Day of the fight

Ο Μάικι, ένας άλλοτε διάσημος πυγμάχος, κάνει ένα λυτρωτικό ταξίδι στο παρελθόν και το παρόν του. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, ο Μάικι επισκέπτεται σημαντικές προσωπικότητες από τη ζωή του που τον ενθαρρύνουν να ξεπεράσει το άσχημο παρελθόν του. Μετά από έναν επικό αγώνα, μια ανατρεπτική ακολουθία γεγονότων αποκαλύπτει ότι αυτή η μέρα δεν ήταν ποτέ πραγματικά για την πυγμαχία, αλλά για κάτι πολύ βαθύτερο.

Πόσο μακριά είμαστε διατεθειμένοι να φτάσουμε για αυτούς που αγαπάμε; Μια ιστορία αουτσάιντερ, ένας αγώνας πυγμαχίας, αυτοθυσία, συγχώρεση, το Madison Square Garden, και μια αναμέτρηση ενός άντρα με τον εαυτό του.

Tα πυγμαχικά δράμα είναι ένα είδος που πάντα συγκινεί, με τις μάχες που δίνουν τα underdogs για να επιβιώσουν και να αναδειχθούν, ΄πως ακριβώς συμβαίνει και στην καθημερινή ζωή δηλαδή. 

Ο ηθοποιός και σκηνοθετικά πρωτοεμφανιζόμενος Τζακ Χιούστον είναι προφανώς λάτρης όλων αυτών των σπουδαίων ταινιών του είδους, με τα πλεονεκτήματα, αλλά και τις κλισέ δραματουργίες τους. 

Το δεύτερο δεν το αποφεύγει σε καμία περίπτωση, ενώ προσπαθεί να το ντύσει καλλιτεχνικά με ασπρόμαυρη φωτογραφική αισθητική, ατμοσφαιρικές γωνίες λήψης, μουσική ταιριαστή σε τζαζ/φολκ/κάντρι ηχοχρώματα και ερμηνείες spotlights των έμπειρων δευτεραγωνιστών του, ειδικά του Τζο Πέσι που συγκινεί πραγματικά. 

Ρέπει ωστόσο προς το ανοικονόμητο, το νιώθεις ότι είναι ναρκισιστής στο πως θα συμπεριλάβει στο κάδρο της σκηνές του, έχει την αίσθηση ότι στήνει ένα μικρό διαμάντι, τελικά όμως το ρεζουμέ είναι ένα μάλλον συμβατικό πυγμαχικό δράμα, με ελάχιστη δράση μποξ συνολικά. 

Βοηθάει, αλλά δεν αρκεί η εμφάνιση του Μάικλ Πιτ που τσαλακώνει τα μούτρα του, αλλά και την υφολογική του κατεύθυνση όπως τον είχαμε συνηθίσει μέχρι τώρα, με μια συγκινητική πρωταγωνιστική ερμηνεία, έστω και αν μοιάζει κάποιες στιγμές να διαφοροποιείται σαν παρουσία και δράση από το γενικότερο τέμπο του φιλμ. Είναι όμως ένα από τα προτερήματά του.