Θα το βρείτε: Netflix

Σύνοψη: Μια πεζοπορία στη φύση μετατρέπεται σε ένα απεγνωσμένο παιχνίδι επιβίωσης για πέντε φίλους που προσπαθούν να ξεφύγουν από έναν μυστηριώδη εκτελεστή.

Άποψη: Μια αόρατη απειλή μεσουρανεί στην νέα γερμανική ταινία του Netflix σε σκηνοθεσία και σενάριο του Thomas Sieben που υπόσχεται πολλά και εκπληρώνει τα μισά.

Μια ομάδα πέντε αντρών βρίσκεται σε ένα απόμερο ορεινό τοπίο ώστε με αυτό τον τρόπο να ξεδώσουν και να διασκεδάσουν, με κάποιους να είναι σε σχέση, άλλοι σε παντρειά και άλλοι μόνοι, ο καθένας με τα αντίστοιχα προβλήματα. Κάποιοι πυροβολισμοί που θα ακουστούν θα τους ξαφνιάσουν, αλλά θα νομίζουν ότι είναι απλώς κυνηγοί, μέχρι να αρχίσουν να έρχονται πιο κοντά τους. Η ταινία πετυχαίνει τον βασικό της στόχο που είναι η αγωνία.

Καθ’όλη την διάρκειά της ο θεατής είναι σε μια μόνιμη ένταση για το τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτή την υποβλητική ταινία, με ένα θέμα όχι τόσο πρωτότυπο (από horror μέχρι κωμωδίες-παρωδίες, πολλοί έχουν βρεθεί σε επικίνδυνα δάση), που όμως με τον τρόπο που κινηματογραφείται και με τον υποβλητικό ήχο, ο θεατής μπαίνει αυτόματα στο κλίμα και αγωνιά για την εξέλιξή του. Να σημειωθεί η πολύ καλή δουλειά τόσο στην διεύθυνση φωτογραφία όσο και στον ήχο. Αρκεί όμως αυτό;

Η απάντηση είναι όχι. Ένας βασικός πυλώνας που σε πετάει εκτός είναι το καστ. Οι ηθοποιοί που τους έχουμε δει σε πολύ καλύτερες ερμηνείες σε άλλες ταινίες, όπως ο David Kross (The Reader, War Horse), ή ο Hanno Koffler (Never Look Away), εν προκειμένω πέραν του ότι δεν έχουν την απαιτούμενη χημεία, ουδέποτε πείθουν ιδιαίτερα ότι είναι τόσο φίλοι-και όχι επειδή κρύβονται διάφορα μυστικά στις μεταξύ τους σχέσεις- πολλές φορές μοιάζουν να μην αντιλαμβάνονται το mood της ταινίας.

Σαν η ταινία να είναι το The Ritual (2017) και εκείνοι να παίζουν σαν να βρίσκονται στο The Little Cabin in the Woods (2011), που παρωδεί τις αντίστοιχες ταινίες.

Με το Ritual συγκεκριμένα, υπάρχει μια θεματική συγγένεια, καθώς και σε εκείνη την ταινία του David Bruckner, πέντε άντρες φίλοι πηγαίνουν σε ένα δάσος της Σουηδίας όπου θα έρθουν αντιμέτωποι με δυσάρεστες καταστάσεις, πηγαίνοντάς το βέβαια και λίγο πιο μεταφυσικά. Το Prey δανείζεται στοιχεία από αυτή, αλλά δεν διαθέτει μια συνοχή μετά από ένα σημείο. Τα καταφέρνει αξιοπρόσεκτα στην ατμόσφαιρα και στα συναισθήματα που θέλει να υποβάλλει στον θεατή, χωρίς όμως να τον δικαιώνει γιατί εν τέλει γιατί γίνονται όλα αυτά; Κενά και βεβιασμένες αποφάσεις είναι βασικά στοιχεία του τρόπου με τον οποίον εξελίσσεται η πλοκή, μια πλοκή που αν ακολουθούσε την σκηνοθετική ατμόσφαιρα και υπήρχε μια ταύτιση ίσως να είχε πολύ περισσότερο ενδιαφέρον. Πολλά αναπάντητα στην ζωή των ηρώων και στις μεταξύ τους σχέσεις.

Θα προτιμούσαμε να το βλέπαμε ως ένα επεισόδιο μιας σειράς που θα αφορούσε τους εν λόγω χαρακτήρες και έτσι θα χτιζόταν όλο με μεγαλύτερη σαφήνεια, τότε θα μιλάγαμε για ένα πολύ καλό τηλεοπτικό επεισόδιο. Τώρα όμως δεν αρκεί.

Πρώτη δημοσίευση: 20 Sep 2021, 19:06
Ενημέρωση: 20 Sep 2021, 19:06
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
Prey
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
87
Εταιρία διανομής: 
Πλατφόρμα Streaming: 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο