To Tribeca γράφει ιστορία με την πρώτη πλήρως AI ταινία σε επίσημο πρόγραμμα Φεστιβάλ

Ήταν μάλλον αναπόφευκτο. Κάποια στιγμή ένα μεγάλο φεστιβάλ θα αποφάσιζε να ανοίξει επίσημα την πόρτα σε μια ταινία που δημιουργήθηκε 100% από τεχνητή νοημοσύνη.

ΣΧΕΤΙΚΑΌταν το Φεστιβάλ της Τραϊμπέκα απέρριψε το "There will be blood"

Πριν μερικές ημέρες το Hell Grind εμφάνίστηκε στην Αγορά των Καννών, τώρα το φεστιβάλ της Tribeca το επισημοποίησε με το πρώτο βήμα — ή άλμα στο κενό, ανάλογα με το πόσο αντέχει κανείς τις λέξεις «αλγόριθμος» και «κινηματογράφος» στην ίδια πρόταση. Το “Dreams of Violets”, ένα φιλμ 75 λεπτών χωρίς κανονικό συνεργείο, χωρίς ηθοποιούς και χωρίς φυσική παραγωγή, θα κάνει πρεμιέρα στο διαγωνιστικό τμήμα της διοργάνωσης στις 10 Ιουνίου. 

Το “Dreams of Violets” παρουσιάζεται ως ολοκληρωτικά κατασκευασμένη μέσω τεχνητής νοημοσύνης ταινία. Οι εικόνες, οι χαρακτήρες, τα περιβάλλοντα, σχεδόν τα πάντα δημιουργήθηκαν μέσω εργαλείων όπως Google Gemini, Claude AI, Kling AI και Google Nanobanana — όνομα που ακούγεται λιγότερο σαν εργαλείο κινηματογράφου και περισσότερο σαν αποτυχημένο energy drink startup.

Η παραγωγή ολοκληρώθηκε σε περίπου τρεις μήνες με κόστος γύρω στα 2.000 δολάρια. Χωρίς παραδοσιακό συνεργείο. Χωρίς cast. Χωρίς φορτηγά, μακιγιέρ, βοηθούς παραγωγής ή κάποιον εξαντλημένο διευθυντή φωτογραφίας να ουρλιάζει επειδή χάθηκε το φως. 

Το Tribeca, πάντως, δείχνει αποφασισμένο να το αντιμετωπίσει σαν ιστορική στιγμή. Η Τζέιν Ρόζενθαλ δήλωσε ότι η επιλογή αντανακλά την επιθυμία του φεστιβάλ «να επεκτείνει τα όρια της αφήγησης μέσω νέων τεχνολογιών», προσθέτοντας ότι η ΑΙ δεν χρησιμοποιείται «απλώς ως τεχνικό τέχνασμα αλλά ως μέσο συναισθηματικά καθοδηγούμενων αφηγήσεων». Αυτό είναι το σημείο όπου οι μισοί σινεφίλ αρχίζουν να ιδρώνουν και οι άλλοι μισοί ανοίγουν thread στο Letterboxd με τίτλο «Το σινεμά πέθανε το 2026».

Η ταινία περιστρέφεται γύρω από τη λεγόμενη «Σφαγή της Τεχεράνης του 2026», ακολουθώντας πέντε ανθρώπους που συμμετέχουν σε αντικυβερνητικές διαδηλώσεις οι οποίες καταλήγουν σε χιλιάδες νεκρούς. Οι αριθμοί διαφέρουν δραματικά — από 3.000 σύμφωνα με επίσημες κυβερνητικές πηγές μέχρι 40.000 σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο δημιουργός Ας Κούσα υπερασπίστηκε τη χρήση ΑΙ λέγοντας ότι δεν είχε πρόσβαση στο Ιράν ούτε στους πόρους μιας κανονικής παραγωγής, παρουσιάζοντας έτσι την τεχνητή νοημοσύνη ως μονόδρομο αφήγησης. Και εδώ ακριβώς η συζήτηση γίνεται περίπλοκη. Γιατί από τη μία υπάρχει ένα πραγματικό πολιτικό επιχείρημα: κάποιος βρίσκει τρόπο να αφηγηθεί μια ιστορία που διαφορετικά ίσως να μην μπορούσε να γυριστεί. Από την άλλη, η βιομηχανία βλέπει ξαφνικά μια ταινία χωρίς συνεργείο και σκέφτεται «ενδιαφέρον…». Οι πρώτες εικόνες πάντως δεν βοηθούν ιδιαίτερα την υπόθεση. Το φιλμ μοιάζει περισσότερο με μακροσκελές βιντεοπαιχνίδι ή πειραματικό demo μηχανής γραφικών παρά με κανονικό κινηματογράφο. Πρόσωπα που κινούνται περίεργα, βλέμματα που μοιάζουν άδεια, κάδρα που αλλάζουν υφή λες και φορτώνει αργά η μνήμη RAM. 

Η επιλογή του Tribeca δεν είναι τυχαία. Δεν είναι Κάννες, Βενετία, ή Βερολίνο, αλλά παραμένει ένα φεστιβάλ με κύρος αρκετό ώστε να νομιμοποιήσει κάτι πριν αυτό γίνει mainstream. Κάπως έτσι λειτουργεί πάντα το οικοσύστημα των φεστιβάλ: πρώτα εμφανίζεται το «περίεργο» σε ασφαλές περιβάλλον, μετά το συνηθίζουμε, μετά ξαφνικά υπάρχει κατηγορία Όσκαρ για αυτό.