Γνώμη: Είναι αυτονόητο πως κάθε ανακοίνωση για νέα ταινία του Pedro Almodóvar αποτελεί από μόνη της ένα πομπώδες και μεγαλεπήβολο γεγονός. Το ιδιότυπο στυλ του επισύρει κάθε φορά μεγάλες προσδοκίες, μα το Ντικενσικό αυτό σύνδρομο δεν είναι πάντοτε πανάκεια που θα εξασφαλίσει και ένα διθυραμβικό αποτέλεσμα.

Η Julieta του Ισπανού δημιουργού ακροβατεί ανάμεσα σε μία κομψή και πολυτελή παλέτα χρωμάτων και συναισθημάτων αλλά και σε ένα ανικανοποίητο μελόδραμα. Η υπόθεση εμπνέεται από τρεις μικρές ιστορίες της Alice Munro από το βιβλίο της Runaway (‘Chance’, ‘Soon’ και ‘Silence’), των οποίον ο Almodóvar αγόρασε τα δικαιώματα το 2009 και πραγματεύεται τη ζωή της Julieta, μίας γυναίκας, περιθωριοποιημένης τρόπον τινά από τη ζωή. Στην παρούσα φάση της, ετοιμάζεται να φύγει με τον αγαπημένο της Lorenzo από τη Μαδρίτη για την Πορτογαλία μέχρι που συναντά τυχαία στον δρόμο την πάλαι ποτέ κολλητή φίλη της κόρης της. Από εκείνο το σημείο, μαθαίνουμε πως έχει να επικοινωνήσει με την κόρη της για περισσότερο από 13 χρόνια και ξεκινά ένα flash back που μας εισαγάγει στην ζωή της Julieta και στα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή την αποξένωση.

Η ταινία πλημμυρίζει για μία ακόμη φορά από τα χρώματα και την γυναικεία ομορφιά, όπως ο παλιός καλός Almodóvar μας έχει συνηθίσει, όμως οι υψηλών απαιτήσεων λάτρεις των κλασικών του ταινιών δεν θα μπορέσουν να καταβροχθίσουν αυτή του τη δημιουργία δίχως μία αίσθηση δυσπεψίας μετά τους τίτλους τέλους. Η επίπεδη αυτή ιστορία, όσο όμορφα κι αν δίνεται, όσο τρυφερά και δεξιοτεχνικά κι αν αποτυπώνεται -άλλωστε δεν μιλάμε για κάποιον ερασιτέχνη σκηνοθέτη, μα για έναν μέτρ του είδους- δεν καταφέρνει να ξεπεράσει μία αδιόρατη συντηρητικότητα που την χαρακτηρίζει. Ίσως η πιο εντυπωσιακή σκηνή όλης της ταινίας, που περιέχει ψήγματα της αυθεντικής ανατριχίλας που προκαλεί συνήθως ο Almodóvar, είναι μία σκηνή στο τραίνο με ένα ελάφι να τρέχει πλάι του μέσα στην παγωμένη νυχτιά και να κοιτάει στα μάτια τους θεατές, πριν συμβεί αυτό το απρόσμενο κάτι που συναισθανόμαστε.

Όμως, εν τέλει, όσα flash back κι αν προστεθούν, όσα (αδύναμα) plot twists κι αν επακολουθήσουν, η διήγηση καθ’ εαυτή δεν περνά σε ένα άλλο επίπεδο, όπως θα περίμενε κανείς. Ο λογοτεχνίζων πολύπλευρος ψυχισμός των ηρώων αποτυπώνεται μαεστρικά στα εξαιρετικά πρόσωπα των ηθοποιών καθώς αναμφισβήτητα ο Almodóvar ξέρει το μυστικό για τη δημιουργία ταινιών με πάθος, ένταση, ίντριγκα κι όλα αυτά με το περιτύλιγμα της κομψότητας. Η ταινία εμπεριέχει μία αυθεντική και γνήσια ουσία που την διαπερνά και τη χαρακτηρίζει, μα κάπου στο βάθος ελλοχεύει μία θαμπάδα και κάτι ανικανοποίητο στην επίγευσή της.

Πρώτη δημοσίευση: 20 Oct 2016, 13:21
Ενημέρωση: 27 Oct 2016, 14:04
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
Julieta (Julieta)
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
99
Εταιρία διανομής: 
Release: 
20 Οκτωβρίου 2016

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

The nightingale

The nightingale

Σύνοψη: Στην Τασμανία του 1825, η Κλερ είναι κατάδικος των Βρετανών και ενώ έχει...
11 ώρες

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο