Castaway on the moon

Ένας καταχρεωμένος Kορεάτης πηδάει στον ποταμό Χαν για να αυτοκτονήσει. Αντ’ αυτού, ξυπνάει σε ένα ερημικό νησάκι, στο κέντρο του ποταμού, μέσα στη πόλη της Σεούλ. Ο μοναδικός κάτοικος της πόλης που τον παρατηρεί είναι ένα μοναχικό κορίτσι.

Πρόκειται για άλλο ένα διαμαντάκι εξ ανατολής. Ο ήρωάς μας μαθαίνει τη ζωή από την αρχή. Nα τρέφεται με ρίζες, να καλλιεργεί, να ανάβει φωτιά, να κατασκευάζει πράγματα με τα χέρια του. Αντίστοιχα, η ηρωίδα της ταινίας, μια έφηβη που από επιλογή κάνει ερημική ζωή και δεν βγαίνει από το δωμάτιό της, παρατηρώντας τον μαθαίνει ότι η ζωή έχει κι άλλες πτυχές που δεν είχε φανταστεί.
Είναι από τις ταινίες που από ευκολία θα χαρακτήριζε κάποιος ρομαντική κομεντί, επειδή χρησιμοποιεί τη φόρμα αυτή. Το σενάριο όμως δεν υποκύπτει στις ευκολίες του είδους, αλλά διατηρεί την πρωτοτυπία του μέχρι τέλους. Οι χαρακτήρες είναι πλήρως και ορθολογιστικά ανεπτυγμένοι πράγμα που κάνει την ιστορία αληθοφανή. Τα συναισθήματά σου δεν τα εκμαιεύει με πομπώδεις μουσικές ή ακραία διλλήματα, τα κερδίζουν όμως οι πρωταγωνιστές με τις πολύ καλές ερμηνείες τους.
Ταυτόχρονα διατηρεί μια κωμική φύση καθόλη τη διάρκεια της ταινίας κάτι που της δίνει παραπάνω πόντους. Παρότι κορεάτικο δεν είναι αιματοβαμμένο και αποτελεί άλλη μια απόδειξη ο κορεατικός κινηματογράφος ζει τις πιο ανθηρές μέρες του.
Γιώργος Καλαποθαράκος