Σύνοψη: Ο Ντέιβις, ένας κλέφτης μένει συστηματικά ασύλληπτος, με αποτέλεσμα οι ληστείες του να έχουν μπερδέψει την αστυνομία.
Σχεδιάζει τη μεγαλύτερη ληστεία της καριέρας του — ελπίζοντας ότι θα είναι και η τελευταία — όταν η πορεία του διασταυρώνεται με τη Σάρον, μια απογοητευμένη ασφαλίστρια με την οποία αναγκάζεται να συνεργαστεί, και τον Ορμαν, έναν κλέφτη με πολύ πιο ανησυχητικές μεθόδους από αυτές του Ντέιβις.
Καθώς πλησιάζει η ληστεία πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, ο αμείλικτος ντετέκτιβ Λούμπεσνικ πλησιάζει την επιχείρηση, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο τα διακύβευμα, και η γραμμή μεταξύ κυνηγού και κυνηγημένου αρχίζει να θολώνει.
Άποψη: Συχνά το all star cast, μια ταινία με διάσημους πρωταγωνιστές ακόμα και σε μικρούς ρόλους αποδεικνύεται πολύ μικρότερη των ονομάτων που έχει και στην ουσία λειτουργούν ως προκάλυμμα αδυναμιών και το Crime 101, από το όνομα του δρόμου στον οποίο συχνά διασταυρώνονται τα ξίφη των ηρώων, δεν αποτελεί εξαίρεση.

Ο Bρετανός σκηνοθέτης Bart Layton που άφησε θετικές εντυπώσεις τόσο με το ντοκιμαντέρ του, The Imposter (2012) όσο και με μια ιστορία ληστειών πάλι, το πιο ευφάνταστο American Animals (2018), επιστρέφει οκτώ χρόνια μετά βασισμένος σε ένα διήγημα με μια ιστορία που φανερά είναι ανήμπορος να κατευθύνει και χαρακτήρες που αδυνατεί να τους κάνει κάτι ευρύτερο από τις πράξεις τους, με αποτέλεσμα να κινούνται από αυτές αντί οι ίδιοι να τις καθοδηγούν.
Μοιάζουν σαν να είναι προαποφασισμένες οι ενέργειες τους και εκείνοι σαν άβουλα όντα υπηρετούν το θείο σχέδιο.
Στον κεντρικό ρόλο ο Κρις Χέμσγουορθ σε έναν ρόλο ενός έξυπνου ληστή με τεράστια πείρα και φήμη που ξεγέλασε τους πάντες και ακόμα τον ψάχνουν να αποδεικνύεται κατώτερος των περιστάσεων, αν και προσφέρει πολλά στο κομμάτι της δράσης και του ανθρωποκυνηγητού με τα αυτοκίνητα αλά Fast and Furious.
Όσο έξυπνος όμως και αν θεωρητικά είναι, αυτό πρακτικά δεν αποδεικνύεται φανερώνοντας εδώ πάλι ότι πρέπει πολλά πράγματα να τα δεχτούμε a priori ως δεδομένα μιας και δεν θα τα δούμε ποτέ να πραγματώνονται.

Όταν για παράδειγμα, προκειμένου να προχωρήσει η πλοκή, θα αρχίσει να κάνει λάθη ώστε να χρειαστεί να τον αναζητήσουν, τα λάθη που βρίσκουν είναι τόσο παιδαριώδη και προχειρογραμμένα που όχι έξυπνος, ούτε πρωτοεμφανιζόμενος στις ληστείες δεν θα τα έκανε.
Ο Μαρκ Ράφαλο, αντί του Πέδρο Πασκάλ που αρχικά είχε προταθεί, δίνει μια πιο κωμική νότα σε μια ταινία που παίρνει πολύ στα σοβαρά τον εαυτό της αν κρίνουμε από την σκοτεινιά στην φωτογραφία και την έντονη, σχεδόν εμβατηριακή μουσική καθόλη την διάρκεια. Η Τζένιφερ Τζέισον Λι, η Χάλι Μπέρι, ο Μπάρι Κιόγκαν και ο Νικ Νόλτε σε ρόλους χάρτινους, ρευστούς βγαλμένους από b-movie εγκλήματος κάνοντας την ταινία να μοιάζει από εκείνες στα 00s που βγαίναν κατευθείαν στα video club. Δεν είναι τυχαίο που πριν την πάρει η Amazon με την MGM, θέλησε να την αποκτήσει το Netflix καθώς δεν διαφέρει από μια μέτρια νετφλιξιακή παραγωγή για ένα ήσυχο κυριακάτικο βράδυ.














ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων