1-2 απωθητικές (χωρίς λόγο σκηνές) που προσγειώνει το φιλμ του ταλαντούχου Νατάλι και δεν του χαρίζει την ολοκλήρωση που άρμοζε σε αυτή την έξυπνη σεναριακή ιδέα.
Γιατί μέχρι τότε, το Splice είναι ευχάριστη έκπληξη: θίγει καίρια ηθικά ζητήματα αναφορικά με τον γενετικό πειραματισμό που ολοένα και απασχολεί περισσότερο κόσμο και επιστήμονες, ενώ δίνει άφθονες τροφή για σκέψη και οπτικοποιεί ωραιότατα το πείραμα με την εντυπωσιακή Ντελφίν, η οποία χαρίζει μια απόκοσμη γοητεία στο όλο εγχείρημα.
Α.Κ.