Berlinale 26: To Rosebush Pruning δείχνει πως ο πλούτος ίσως δημιουργεί τον φασισμό
Αν για κάτι ξεχώρισε στην φετινή Μπερλινάλε το Rosebush Pruning δεν είναι τόσο για την πρωτοπορία του και την εποικοδομητική κριτική στην οικογένεια και την πατριαρχική κοινωνία, μιας και τα δύο είναι αμφισβητούμενα, αλλά για το λαμπερό καστ. Στην συνέντευξη τύπου μαζί με τον Bραζιλιάνο σκηνοθέτη Καρίμ Αϊνουζ και τον Ελληνα σεναριογράφο Ευθύμη Φιλίππου, το παρών έδωσαν η Πάμελα Άντερσον με γυαλιά ηλίου, ο Τζέιμι Μπέλ, ο Κάλουμ Τέρνερ, η Έλενα Ανάγια, ο Λούκας Γκέιτζ και ο θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός Τρέισι Λετς.
ΣΧΕΤΙΚΑBerlinale: H Tρίσια Τατλ μένει, αλλά με αντισημιτικό χαλινάρι
Ο τελευταίος μάλιστα με απίστευτη διάθεση και χιούμορ με τους δημοσιογράφους δυο φορές να χειροκροτούν τις απαντήσεις του. Η πρώτη φορά όταν δημοσιογράφος ρωτάει τον Τέρνερ για τις φήμες ότι θα κάνει τον Τζέιμς Μποντ με τον ηθοποιό να λέει «δεν θα ήθελα να κάνω κάποιο σχόλιο» και τον Λέτς να παίρνει τον λόγο «εγώ θα είμαι ο Τζέιμς Μποντ». Ο Αϊνούζ ρωτήθηκε αν θα σκηνοθετούσε ταινία Μποντ με τον ίδιο να ομολογεί, ίσως και λίγο αστειευόμενος πως «ένα από τα μεγαλύτερα μου όνειρα θα ήταν να σκηνοθετήσω τον Μποντ, αυτό για τα πρακτικά».
Η πολιτική τέθηκε και εδώ στο τραπέζι της συζήτησης με ερώτηση να απευθύνεται στους Αμερικανούς του πάνελ και τον Λέτς να παίρνει τον λόγο δηλώνοντας «Η ταινία μιλάει μόνη της. Έχει το δικό της σχόλιο να κάνει. Δεν μπορώ να μιλήσω για άλλους καλλιτέχνες. Είναι ένα περίεργο ζήτημα να συζητήσουμε λόγω των πολιτικών καταστάσεων. Αυτό που δείχνει η ταινία είναι πώς ο πλούτος οδηγεί σε κακές συμπεριφορές και ίσως δημιουργεί τον φασισμό».
Με την σειρά της η Πάμελα Άντερσον πιο συγκρατημένη και μετριόφρων αναφέρθηκε στο τι θα συμβούλευε νεαρές γυναίκες που μπαίνουν στον χώρο. «Να είναι ο εαυτός τους, να ακολουθούν τα όνειρα τους, ποτέ δεν είναι αργά. Η ζωή είναι κεφάλαια. Δεν ξέρω τι άλλο γιατί η ερώτηση τι συμβουλή θα έδινα σε άλλους πάντα με κάνει να γελάω. Δεν νομίζω ότι είμαι η κατάλληλη για αυτό». Η Έλενα Ανάγια παραδέχτηκε το δέσιμο που ένιωσε μαζί της με το που την γνώρισε. «Γνωριστήκαμε μια βδομάδα πριν τα γυρίσματα και αμέσως είχα έρωτα μαζί της. Φυσικά και είχα».
Ο Ευθύμης Φιλίππου μίλησε προφανώς για το σενάριο και ξεκαθάρισε πως δεν βλέπει στοιχεία αρχαιοελληνικής τραγωδίας, όσο και αν είναι ορατά. «Δεν γνωρίζω αν υπάρχει σύνδεση με την αρχαιοελληνική τραγωδία. Όταν ξεκινήσαμε να το δουλεύουμε με τον Καρίμ, η ιδέα ήταν να περιγράψουμε κάτι, όχι να υποδείξουμε. Αυτό προσπαθώ να κάνω. Αν θεωρείτε ότι είναι σαν αρχαιοελληνική τραγωδία είναι οκ, αν όχι είναι πάλι οκ».
Ο σκηνοθέτης συμπλήρωσε για την συνεργασία πως ο παραγωγός του πρότεινε να κάνουν μια ταινία για την οικογένεια και είχε δει την ταινία του Μπελόκιο ενώ μετά μέσω zoom έκανε μια πρώτη συνάντηση με τον Φιλίππου και προχώρησε η διαδικασία. «Σκέφτηκα πώς θα ήταν αν βγάζαμε την μητέρα και βάζαμε τον πατέρα γιατί τα θέματα της ταινίας ήταν επαναστατικά τότε το 1965, ένα χρόνο πριν γεννηθώ, αλλά σήμερα θα ήθελα να μιλήσουμε για την πατριαρχία και την οικογένεια. Ο Μπελόκιο έχει διαβάσει το σενάριο και έχει δει την ταινία».
Η δική τους εκδοχή είναι σίγουρα πιο παράδοξη και βίαιη. «Όταν γράφω ιστορίες δεν σκέφτομαι κάποια συγκεκριμένη χώρα, αλλά θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε. Ίσως πίσω το μυαλό μου να υπάρχουν, αλλά θέλω να πιστεύω δεν κατευθύνει τον τρόπο που σκέφτομαι. Υπάρχει πολλή βία και προβοκατόρικες σκηνές στα σενάρια μου αλλά είναι εκεί επειδή περιγράφω τους ανθρώπους και την ζωή και δεν μπορώ να τα αγνοήσω. Δεν το κάνω για να σοκάρω».
ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων