Berlinale 2020: "All the dead ones" - Κριτική

Berlinale 2020: "All the dead ones" - Κριτική
Δημοσίευση: 28 Φεβ. 2020, 23:44
Συντάκτης:

Σύνοψη: 1899 στην Βραζιλία. Η δουλεία καταργείται. Μετά τον θάνατο της τελευταίας τους υπηρέτριας, τρεις γυναίκες της οικογένειας Soares βρίσκονται χαμένες στην νέα τάξη πραγμάτων του Σάο Πάολο. Από την άλλη πλευρά, η οικογένεια Nascimento, που υπηρετούσαν ως σκλάβοι τόσα χρόνια τους Soares βρίσκονται ελεύθεροι σε μια κοινωνία που δεν είναι έτοιμη να τους δεχτεί.

ΣΧΕΤΙΚΑΔάφνη Χαριζάνη: "H τέχνη είναι πολιτική"

Άποψη: Το 1888 καταργήθηκε επισήμως η δουλεία στην Βραζιλία, ενώ από το 1850 είχε σταματήσει να εμπορεύεται σκλάβους στην Αφρική. Στην ταινία των Caetano Gotardo και Marco Dutra βρισκόμαστε λίγα χρόνια μετά, στα 1899, στην εκπνοή του 19ου αιώνα και παρατηρούμε τις αλλαγές μέσα από δυο οικογένειες που συμβολίζουν δύο διαφορετικούς κόσμους της Βραζιλίας.

Από την μία οι λευκοί στην Βραζιλία που έχουν μια προνομιακή θέση και από την άλλη οι μαύροι στην Βραζιλία που λειτουργούν ως σκλάβοι των πρώτων, ως κοινωνικά παράσιτα για να θυμηθούμε και την νοτιοκορεάτικη ταινία που με πολύ πιο επιτυχημένο τρόπο αντιπαραβάλλει δύο άλλες πλευρές του νομίσματος της κορεατικής πραγματικότητας.

Σε ένα γυναικοκρατούμενο κόσμο, μιας και από τις δύο οικογένειες, και την πρώην αριστοκρατική οικογένεια, που πλέον με την αλλαγή του status quo έχει ξεπέσει, και η οικογένεια που βλέπει να έχει γίνει μια αλλαγή αλλά μόνο στα χαρτιά μιας και στην καθημερινότητα δεν έχουν αλλάξει και τόσα, βλέπουμε κυρίως τις γυναίκες των οικογενειών, όχι σε μια προσπάθεια εύκολου φεμινιστικού σχολίου, αλλά γιατί απλώς δεν έχουν λόγο να υπάρχουν σημαντικοί ανδρικοί χαρακτήρες.

Από εκεί και πέρα όμως η ταινία οδηγείται αργά-αργά μακριά από το σημείο από το οποίο έχει ξεκινήσει. Έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα σεναριακή ιδέα, την οποία συνδέει με ένα έξυπνο σκηνοθετικό τρικ, να μην αλλάξει το σκηνικό της Βραζιλίας και να το προσαρμόσει στον 19ο αιώνα, αλλά τηρεί την πιστότητα στην εποχή όσον αφορά την κοντινή εικόνα και διατηρεί την σύγχρονη εικόνα για την μακροεικόνα της Βραζιλίας.

 Είναι μια πολύ έξυπνη σκέψη και ένα ωραίο σενάριο που όμως εξαντλείται γρήγορα και αρχίζει να ξεφεύγει με ανούσιες υποπλοκές ή εύκολα ρομαντικές ιστοριούλες. Αποκορύφωμα σε όλο αυτό είναι η μεταφυσική τροπή που αρχίζει να παίρνει από ένα σημείο και μετά, κάτι που εν τέλει δεν εκμεταλλεύεται ούτε αξιοποιείται και δεν οδηγεί πουθενά.

Ίσως το All the Dead Ones να χρειαζόταν ένα πιο καθαρό στόχο. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά μία εκ των παραγωγών της ταινίας στην συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν «Δεν χρειάζομαι όπλα. Χρειάζομαι δύναμη, χρειάζομαι αγάπη, κουράγιο και στιγμές ηρωισμού. Θα αντισταθούμε, θα νικήσουμε-όλοι μας: όλες οι φυλές, όλα τα φύλα, είμαστε όλοι μαζί». Αν αυτό φαινόταν εντονότερα στην ταινία και δεν αποφάσιζε να λοξοδρομήσει από έναn δρόμο που φαινόταν πολύ ενδιαφέρων, τότε θα είχαμε μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις της φετινής Μπερλινάλε, εν τέλει όμως είναι μια χαμένη ευκαιρία.

4,5 / 10

70ο Φεστιβάλ Βερολίνου. Οι βαθμολογίες του MOVE IT για τις ταινίες του Διαγωνιστικού:

The Intruder (1/10), Hidden Away (7,5/10), First Cow (7/10), The Salt Of Tears (4/10), All The Dead Ones (4,5/10), Undine (6,5/10), Delete History (6/10), My Little Sister (7/10), Siberia (1,5/10), The Woman Who Ran (6,5/10), Bad Tales (5,5/10), Never Rarely Sometimes Always (6,5/10), Berlin Alexanderplatz (5/10), Dau Natasha (3/10), The Roads Not Taken (4/10), Days (-), Irradiated (-), There Is No Evil (-)

 

Το 70ο Φεστιβάλ του Βερολίνου διεξάγεται 20 Φεβρουαρίου με 1 Μαρτίου 2020, το MOVE IT βρίσκεται εκεί με την πολυπληθέστερη αποστολή για ελληνικό μέσο και σας μεταφέρει για 10η συνεχή χρονιά όλα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις αίθουσες της αγαπημένης μας ευρωπαϊκής πόλης, στο ειδικά διαμορφωμένο section μας.

Δημοσίευση: 28 Φεβ. 2020, 23:44
Συντάκτης:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ