Berlinale 19: "Our stealing horses" - Κριτική

Δημοσίευση: 11 Φεβ. 2019, 12:58
Συντάκτης:

Σύνοψη: Μετά τον θάνατο της γυναίκας του, ο 67χρονος Trond (Στέλαν Σκάρσγκαρντ) αποσύρεται σε ένα μικρό χωριό στην ανατολική Νορβηγία. Εκεί συναντά έναν άνθρωπο από το παρελθόν του, ο οποίος θα του θυμίσει ένα σημαδιακό καλοκαίρι που είχε περάσει ως έφηβος με τον πατέρα του.

ΣΧΕΤΙΚΑBerlinale 19: "The Art of Pauline Kael" - Κριτική

Άποψη: Βασισμένο στο ομώνυμο bestseller του Νορβηγού Περ Πέτερσον, το «Out Stealing Horses», η επιστροφή του Χανς Πέτερ Μόλαντ στο Διαγωνιστικό τμήμα της Berlinale, είναι μια ελεγειακή σπουδή πάνω στη μνήμη και τη σχέση πατέρα – γιου, το οποίο δικαιώνει το λογοτεχνικό υλικό στο οποίο βασίζεται και δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που ρουφάει τον θεατή και τον μεταφέρει με επιτυχία στο νορβηγικό δάσος, το οποίο είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής της ταινίας.

Έχοντας στο ερμηνευτικό τιμόνι τον ηθοποιό-πολυεργαλείο Στέλαν Σκάρσγκαρντ, στην τέταρτη συνεργασία του με τον Μόλαντ, η ταινία ξεκινάει συστήνοντας έναν άνθρωπο που απλά θέλει να μείνει μόνος του. Έχοντας ζήσει πολλά χρόνια στη γειτονική Σουηδία, ο Trond (Σκάρσγκαρντ) επιστρέφει στη νορβηγική ύπαιθρο, μετά τον θάνατο της γυναίκας του σε δυστύχημα. Παρότι βρισκόταν εκείνος πίσω από το τιμόνι, γρήγορα δηλώνει, μέσω voice over, ότι δεν νιώθει ενοχές, παρά μονάχα μια τεράστια απώλεια. Την βουκολική του ηρεμία έρχεται όμως να διακόψει ένας γείτονάς του, ο Lars (ένας εξαιρετικός Μπγιορν Φλόμπεργκ), τον οποίο γρήγορα αναγνωρίζει ως μια τραγική φιγούρα από το παρελθόν του και συγκεκριμένα από το τελευταίο καλοκαίρι που πέρασε στη νορβηγική εξοχή με τον πατέρα του (Τομπίας Σάντελμαν).

Με αφορμή αυτή τη συνάντηση ξεκινούν τα φλάσμπακ στο καλοκαίρι που σημάδεψε τόσο τον Trond όσο και τον Lars και ο Μόλαντ ξεδιπλώνει δύο οικογενειακές ιστορίες που τέμνονται με οδυνηρό τρόπο, επιστρατεύοντας μια φωτογραφία που μεταφέρει ολοζώντανη τη ζωή του δάσους, ένα μαεστρικό sound design και ένα soundtrack που ενσωματώνει οργανικά τους ήχους της φύσης.

Το παρελθόν μπορεί να έρθει απροειδοποίητα να σε στοιχειώσει ή να σου δώσει μια ευκαιρία για συγχώρεση και ο χαρακτήρας του Σκάρσγκαρντ αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στις δυο αυτές επιλογές. Ο Μόλαντ αφήνει τους ήρωές του να σχηματιστούν, χωρίς σεναριακή φλυαρία, εστιάζοντας στην αλληλεπίδραση μεταξύ φυσικού περιβάλλοντος και ανθρώπινου ψυχισμού, με αποτέλεσμα ένα στιβαρό σκανδιναβικό δράμα που συγκινεί χωρίς ποτέ να γίνεται μελό, αλλά μπορεί να μπερδέψει τους λιγότερο προσεκτικούς θεατές. Οι υπομονετικοί θα ανταμειφθούν και, στην τελική, όπως λέει και ένας από τους κεντρικούς  χαρακτήρες της ταινίας «εμείς αποφασίζουμε τι είναι αυτό που θα μας προκαλέσει πόνο».

7 / 10

Το 69ο Φεστιβάλ του Βερολίνου διεξάγεται 7-17 Φεβρουαρίου 2019, το MOVE IT βρίσκεται εκεί, αυτόφωτο και αυτοχρηματοδοτούμενο με 5 διαπιστευμένους δημοσιογράφους και σας μεταφέρει για 9η συνεχή χρονιά όλα όσα αξίζουν να διαβάσετε μέσα και έξω από τις αίθουσες της αγαπημένης μας ευρωπαϊκής πόλης. Όλα εδώ.

Δημοσίευση: 11 Φεβ. 2019, 12:58
Συντάκτης:
ΧΟΡΗΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η Γκρέτα Γκέργουιγκ σκηνοθετεί Μέριλ Στριπ, Σίρσα Ρόναν και Τιμοτέ Σαλαμέ

Οι «Μικρές Κυρίες» της Λουίζα Μέι Αλκοτ αφορούν στην ιστορία της ενηλικίωσης τεσσάρων αδελφών...
10 ώρες

"Glow" season 3: Τρέιλερ σκέτη ακολασία!

Η σειρά του Netflix “GLOW” a.k.a. “Gorgeous Ladies of Wrestling” έκανε την εμφάνισή της...
10 ώρες

Η Σόφι Τέρνερ θέλει να γίνει Boy George

Μετά το «Game Of Thrones» και τους «X-Men», η Σόφι Τέρνερ εξετάζει τους επόμενους...
10 ώρες