Ζιλ και Τζιμ (1962)

Η ταινία-ορόσημο του Τριφό, βασισμένη στο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Ανρί-Πιερ Ροσέ, παραμένει μέχρι και σήμερα ένα από τα σημαντικότερα έργα στην ιστορία του κινηματογράφου. Ο Τριφό δεν αφηγείται απλώς έναν αντισυμβατικό έρωτα ή τις διακυμάνσεις μιας ξεχωριστής φιλίας, αλλά αποτυπώνει αξέχαστα τη μεθυστική ελαφρότητα και τον αυθορμητισμό της νιότης, τη σύγκρουση με την πραγματικότητα στο πέρασμα του χρόνου και το τέλος της αθωότητα;

«Το Σινεμά του αύριο δε θα γίνει από υπαλλήλους της κάμερας, αλλά από καλλιτέχνες για τους οποίους το γύρισμα θα είναι μια περιπέτεια εκπληκτική και παθιασμένη... Το σινεμά του αύριο, θα είναι μία ερωτική πράξη» 
Φρανσουά Τρυφώ

Υπόθεση: Ο Jules, ένας ντροπαλός συγγραφέας από την Αυστρία, και ο Γάλλος φίλος του Jim, γνωρίζουν την Catherine, μια παρορμητική και απόλυτα ελεύθερη στο πνεύμα κοπέλα. Μοιραία, θα δημιουργηθεί ένα ερωτικό τρίγωνο, μποέμικο αλλά και τραγικό ταυτόχρονα, με φόντο την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Το τρίτο φιλμ που σκηνοθέτησε ο Truffaut μοιάζει με μια εγκυκλοπαίδεια της γλώσσας του σινεμά, αναμειγνύοντας σχεδόν κάθε γνώριμο στιλ στην αφήγησή του. Σταθμός για τη γαλλική σχολή της nouvelle vague, περιέχει ένα από τα διασημότερα και πλέον υποδειγματικά score του Georges Delerue, με τη Jeanne Moreau να τραγουδά (και να κάνει παγκόσμια επιτυχία) το κλασικό «Le Tourbillon».

Το «Ζυλ καί Τζιμ» του Φρανσουά Τρυφώ εκφράζει μια σκληρή οπτική του έρωτα, σαν έναν πόλεμο σε ιδιωτικό έπίπεδο με τις άντίθετες παρατάξεις να συγκρούονται έξω από τους νόμους και τους κανόνες της κοινωνίας. 

Επιπλέον ένας από τους ήρωες του φίλμ επικαλείται τις έμπειρίες του Απολλιναίρ, του  Γάλλου ποιητή που έγραψε τα  φλογερά ερωτικά του ποιήματα μέσα στά χαρακώματα, στη διάρκεια του πρώτου παγκόσμιου πολέμου. Διασκευή από το πρώτο μυθιστόρημα του Άνρί-Πιέρ Ροσέ, τό «Ζύλ καί Ζίμ» περιγράφει τη στενή φιλική σχέση άνάμεσα σ’ έναν Γερμανό και σ’ έναν Γάλλο το 1914 όταν και οι δύο άντρες καταγοητεύονται από ένα αρχαίο άγαλμα και μια γυναίκα που ζωντανεύει το αινιγματικό χαμόγελο του άγάλματος. Ο Ζυλ και ο Τζιμ μοιράζονται την αισθητική τους δημιουργία σ’ όλα τα χρόνια που ακολουθούν, αλλά αυτό που άρχισε σαν ένα άντισυμβατικό ειδύλλιο καταλήγει σε τραγωδία.