Berlinale 26: Ο Ίθαν Χοκ, το βάρος της αγάπης και η ανάγκη να μιλήσει για πολιτική
Σε μια ειδική προβολή εκτός διαγωνιστικού προβλήθηκε η νέα ταινία του υποψήφιου για Όσκαρ Ίθαν Χοκ, The Weight, με συμπρωταγωνιστή τον Ράσελ Κρόου, στον ρόλο του Κακού της ιστορίας αν και περιορισμένος χρονικά μέσα στην πλοκή. Ίσως για αυτό τον λόγο δεν βρέθηκε στην συνέντευξη τύπου με τον Χοκ, τους συμπρωταγωνιστές του και τον σκηνοθέτη της ταινίας να μιλούν για αυτή.
ΣΧΕΤΙΚΑBerlinale: H Tρίσια Τατλ μένει, αλλά με αντισημιτικό χαλινάρι
Η κουβέντα ξεκίνησε κατευθείαν με αυτό που παρατηρήσαμε βλέποντας το The Weight, την επιρροή από το αμερικανικό σινεμά των 70s, παρότι ως ιστορία διαδραματίζεται στα 30s. Ο Χοκ αποκάλυψε την αγάπη του όπως και του σκηνοθέτη για αυτή την εποχή. «Έχω πάθει εμμονή με τις υπέροχες μη λεκτικές ερμηνείες του Στιβ Μακουίν, του Πολ Νιούμαν. Πόσο υπέροχα αυτά τα ταξίδια των παλιών ηρώων δίνουν ένα πλαίσιο για την αρρενωπότητα, την τιμιότητα, να πολεμάς για αυτό που πιστεύεις και να φροντίζεις τους άλλους. Με τον Πατ (σκηνοθέτης) είχαμε μια συζήτηση γιατί δεν υπάρχουν ταινίες σαν αυτές και αποφασίσαμε να κάνουμε μία».
Ανάμεσα στις επιρροές τους ο ηθοποιός ανέφερε τον Θησαυρό της Σιέρα Μάντρε και το The Sorcerer. Ο σκηνοθέτης με την σειρά του επίσης έχει το Sorcerer ως βασική προτίμηση σε ταινίες δράσης αλλά και το Wages of Fear και τις ταινίες Indiana Jones. «Αγαπώ επίσης το French Connection. Θα μπορούσαμε να το κάνουμε για ώρες (να λέμε αγαπημένες ταινίες)».
Σε ερώτηση δημοσιογράφου για το ποια δική του ταινία τον επηρέασε περισσότερο, ο Ίθαν Χοκ αποκάλυψε μια. «Υπάρχει μόνο μια ταινία που πραγματικά άλλαξε την ζωή μου. Το Dead Poet’s Society. Δεν ήξερα τι θα κάνω με την ζωή μου ή ποιος ήμουν ή το έπρεπε να είμαι. Και άλλες ταινίες με άλλαξαν ως ηθοποιό αλλά αυτή άλλαξε την ζωή μου».
Από τα βασικά στοιχεία της ταινίας είναι η πατρότητα και η υπέρβαση. Πάνω σε αυτό ο ηθοποιός σχολίασε «είναι το βάρος της αγάπης και τι θέλεις να κάνεις για την αγάπη. Με αυτό μπορούσα να συνδεθώ. Είχα πολλούς άντρες τριγύρω μου καθώς μεγάλωνα που τους θαύμαζα. Ήθελα να βάλω αυτό το νοιάξιμο στην ταινία».
Η συζήτηση αναμενόμενα κάποια στιγμή θα κατέληγε στην πολιτική μιας και είναι το απόλυτο talk of the town. Πάντα ήταν, απλώς φέτος δεδομένων των όσων γίνονται παγκοσμίως και την ανημπόρια δυστυχώς του Βέντερς και του Φεστιβάλ να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, έχει προκαλέσει πολλές ενστάσεις.
«Το τελευταίο μέρος για να ζητήσεις συμβουλή είναι σε ένα μάτσο μεθυσμένους με τζετ λαγκ καλλιτέχνες που μιλάνε για την ταινία τους. Αγαπώ τις ταινίες και πιστεύω στην δύναμη του σινεμά να επηρεάζει. Όλοι εμείς εδώ, όλα τα φεστιβάλ, είμαστε υπεύθυνοι να φτιάξουμε ένα διεθνές όνειρο. Αυτό που μου αρέσει σε αυτή την ταινία είναι ότι είναι μια ομάδα ανθρώπων που δεν έχουν τίποτα κοινό για να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν και αξίζει να παλέψουν για αυτό. Μου αρέσει αυτό που προσφέρουμε στον κόσμο και οτιδήποτε πολεμά τον φασισμό, είμαι μαζί του».
Στην συνέχεια ακολούθησε και άλλη ερώτηση για την πολιτική και αν οι ηθοποιοί να εκφράζουν γνώμη ή να σιωπούν με τον ηθοποιό να παίρνει ξεκάθαρα θέση. «Πολλοί λένε ότι οι ηθοποιοί δεν θα πρέπει να μιλάνε για πολιτική. Όλοι πρέπει. Όλοι είμαστε πολίτες αυτού του κόσμου, όλοι μετράμε. Είναι καλοδεχούμενη η διαφωνία. Είναι και αυτό προνόμιο του να ζεις σε ελεύθερη κοινωνία. Το χρέος μας ως ενήλικες είναι να αφήσουμε έναν καλό κόσμο στα παιδιά και πώς να συμβάλλουμε να κάνουμε το καλό όταν έχουμε την δύναμη να το κάνουμε».
ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων