Νύχτες Πρεμιέρας 2019: "This is not Berlin" - Κριτική

Published: 24 Sep 2019, 15:45
Συντάκτης:

Σύνοψη: Ο Carlos είναι ένας 17χρονος στο Μεξικό του 1986, ο οποίος δεν φαίνεται να μοιράζεται τις εφηβικές ανησυχίες των συνομήλικών του με την ίδια θέρμη. Όταν θα βρεθεί σε ένα new wave κλαμπ και θα γνωρίσει έναν άλλο κόσμο, γεμάτο σεξ, ναρκωτικά, μουσική και avant-garde καλλιτεχνικούς πειραματισμούς, θα νιώσει ότι επιτέλους βρήκε τον χώρο στον οποίο ανήκει.

ΣΧΕΤΙΚΑΝύχτες Πρεμιέρας 2019: Οι καλύτερες φωτό

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Γνώμη: «Athens is the new Berlin» είναι ένα σύνθημα που μπορεί να δει κανείς στην Αθήνα του 2019. «Τα Εξάρχεια είναι το Kreuzberg της Αθήνας» λένε κάποιοι, ενώ καινούργια μπαρ και μαγαζιά με «βερολινέζικη αισθητική» (sic) συνεχίζουν να φυτρώνουν σαν μανιτάρια. Μάλλον, οι πρωτεύουσες του κόσμου βρίσκονται εδώ και χρόνια σε μια αέναη προσπάθεια να μοιάσουν στην κατεξοχήν πρωτεύουσα του coolness, καθώς στην ημιαυτοβιογραφική ταινία του Hari Rama, «This is not Berlin» μας συστήνεται μια γωνιά της Πόλης του Μεξικού το 1986, το κλαμπ Aztec, του οποίου οι θαμώνες μοιάζουν σαν να βγήκαν από αφίσες των Siouxsie and the Banshees και από την «εκκλησία» του Blixa Bargeld.

Στο Aztec θα βρεθούν δύο παιδικοί φίλοι, ο Carlos (Xabiani Ponce de Leon) και ο Gera (Jose Antonio Toledado), όταν η μεγαλύτερη αδερφή του δεύτερου θα τους κάνει δώρο μια νύχτα ακολασίας, επειδή ο Carlos –  ο οποίος δείχνει μια ιδιαίτερη έφεση στη δουλειά ενός μηχανικού, αποτέλεσμα της στενής του σχέσης με τον ροκά θείο του – καταφέρνει να επιδιορθώσει το synthesizer της μπάντας της.

Ο κόσμος του κλαμπ κινηματογραφείται με ένταση, ρυθμό και ηδονική διάθεση. Η μουσική σε πιάνει από τα μούτρα, έτσι γρήγορα καταλαβαίνεις ότι οι δυο φίλοι θα κάνουν τα πάντα για να ξαναβρεθούν εκεί. Όταν ο Carlos θα βρεθεί να απολαμβάνει τον ρόλο του προστατευόμενου του αινιγματικού καλλιτέχνη Nico (Mauro Sanchez Navarro), είναι πλέον ξεκάθαρο ότι δύσκολα θα επιστρέψει στις ημέρες που έπαιζε ξύλο με παιδιά από άλλα σχολεία ή πούλαγε πορνοπεριοδικά στους συμμαθητές του, αλλά όλα τα πάρτυ έχουν ένα κοινό: κάποια στιγμή θα πρέπει να τελειώσουν.

Ο Rama παραθέτει τις αναμνήσεις του από μια εποχή που έχει περάσει αντιστρεπτή με μια νοσταλγική διάθεση, στην οποία δεν υποκύπτει ποτέ πλήρως. Οι δύο κεντρικοί του χαρακτήρες, καθώς και αυτός του Nico, είναι αρκετά καλοσχηματισμένοι και πειστικά ερμηνευμένοι, αλλά κάποιοι μένουν σχετικά υποανάπτυκτοι, όπως το manic pixie dream girl gone goth ή ο θείος που κάθεται δικαιωματικά στο τραπέζι με τη νεολαία, τον οποίο υποδύεται με ζεστασιά ο ίδιος.

Οποιοδήποτε όμως σχόλιο που επιχειρεί να κάνει σχετικά με τις υποκουλτούρες στο Μεξικό της δεκαετίας του ’80 και το πώς αυτές συνδέονται με τις τότε κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνθήκες της χώρας, δεν ολοκληρώνεται ποτέ και το «This is not Berlin» αρκείται να είναι μια καλοφτιαγμένη και σπινταριστή coming of age ιστορία, μια new wave εφηβική οδύσσεια με ένα πρόχειρο τελικό ηθικό δίδαγμα που δεν σου μένει χαραγμένο στο μυαλό όταν αποχωρήσεις από την αίθουσα.

5 / 10

Κριτικές, ανταποκρίσεις και εντυπώσεις από το φετινό Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας, όλες εδώ.

 

Published: 24 Sep 2019, 15:45
Συντάκτης:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Knives Out - Στα μαχαίρια - 5 Δεκεμβρίου στους κινηματογράφους από τη Σπέντζος

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο