Σινεμά και Φθινόπωρο

Δημοσίευση: 5 Οκτ. 2021, 18:04
Συντάκτης:

Το φθινόπωρο έφτασε επισήμως, όπου όλα αλλάζουν και όλα ανανεώνονται, αποκτώντας μια καφεπράσινη διάθεση και ένα γκριζαρισμένο ουρανό που από μέσα ακόμα σκάει μερικές αχτίδες ο ήλιος. Ο κινηματογράφος δεν έμεινε ασυγκίνητος από αυτή την εποχή και μας χάρισε μερικές πολύ όμορφες ιστορίες. Υπάρχουν πολλές ακόμα, που διαδραματίζονται κατά τους φθινοπωρινούς μήνες, από το October Sky και το Sweet November, που το λέει και ο τίτλος, μέχρι το Όταν ο Χάρι γνώρισε την Σάλι και το Μια Βροχερή Μέρα στην Νέα Υόρκη. Ωστόσο, θα σταθούμε σε πέντε ταινίες σπουδαίων σκηνοθετών, που μέσα στον τίτλο της ταινίας υπάρχει είτε το φθινόπωρο είτε κάποιος φθινοπωρινός μήνας.

ΣΧΕΤΙΚΑΟι χειρότερες ταινίες του 2021 για το MOVE IT

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ένα φθινοπωρινό απόγευμα (1962)

Η τελευταία, όπως έμελλε να είναι, ταινία του Ιάπωνα σκηνοθέτη Yasujiro Ozu και μια από τις σπουδαιότερες της φιλμογραφίας του, το Φθινοπωρινό Απόγευμα (Sanma no aji), τοποθετείται στο Τόκυο το 1962 με επίκεντρο την οικογένεια Hirayama, τον πατέρα και τα τρία παιδιά του, τον παντρεμένο μεγάλο γιο, την ανύπαντρη 24χρονη κόρη που θέλει να παντρέψει και τον ανύπαντρο 21χρονο γιο του. Μια ταινία ήσυχη σαν ένα φθινοπωρινό απόγευμα, που μας μιλάει για τις αξίες της εποχής και της χώρας, αλλά και για έννοιες όπως η μοναξιά και η συντροφικότητα, η οικογένεια. Ο ιαπωνικός τίτλος, που σημαίνει η γεύση του σανμα, υποδηλώνει το φθινόπωρο, χωρίς να το αναφέρει, μιας και το σανμα είναι ένα ψάρι του Ειρηνικού, που συμβολίζει το φθινόπωρο στην ιαπωνική κουλτούρα. Δεν είναι η μόνη φορά που καταπιάστηκε με το φθινόπωρο, καθώς δύο χρόνια πριν σκηνοθέτησε το Late Autumn, ή το Μια Ήρεμη Φθινοπωρινή Ημέρα, αν μεταφράσουμε τον ιαπωνικό τίτλο Akibiyori. Η ταινία αφορά τρεις ηλικιωμένους φίλους που συναντιούνται σε μια επιμνημόσυνη τελετή ενός άλλου φίλου τους και εκεί θα δουν την χήρα του και την κόρη του. Η ανάγκη του γάμου της κόρης είναι και εδώ παρούσα, ανατέμνοντας για άλλη μια φορά τα ήθη και τις αξίες της πατριαρχικής κοινωνίας της εποχής εκείνης.

Φθινοπωρινή Σονάτα (1978)

Ένα από τα πολλά αριστουργήματα ενός από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες που υπήρξαν ποτέ, του Σουηδού auteur Ingmar Bergman, είναι αναμφίβολα η Φθινοπωρινή Σονάτα, μια από τις ύστερες ταινίες του δημιουργού, με την Liv Ullmann αλλά και την συνάντηση του  με την σουηδή σταρ του Χόλιγουντ Ingrid Bergman, στον τελευταίο της μάλιστα κινηματογραφικό ρόλο (το 1982, την χρονιά που πέθανε, έπαιξε σε μια τηλεοπτική σειρά, το A Woman Called Golda, για την οποία κέρδισε Emmy). Η υπόθεση αφορά την σχέση  μιας μητέρας με την κόρη της, μιας σπουδαίας πιανίστριας με την κόρη που ποτέ δεν αφιέρωσε τον χρόνο που ήθελε. Ένα συναισθηματικό μπραντεφέρ, για το ποια πόνεσε πιο πολύ την άλλη και πώς. Ένα αξιομνημόνευτο οικογενειακό δράμα. Είναι η τελευταία ταινία που έκανε για το σινεμά, όλες οι υπόλοιπες ναι μεν παίχτηκαν στα σινεμά, αλλά ήταν τηλεοπτικές δουλειές, που εκτός Σουηδίας κυκλοφόρησαν σε κινηματογραφική εκδοχή. Επίσης, η ταινία συμπίπτει και με τις κατηγορίες για φοροδιαφυγή εις βάρος του σκηνοθέτη, κάτι που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την Σουηδία και έτσι πήγε στην δυτική Γερμανία. Η Φθινοπωρινή Σονάτα προτάθηκε για δύο Όσκαρ, γυναικείας ερμηνείας και σεναρίου.

Σεπτέμβρης (1987)

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 έως και την δεκαετία του 1980, ο Νεοϋορκέζος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός Woody Allen πέρασε την μπεργκμανική του φάση, μιας και ο Bergman ήταν και είναι ο αγαπημένος του σκηνοθέτης. Σκηνοθέτησε μια σειρά δραμάτων -δωματίου κυρίως- που έχουν αρκετές αναφορές στο στιλ σινεμά του μεγάλου σουηδού. Έτσι, καταπιάστηκε και εκείνος με το φθινόπωρο και με τον πρώτο φθινοπωρινό μήνα, τον Σεπτέμβριο, στην ταινία September με την Mia Farrow και την Dianne Wiest. Ο σκηνοθέτης έχει ενώσει τις εμπνεύσεις του από τον Bergman και τον Τσέχοφ, και συγκεκριμένα τον Θείο Βάνια από τον οποίο αντλεί σεναριακά στοιχεία. Έπειτα από μια απόπειρα αυτοκτονίας, η κεντρική ηρωίδα θα επιστρέψει στον τόπο που γεννήθηκε, θα επανασυνδεθεί με μια φίλη της που θα έρθει να μείνει μαζί της για το καλοκαίρι αλλά θα έρθει και η αυστηρή μητέρα της, μια σχέση που όπως είδαμε, απασχόλησε και την Φθινοπωρινή Σονάτα. Η ταινία γυρίστηκε δύο φορές, αρχικά με τους Christopher Walken, Maureen O' Sullivan και Charles Durning, που εν τέλει αντικαταστάθηκαν και ξαναγυρίστηκε.

Ιστορία του Φθινοπώρου (1998)

Ο Γάλλος πρωτοπόρος της Nouvelle Vague Ερίκ Ρομέρ, ασχολήθηκε με όλες τις εποχές στην τετραλογία των εποχών που έκανε στα 90s, αν και είχε μια αδυναμία στο καλοκαίρι, αν κρίνουμε από τις αρκετές ταινίες του που διαδραματίζονται στην θερινή Γαλλία. Η τετραλογία των εποχών κλείνει το 1998 με το Conte d' Automne, την ιστορία του φθινοπώρου. Μια 40άρα γυναίκα, η Magali, που είναι μόνη και δύο φίλες της που προσπαθούν να της βρουν σύντροφο με διάφορους τρόπους. Η ίδια είναι οινοπαραγωγός, κάτι που συνδέεται και με την εποχή του φθινοπώρου. Επίσης, η ηλικία της συνδέεται επίσης, η μέση ηλικία που δεν έχει την νιότη και την χαρά που βγάζει το καλοκαίρι, ούτε τα γηρατειά που βγάζει ο χειμώνας συμβολικά. Το ενδιάμεσο στάδιο είναι το φθινόπωρο, όταν πλέον αρχίζει να φθίνει η νεότητα και το μέλλον να λιγοστεύει. Η ταινία διαγωνίστηκε στο Φεστιβάλ της Βενετίας, όπου κέρδισε το βραβείο σεναρίου.

Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας και Άνοιξη (2003)

Ο πρόωρα χαμένος σπουδαίος Νοτιοκορέατης σκηνοθέτης Kim Ki-duk παραδίδει μια από τις σπουδαιότερες ταινίες του (μαζί με την Pieta-2012 για την οποία πήρε τον Χρυσό Λέοντα στην Βενετία) με αναφορά σε όλες τις εποχές του χρόνια, ένας κύκλος της ζωής αέναος και αδιάσπαστος. Ένας βουδιστικός ναός που πλέει σε μια λίμνη, δύο μοναχοί -ένας ηλικιωμένος και ένας νεαρός- σε μια ζωή γεμάτη στερήσεις και ασκητισμό που κυλάει όπως το νερό στην λίμνη καθώς διαβαίνουν και τους προσπερνούν οι εποχές γιατί όπως λέει ο Charlie Kaufman στο I' M Thinking of Ending Things, μήπως δεν κινούμαστε εμείς στον χρόνο αλλά παραμένουμε ακίνητοι καθώς ο χρόνος κινείται; Μια νεαρή κοπέλα θα ταράξει τα νερά με τον νεαρό μοναχό να νιώθει συναισθήματα. Και ενώ η έξαρση και το πάθος θα συμβούν την άνοιξη και το καλοκαίρι, στην συνέχεια, το φθινόπωρο, θα έρθει η περισυλλογή και η μετάνοια και τέλος ο χειμώνας με τον διαλογισμό. Μια παραβολή για την ίδια την ζωή.

Περισσότερα σινεφιλικά αφιερώματα μπορείτε να αναζητήσετε σε αυτό το πολύ ενδιαφέρον blog.

Ακολουθήστε το Move It στο Google News και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα του σινεμά!
Πρώτη δημοσίευση: 5 Οκτ. 2021, 18:04
Ενημέρωση: 5 Οκτ. 2021, 18:04
Συντάκτης:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Munich: The Edge of War

Munich: The Edge of War

Θα το βρείτε: Netflix

Σύνοψη: Ο Άγγλος Hugh Legat κι ο Γερμανός Paul von Hartman, πρώην συμφοιτητές στο...
13 ώρες