Συνοψη: Η Δάφνη και ο Ντάρσι αποτελούν ένα νέο ζευγάρι που έχουν περίπου απομονωθεί κάπου στην εξοχή της Ουαλίας, μελετώντας ήχους, εικόνες, που και πού μαστουρώνουν, κάνουν έρωτα, μέχρι που ένα περίεργο παιδί εμφανίζεται έξω απο το σπίτι τους και τους χώνει σε ένα μεγαλύτερο ''τριπάκι'' απο αυτό που ήδη βρίσκονται.
Γνώμη: Η πρώτη σκηνοθετική δουλειά του Bryn Chainey δεν διαλέγει τον εύκολο δρόμο και παρουσιάζει ένα μυσταγωγικό παραμύθι με ολίγον folk τρόμο, κέλτικους μύθους, νωχελική ροή και πολλά πράγματα αφημένα στη φαντασία του θεατή.
Ο πάντα τίμιος Dev Patel (Monkey man, Green Κnight) και η Rosy McEwen πείθουν σαν χίπικο ζευγάρι που γυρνάει στο δάσος άνευ λόγου και αιτίας συγκεντρώνοντας ήχους με σκοπό να τους μιξάρει σε μουσική, ενώ η Jade Croot που κάνει το ρόλο του πιτσιρικά (και όχι μόνο) έχει κάτι το ανατριχιαστικό πάνω της και αυτό δεν αφορά μόνο το απροσδιόριστο της ηλικίας της που τη κάνεις απο 10 μέχρι 30 ετών.

Αυτό είναι το καστ το οποίο παλεύει να δώσει μια art house εμπειρία υπο τις οδηγίες του Chainey μόνο που τα κομμάτια του παζλ είναι απελπιστικά λίγα προς τον θεατή.
Η τιτάνια προσπάθεια στο να καταλάβει κάποιος τι γίνεται (που αν προκύψει) θα πραγματοποιηθεί μετά τους τίτλους τέλους σε wikipedia και συζητήσεις (εκτός αν έχεις μεγαλώσει στην Ουαλία και γνωρίζεις απ'έξω και ανακατωτά τους μύθους) βρίσκει τοίχο στους απίστευτα αργόσυρτους ρυθμούς της ταινίας, που ήδη στο πρώτο μισάωρο κινδυνεύουν να σε στείλουν στην αγκαλιά του Μορφέα.
Απο τη στιγμή που εμφανίζεται ο τρίτος πόλος (το παιδί), υπάρχει μια εξέλιξη των γεγονότων, ακόμα και αυτό όμως δεν είναι αρκετό γιατί η γεμάτη μίρλα ερμηνεία του, οι εικόνες που πετάγονται απο το πουθενά και το χτίσιμο ενός μεγαλειώδους κακού που στη τελική οδηγεί σε μια ψυχανάλυση, θα εκνευρίσει και τους φαν που περιμέναν κάτι σκοτεινό και σάπιο.

Το Rabbit Trap παίρνει πολλαπλά ρίσκα (αφού δεν είναι Νetflix ) και θέλει να ταξιδέψει μαζί με το κοινό σε περίεργους κόσμους μακρυά απο κάθε είδους εμπορικότητα.
Απο την άλλη, το κοινό θα πρέπει να γνωρίζει οτι στο τέλος αυτής της τρύπας μπορεί να αποχωρήσει απο την αίθουσα ουρλιάζοντας απο βαρεμάρα.
Ξεκάθαρα δεν είναι για όλους, ενώ για να βιώσεις την εμπειρία στο 100% πρέπει να είσαι φουλ ξεκούραστος. Αν αγκάλιαζε τον τρόμο λίγο περισσότερο και εξηγούσε 2-3 πραγματάκια θα ανέβαινε σε πόντους(ίσως μιλούσαμε και για μια ευχάριστη έκπληξη) αλλά το όραμα του σκηνοθέτη ήταν μια raw οπτικοακουστική εμπειρία και όποιος κατάλαβε κατάλαβε.....



















ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων