Δημοσίευση: 23 Οκτ. 2014, 18:14

The smell of us

Ο Λάρι Κλαρκ πουλάει γραφικότητα

Το Πανόραμα αγαπάει Λάρι Κλαρκ. Πέρυσι ήταν το ‘Marfa Girl’ , φέτος το ‘The smell of us’. Η ‘αβάσταχτη ελαφρότητα του –εφηβικού- είναι’, τα άπαντα του Αμερικάνου φωτογράφου που παρείσφρησε και στην έβδομη τέχνη ή για κάποιους ο παλιμπαιδισμός ενός γραφικού φετιχιστή γέρου ηδονοβλεψία που αρνείται κατηγορηματικά να μεγαλώσει.

Και εδώ, ο Κλάρκ τρολάρει, για μια ακόμη φορά. Και τρολάρει άσχημα, ωμά και ακραία. Και επικίνδυνα, ακροβατώντας οριακά, κάπου μεταξύ ‘τέχνης’ και ‘πορνογραφίας’, θα έλεγε κάποιος που του αρέσει να βάζει ταμπέλες. Με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνεται. Και ουσιαστικά ‘ασπάζεται’ τον τίτλο του προβοκάτορα που του αποδίδεται και τον επιδεικνύει με το χέρι ψηλά…

Η κενότητα, ο κυνισμός και η συνήθης νιχιλιστική προσέγγιση με την οποία χρησιμοποιεί τους χαρακτήρες της ταινίας του- αν και πάντα υποβόσκει μια ευνοϊκή διάθεση του ιδίου απέναντι στα ‘kids’ του- δεν επιτρέπει στο θεατή να δεθεί με τους χαρακτήρες, αφού οι τελευταίοι δεν εξελίσσονται και δεν δείχνουν να προσπαθούν να αποποιηθούν την καταστροφική τους πορεία, αντίθετα κρατούν παθητική στάση και την αποδέχονται.

Η ταινία θυμίζει περισσότερο τα πορτραίτα του σκηνοθέτη και φωτογράφου που έχουν την ίδια επαναλαμβανόμενη και ηδονιστικής αισθητικής θεματική - εμμονή του ιδίου- με τη νεολαία και τον ‘ έρωτά’ του με το περιθώριο, το πεζοδρόμιο και το ναδίρ, από την εποχή που ο ίδιος ο Κλαρκ ήταν ‘ζάκιας’ για να μας θυμίζει ότι υπήρξε ο φωτογράφος του ‘Tulsa’ που έμελλε να επηρεάσει ακόμα και τον Σκορτσέζε.

Τα μοτίβα του ίδια : αυτοκαταστροφικοί νέοι, προβληματικές οικογένειες, βία, ναρκωτικά, αναζήτηση της ταυτότητας και της σεξουαλικότητας στην εφηβεία. Η μόνη του καινοτομία ότι αυτή τη φορά αφήνει την αγαπημένη του Αμερικανική νεολαία και καταπιάνεται με τους εφήβους του Παρισιού, προσθέτοντας ένα ερωτηματικό αμφιβολίας απέναντι στην τεχνολογία των κινητών, των selfies και της επικίνδυνης ανωνυμίας του διαδικτυακού βυθού που μπορεί να σε πνίξει στον ωκεανό του.

Ο Μάικλ Πιτ του ‘The Dreamers’ και του ‘Funny Games’ σε ρόλο κομπάρσου grunge τροβαδούρου, χωρίς όνομα και ουσία, ενώ ο εγωκεντρικός Κλάρκ κάνει το δικό του πέρασμα από την ταινία του, ως αλκοολικός τελειωμένος ‘Rockstar’ και μάλιστα αφήνει να του χτυπήσουν στην πραγματικότητα tattoo μια νέκρα. Ο σκηνοθέτης, ταυτόχρονα αυτοσαρκάζεται, βάζοντας γέρους παιδόφιλους φετιχιστές στο ‘παιχνίδι’ του ‘Smell of us’, βγάζοντας ουσιαστικά άσεμνα τη γλώσσα έξω στους επικριτές του.

Δυστυχώς ο σκηνοθέτης του αγαπημένου ‘Kids’, δυο δεκαετίες μετά και παρά το σκανδαλώδες και νοσηρό υπόβαθρο που χρησιμοποιεί, δεν καταφέρνει παρά να επαναλαμβάνει τον ίδιο του τον εαυτό, σε σημείο που κουράζει ακόμα και τους πραγματικούς φαν του. H ταινία έχει προβληθεί έως τώρα μόνο σε φεστιβάλ της Βενετίας, Βραζιλίας και στο δικό μας Πανόραμα, χλωμό τη βλέπουμε να παίρνει διανομή στις ΗΠΑ.. Εάν ανήκεις στην κατηγορία εκείνων που το ‘Nymphomaniac’ τους ‘ενόχλησε’, το ‘The smell of us’ θα σε σοκάρει. Εάν είσαι συνηθισμένος στην αιρετική Κλαρκική ‘εικονοκλασία’, θα βρεθείς στο ίδιο γραφικό έργο θεατής, αφού εν τέλει.. βρωμάει ναφθαλίνη.

2/10

Eιρήνη Κατσαρά

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Δύο ελληνικές μικρού μήκους στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο

Άλλη μια σημαντική διάκριση για δύο νέους Έλληνες κινηματγοραφιστές που θα δουν τις μικρού...
4 ώρες

Little woods

Σύνοψη: Μία κοινωνία που ωθεί τα μέλη της σε εγκληματικές ενέργειες και δεν ενδιαφέρεται...
7 ώρες
φαντασια αλεξης καρδαρας

Η "Φαντασία" του Αλέξη Καρδαρά έχει τρέιλερ

Η «Φαντασία» είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Αλέξη Καρδαρά (Γκίνες, Η Ληστεία)...
7 ώρες