Το Χόλιγουντ προτιμά για πρωταγωνιστή ένα ζώο που μιλάει από μια γυναίκα άνω των 60

Αν είσαι γυναίκα ηθοποιός στο Ηνωμένο Βασίλειο και έχεις περάσει τα 60, τα νέα από τα ταμεία δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά. Σύμφωνα με νέα έρευνα για τις πιο εμπορικές ταινίες στη Βρετανία τα τελευταία τρία χρόνια, οι πιθανότητες να δεις ομιλούν ζώο στην οθόνη είναι μεγαλύτερες από το να δεις γυναίκα αυτής της ηλικιακής ομάδας σε πρωταγωνιστική θέση. Και ξαφνικά, όλο το Χόλιγουντ ακούγεται σαν πολύ κακό αστείο.

Το πιο παράδοξο; Αυτό συμβαίνει σε μια εποχή όπου η βιομηχανία μιλά ασταμάτητα για εκπροσώπηση, διαφορετικότητα και πρόοδο. Και βέβαια, το κοινό έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι δεν έχει πρόβλημα με αυτό. Ταινίες και σειρές με ώριμες γυναίκες πρωταγωνίστριες βρίσκουν θεατές, κριτική αποδοχή και συχνά φανατικό κοινό. Αλλά το στούντιο σύστημα συνεχίζει να λειτουργεί λες και το μόνο εμπορικά βιώσιμο γυναικείο πρόσωπο είναι αυτό μεταξύ 25 και 40 — κατά προτίμηση χωρίς ρυτίδες και με συμβόλαιο skincare.

Η έρευνα ήρθε στο φως μέσα από καμπάνια κατά του ηλικιακού αποκλεισμού στον χώρο του θεάματος, με την Έμα Τόμσον να βρίσκεται ανάμεσα στις φωνές που στηρίζουν δημόσια την πρωτοβουλία.  Η έρευνα της καμπάνιας Age Without Limits εξέτασε τις 100 πιο εμπορικές ταινίες που κυκλοφόρησαν στο Ηνωμένο Βασίλειο μέσα στο 2023, το 2024 και το 2025. Τα αποτελέσματα μοιάζουν βγαλμένα από κακό σατιρικό σκετς, αλλά είναι απολύτως αληθινά: περίπου 20 από αυτές τις ταινίες είχαν ομιλούντα πλάσματα, ενώ μόλις πέντε έβαλαν γυναίκα άνω των 60 στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Η 67χρονη Έμμα Τόμσον, δεν μάσησε τα λόγια της: «Οι γυναίκες είναι ο μισός πληθυσμός και μεγαλώνουμε. Πού είναι λοιπόν οι ιστορίες για εμάς; Όσο μεγαλώνουμε, τόσο πιο ενδιαφέρουσες γινόμαστε. Θέλω να δω περισσότερες ταινίες με επίκεντρο γυναίκες που γερνούν — είμαστε συναρπαστικές, αναγνωρίσιμες και είναι καιρός να πάρουμε τη θέση μας στο κέντρο της σκηνής. Οι μεγαλύτερες γυναίκες δεν χρειάζονται άδεια για να υπάρχουν στην οθόνη. Υπάρχουν ήδη στον κόσμο, απλώς ο κινηματογράφος πρέπει να τις προλάβει».

Η Δρ. Κάρολ Ίστον από το Centre for Ageing Better ήταν ακόμη πιο αιχμηρή: «Είναι απολύτως γελοίο να έχουν γυριστεί τόσο λίγες ταινίες τα τελευταία χρόνια με μια μεγαλύτερη γυναίκα στο κέντρο της ιστορίας. Μέχρι και ένας στους πέντε θεατές κινηματογράφου στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι άνω των 55 ετών και αυτή η ηλικιακή ομάδα ξοδεύει εκατοντάδες εκατομμύρια λίρες κάθε χρόνο στον κινηματογράφο. Η εκπροσώπηση των μεγαλύτερων ηθοποιών σε σημαντικούς ρόλους είναι τόσο δυσανάλογη σε σχέση με το κοινό που πηγαίνει σινεμά, που ειλικρινά είναι προσβλητική. Δυστυχώς, αυτό δεν συμβαίνει μόνο στον κινηματογράφο. Σε πολλές μορφές μέσων ενημέρωσης, σε διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους και στη δημόσια ζωή, η συμβολή των μεγαλύτερων γυναικών υποβαθμίζεται, περιθωριοποιείται και αγνοείται. Πρέπει όλοι να αντισταθούμε στον ηλικιακό ρατσισμό και στη σύνδεσή του με τον σεξισμό, λέγοντας στους πολιτιστικούς “gatekeepers” ότι θέλουμε όλες οι φάσεις της ζωής να εκπροσωπούνται σε όσα βλέπουμε, ακούμε και διαβάζουμε».