Σύνοψη: Η αληθινή ιστορία τεσσάρων φοιτητών που αποφασίζουν να κλέψουν κάποια πανάκριβα σπάνια βιβλία από την βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου τους.

Άποψη: «Αυτή δεν είναι μια αληθινή ιστορία» μας ενημερώνει στο πρώτο του πλάνο το American Animals, με το «δεν» να εξαφανίζεται, θέλοντας να μας προειδοποιήσει ότι η αλήθεια είναι υποκειμενική και δέχεται πολλές ερμηνείες.

Οι τέσσερις φοιτητές που θέλησαν να γίνουν κακοποιοί, είναι προϊόντα της μεσοαστικής Αμερικής: Από καλοβαλμένες οικογένειες, φοιτούν σε ένα καλό πανεπιστήμιο και η ζωή τους προβλέπεται εξ ίσου προστατευμένη και καλοβαλμένη. Υπάρχει όμως ένα «αλλά» το οποίο ο σκηνοθέτης Μπαρτ Λέιτον (The Imposter) επιλέγει ως το κεντρικό θέμα, που προφανώς ήταν αυτό που τον τράβηξε να γυρίσει το American Animals: Η βαρεμάρα και η αναντοιστιχία της υπόσχεσης της γκλαμουριάς και της «επιτυχίας», σε μία κοινωνία όπου οι μεσοαστοί νέοι έχουν την ασφάλεια, αλλά ζηλεύουν την μεγάλη ζωή.

Ο κάθε ένας από αυτούς είναι διαφορετική προσωπικότητα, αλλά όλοι ασφυκτιούν κάτω από την προοπτική του birth, school, work, death και υπό την αρχηγία του Σπένσερ, (Μπάρι Κεόγκαν –The Killing of a Sacred Deer) αποφασίζουν να κάνουν τη ληστεία. Επειδή όμως κανένας τους δεν είναι επαγγελματίας κακοποιός, αυτή εξελίσσεται τελικά σε ένα φιάσκο, όπου δεν είναι spoiler να μάθετε ότι απέτυχε παταγωδώς, με τους τύπους που την είδαν Ocean 4 να κάνουν το ένα χονδροειδές σφάλμα μετά το άλλο.

Αυτά τα σφάλματα είναι πότε ξεκαρδιστικά και πότε εκνευριστικά, σε τέτοιο βαθμό που να θες να σηκωθείς και να φωνάξεις στην οθόνη «Καλά, μια ταινία με ληστείες δεν έχετε δει στη ζωή σας;» Η σκηνοθεσία είναι νευρώδης, με ενδιαφέρουσα κάμερα. Η μουσική προσπαθεί να δώσει ρυθμό, αλλά μάλλον γίνεται πομπώδης με πολλές αναμενόμενες και κλισαρισμένες επιτυχίες.

Και μετά έρχεται το δεύτερο μέρος που προσπαθεί να θέσει υπαρξιακά και κοινωνικά ερωτήματα –βασικά να βρει τι έφταιξε και κάποια «καθώς πρέπει» παιδιά έμπλεξαν σε αυτή την ηλίθια ιδέα που τους στοίχισε εφτά χρόνια στη φυλακή. Όταν όμως ο Λέιτον έχει περάσει το πρώτο μισό δίνοντας μας ένα καθαρό caper movie, η αναντιστοιχία στον ρυθμό χαλάει τη συνοχή της, κάτι που είναι κρίμα γιατί το American Animals είναι μια αρκετά καλή δουλειά.

Κάποια στοιχεία ξεχωρίζουν, όπως η πρώτη τους προσπάθεια να μπουν στη βιβλιοθήκη, γκροτέσκα μεταμφιεσμένοι ως ηλικιωμένοι (μα καλά, που είχαν το μυαλό τους;). Ή η σκηνή όπου ο Σπένσερ πάει στο Άμστερνταμ για να συναντήσει έναν κλεπταποδόχο που τον υποδύεται ο Ούντο Κίερ. Για όσους ξέρουν, μιλάμε για ΤΗΝ μορφή του Ευρωπαϊκού exploitation. Μέχρι και σε ταινία του Όμηρου Ευστρατιάδη έχει παίξει.

Σε όλη την ταινία και ειδικά στο τέλος μιλάνε και οι αληθινοί πρωταγωνιστές, μετανιωμένοι και αλληλοαναιρούμενοι. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι έμαθαν σκληρά, ότι το έγκλημα δεν αποδίδει. Εκτός και καταπιαστεί μαζί του το Χόλιγουντ και σε πληρώσει για να πει την ιστορία σου.

Δημοσίευση: 12 Ιουλίου 2018, 17:37
Τίτλος:
American animals (Μια αμερικανική ληστεία)
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
116
Εταιρία διανομής: 
Release: 
12 Ιουλίου 2018
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ο Όστιν Μπάτλερ είναι ο Elvis του Μπαζ Λούρμαν

Στον πιο άσημο από όλους τους υποψήφιους κατέληξε ο Μπαζ Λούρμαν για τον ηθοποιό...
7 ώρες
BOX OFFICE

Λαοφιλία και κορυφή

Το sequel της γαλλική κωμωδίας "Θεέ μου, τι σου κάναμε;" εξαργύρωσε την πολύ καλή...
8 ώρες

Η Λασάνα Λιντς είναι η νέα πράκτορας 007;

Αν οι φήμες αληθεύουν, ετοιμαστείτε για μια αναπάντεχη αλλαγή στην τζειμσμποντική μυθολογία, αλλά και...
14 ώρες