Νύχτες Πρεμιέρας 2019: "Amazing Grace" - Κριτική

Δημοσίευση: 24 Σεπτεμβρίου 2019, 20:17
Συντάκτης:

Το άλμπουμ «Amazing Grace» είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα gospel άλμπουμ όλων των εποχών και αποτέλεσε σταθμό στην καριέρα της Αρίθα Φράνκλιν. Ποιος δεν έχει συνδυάσει την υπέροχη χροιά της με τις λέξεις «Amazing Grace, how sweet the sound, that saved a wretch like me…”, και όσοι κι αν ερμήνευσαν τις ίδιες λέξεις, κανείς δεν κατάφερε να ξεπεράσει την αρχική ερμηνεία.

ΣΧΕΤΙΚΑΝύχτες Πρεμιέρας 2019: Οι καλύτερες φωτό

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Το ομώνυμο ντοκιμαντέρ παρακολουθεί την μυθική τραγουδίστρια για δύο μόνο βραδιές, όταν το 1971 αποφασίζει μαζί με τον παραγωγό της Τζέρι Γουέξλερ να επιστρέψει στις ρίζες της και να κάνει ένα άλμπουμ φόρο τιμής στα gospel τραγούδια, από όπου ξεκίνησε και την καριέρα της όταν τραγουδούσε στις λειτουργίες του πατέρα της Αιδεσιμότατου Φράνκλιν.

Πήρε σχεδόν 40 χρόνια, από όταν ο Σίντνεϊ Πόλακ έστησε 5 κάμερες και μαγνητοσκόπησε τις δύο βραδιές που η δισκογραφική της Αρίθα Φράνκλιν διοργάνωσε ως μία live ηχογράφηση του άλμπουμ με πραγματικό κοινό. Η ηχογράφηση δεν έγινε σε κάποια σκηνή, αλλά στον πραγματικό χώρο όπου ακούγονται τα gospel: σε μία εκκλησία του Λος Άντζελες. Στο πλάι της Φράνκλιν ο Αιδεσιμότατος Κλίβελαντ που τραγουδούσε και έπαιζε επίσης πιάνο μαζί της. Η ταινία αποτελεί πλέον ένα σπουδαίο ντοκουμέντο που έμεινε όμως χαμένο σχεδόν για τέσσερις δεκαετίες, λόγω αδυναμίας με την τότε τεχνολογία να συγχρονιστεί καλά ο ήχος και η εικόνα. Ο Πόλακ είχε στενοχωρηθεί ιδιαιτέρως με αυτό, όμως η παραγωγή έκανε ό,τι μπορούσε να επεξεργαστεί το υλικό, δοκιμάζοντας ακόμα και ειδικούς μοντέρ, δίχως αποτέλεσμα. Έτσι, συνειδητοποίησαν πως δεν γινόταν κάτι και τα παράτησαν, αφήνοντάς τη να χαθεί στο χρόνο.

Κι όμως, ο Σίντνεϊ Πόλακ και η Αρίθα Φράνκλιν δεν είναι πια εδώ, αλλά η ταινία έκανε πρεμιέρα για πρώτη φορά το 2018 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, φέρνοντας συγκίνηση σε όλους όσοι την είδαν και μεταφέρθηκαν σε μία ταραγμένη περίοδο της ιστορίας, όπου ένα κομψοτέχνημα γεννήθηκε. Κι εκείνοι, ήταν λες και δεν χάθηκαν ποτέ.

Μπορεί η ταινία να μην έχει πρόσωπα που να μιλούν στην κάμερα και η ίδια η Φράνκλιν δεν αρθρώνει ούτε λέξη, πέραν από τα τραγούδια της. Κανείς δεν συζητά στην κάμερα, κανείς δεν σχολιάζει, όπως θα περιμέναμε να συμβαίνει σε ένα ντοκιμαντέρ. Ακούγεται μονάχα η μουσική, που είναι και ο πρωταγωνιστής αλλά και ο αφηγητής μας. Όμως εκεί ακριβώς φαίνεται η σπουδαιότητα της ταινίας. Αποτελεί ένα ειλικρινές ντοκουμέντο, που καταγράφει μία περίπλοκη και μοναδική στιγμή στην ιστορία της μουσικής αλλά και του κόσμου, που έχει καταγραφεί με τον πιο φυσικό τρόπο καταγραφής. Χωρίς φλυαρίες και υπερβολικές αναλύσεις. Ο θεατής απλώς σιγοτραγουδά τους στίχους από την αρχή ως το τέλος και γίνεται ένα με το κοινό που παρακολουθούσε κάποτε live εκείνη την ηχογράφηση.

Το Amazing Grace με την απλότητά του, γίνεται μία από τις πιο πολύπλοκες και αφηγηματικά γλαφυρές ταινίες που μπορεί κανείς να δει, αιχμαλωτίζοντας στιγμές που πρέπει να φυλαχθούν από τη λήθη.

Δημοσίευση: 24 Σεπτεμβρίου 2019, 20:17
Συντάκτης:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Knives Out - Στα μαχαίρια - 5 Δεκεμβρίου στους κινηματογράφους από τη Σπέντζος

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Feelgood
54986
Spentzos
26000
Tulip
11298
Odeon
8400