Lurker

Σύνοψη: Ο Μάθιου γνωρίζει τυχαία τον Όλιβερ, έναν πετυχημένο τραγουδιστή, στο κατάστημα ρούχων που ο πρώτος εργάζεται στο Λος Άντζελες. Καταφέρνει να του τραβήξει την προσοχή και σύντομα γίνεται μέρος του στενού κύκλου του, γυρίζοντας ένα behind the scenes ντοκιμαντέρ για την ηχογράφηση του νέου άλμπουμ του Όλιβερ. Όμως, ο Όλιβερ όσο εύκολα δίνει προσοχή σε κάποιον τόσο εύκολα μπορεί και να τον απομακρύνει από κοντά του. Κι ο Μάθιου είναι διατεθειμένος να κάνει τα πάντα για να μη χάσει την εύνοιά του. 

Γνώμη: Φρέσκο από την προβολή του στο φεστιβάλ του Sundance, το “Lurker” του Άλεξ Ράσελ (“Beef”) προβλήθηκε και στη περυσινή Berlinale και είναι μια ιστορία ακραίας εμμονής που, παρότι είναι αρκετά προβλέψιμη από άποψη πλοκής, καταφέρνει να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον.

Το στόρι το έχουμε ξαναδεί: μοναχικός τύπος βρίσκεται ξαφνικά στο πλευρό ενός χαρισματικού άνδρα, τον οποίο ζηλεύει, θαυμάζει και (πιθανότατα) ποθεί, βρίσκει το νόημα της μέχρι πρότινος μίζερης ζωής του και είναι ικανός να φτάσει στα άκρα για να μην το χάσει. 

Από τον “Ταλαντούχο Κύριο Ρίπλεϊ” μέχρι και το “Saltburn”, τέτοιοι αντιήρωες ασκούν διαχρονικά μια γοητεία στο κοινό κι αυτό γιατί όλοι θα θέλαμε να είχαμε την ευκαιρία να εισχωρήσουμε στις ιδιωτικές ζωές ατόμων που θεωρούμε ότι είναι καλύτερα από εμάς σε όλα τα επίπεδα: ταλέντο, ομορφιά, χρήματα και διασημότητα.

Σε αντίθεση, όμως, με το κούφιο από άποψη ουσίας “Saltburn”, το “Lurker” δεν ποντάρει, ευτυχώς, στην ινταγκραμική αισθητική, αλλά στην ανάπτυξη όχι μόνο του Μάθιου, του απεγνωσμένου για αναγνώριση και αποδοχή loser, αλλά και του Όλιβερ, ενός νέου τραγουδιστή που πίσω από το coolness και την έπαρση κρύβει μια βαθιά ανασφάλεια για την καλλιτεχνική του αξία.

Είναι απολαυστικοί οι τρόποι με τους οποίους το σενάριο του Ράσελ βάζει τον Μάθιου να εκμεταλλεύεται ακριβώς αυτή την ανασφάλεια του Όλιβερ, με τους δυο χαρακτήρες να χτίζουν σταδιακά μια εντελώς διεστραμμένη σχέση που δεν ξέρεις ποιος είναι ο θύτης και ποιος το θύμα, ποιος εν τέλει χρειάζεται τον άλλο περισσότερο. 

Και οι δύο νεαροί πρωταγωνιστές του είναι εξαιρετικοί, αλλά είναι ο Θίοντορ Πέλεριν (“Boy Erased”) που είναι τρομακτικά καλός στον ρόλο του Μάθιου: τη μία τον λυπάσαι, την άλλη τον φοβάσαι και, γενικά, εύχεσαι να μην συναντήσεις ποτέ έναν παρόμοιο τύπο στη ζωή σου.