"Untamed": Κάτι σαν True Detective των φτωχών

Σύνοψη: Στα πλαίσια ενός φονικού σε ένα εθνικό πάρκο, ένα ερευνητής -πέραν του οτι έχει να παλέψει με τους προσωπικούς του δαίμονες- προσπαθεί να ξετυλίξει ένα κουβάρι γύρω απο το συμβάν που μόνο τυχαίο δεν ήταν.

ΣΧΕΤΙΚΑ"The Boroughs": Ένα Stranger Things για την τρίτη ηλικία

Γνώμη: Στο εξωτερικό παροσυιάστηκε σαν ο επόμενος θρίαμβος του Netflix, αλλά αυτό συμβαίνει με την έλευση κάθε καινούριας σειράς ανα βδομάδα όπου η πλειοψηφία τους εν τέλει προκύπτουν μετρίως μέτριες, οπότε με μιά πιο ουδέτερη ματιά μακρυά απο το hype επιβεβαιώνεται η φράση 'Οπου ακούς πολλά κεράσια....

Τουλάχιστον ο Eric Bana το παλεύει.

Ο συμπαθής Αυστραλός πρωταγωνιστής προοριζόταν κάποτε σαν ένα απο δυνατά χαρτιά του Hollywood αφου οι πρώτες του εμφανίσεις είχαν δημιουργήσει υψηλές προσδοκίες. Ο υποτιμημένος Hulk του Ang Lee, o στωικός ρεαλιστής κομάντο Hoot στο Black Hawk Down και μάλλον αυτός που έκλεψε τη παράσταση στην υπερπαραγωγή Τροία σαν Έκτορας, είχαν βάλει το τρένο στις ράγες όμως λίγο μετα το Μόναχο του Σπίλπεργκ καπου τον κατάπιε το σύστημα. Κακές επιλογές, σωρεία b-movies, η φάση δεν προχώρησε.

Κι όμως είναι καλός ηθοποιός, γεγονός που το αποδεικνύει και εδώ, παρόλο που ο ρόλος του είναι βουτηγμένος στα κλισέ. Λιγομίλητος, βλοσυρός με μια μόνιμη θλίψη (δικαιολογημένη), έχει βαλθεί να λύσει το μυστήριο με κάθε κόστος, μην υπολογίζοντας προσωπικές σχέσεις και κάνοντας μηδενικές 'δημόσιες'.

Η σειρά ξεκινάει φούλ δυναμικά όπου στο πρώτο 10λεπτο σε έχει βάλει μέσα, μέχρι που τα συνηθισμένα ατοπήματα που έχουμε δεί εκατοντάδες φορές, εμφανίζονται.

Δημόσιοι υπάλληλοι που αρνούνται να κάνουν τα βασικά (μύρισε Ελλάδα), η άτσαλη γνωριμία με τη ρούκι του τμήματος (Lily Santiago στο ρόλο της Βασκεζ, με χημεία που δεν τσουλάει πολύ καλά), ο βαρύς Sam Neill που επιμένει να συμβουλεύει τον φίλο του να πάει για ψάρεμα αφήνοντας τις δολοφονίες.

Τα έχουμε δεί ολα πολλάκις, απλά εδώ είναι περιτυλιγμένα απο ένα υπέροχο τοπίο που οφείλεται στο Εθνικό πάρκο του Yosemite (έστω και αν η πλειοψηφία των γυρισμάτων τελέστηκε στο Βανκούβερ) όπου έχει αποτυπωθεί άψογα το φυσικό κάλλος.

Όμως η υποθέση σέρνεται στα πρώτα επεισόδια με νωχελικούς ρυθμούς σαν να προσπαθεί να κρύψει τη σκοτεινιά της πλοκής και να γεμίσει υποπλοκές που θυμίζουν τη Λάμψη του Φώσκολου. Ένα μελόδραμα γύρω απο οικογένειες, σχέσεις που δεν καταλήγουν πουθενά, μια άυρα σαπουνόπερας να αιωρείται στην ατμόσφαιρα, ενώ ο θεατής ήρθε για να δεί ένα θρίλερ ανατροπών.

Όταν τα πράγματα παιρνουν μπρός, τα μόλις 6 επεισόδια που αποτελούν μιά άψογη διάρκεια για limited σειρα μοιάζουν να μην είναι αρκετά, καθώς στα τελευταία 2 οι συμπτώσεις που προκύπτουν καταλήγουν εξωφρενικές, τα αινίγματα λύνονται στο άψε σβήσε και εκεί που πηγαίναμε με πρώτη και χειρόφρενο καταλήξαμε να κουμπώσουμε απευθείας πέμπτη ταχύτητα...

Μέσα στα προβλήματα του άνισου ρυθμού λείπει και ένα βασικό ζητούμενο ...η ένταση.

Η δολοφονία ενός μικρού κοριτσιού θα έπρεπε να προκαλεί σεισμό και όμως οι περισσότεροι χαρακτήρες κινούνται στα πλαίσια της καρικατούρας -σαν να μη συμβαίνει τίποτα- ενώ το τραγικό γεγονός έχει συντελεστεί σχεδόν δίπλα τους.

Δεν είναι οτι δε βλέπεται το Untamed. Είναι καλοφροντισμένο, με έναν ηθοποιό που είναι τουλάχιστον τίμιος σε όλες τις ερμηνείες του και ένα βασικό μυστήριο που πάντα ιντριγκάρει.

Τα γύρω γύρω όμως πάσχουν σοβαρα και αυτό θα οδηγήσει σε μια ξεπέτα που την επόμενη μέρα θα ξεχαστεί ή στη διακοπή της θέασης. 

Πάντως κάνει νούμερα (που μάλλον μόνο αυτό ενδιαφέρει τα μεγάλα κεφάλια του Νetflix) οπότε πήρε το φώς για 2η σεζόν με αυτόνομη ιστορία. Κάτι σαν True Detective των φτωχών..