To χάρισμα

Η Ισμήνη είναι μορφωμένη, ευκατάστατη, ευαίσθητη και… συναισθηματικά παράλυτη. Προσπαθεί να έχει τα πάντα υπό έλεγχο: τη δουλειά, το διαμέρισμά, τις σχέσεις της, αλλά κυρίως τα συναισθήματά της. Ο Χάρης είναι ακαλλιέργητος, αγενής, άξεστος, προσβλητικά ειλικρινής και γεμάτος πάθος. Ένας συναισθηματικός οδοστρωτήρας.

Και πάνω που έλεγα πόσο με εξέπληξε ο Σύλλας Τζουμέρκας με τη «Χώρα προέλευσής» του, μια ακόμη πρωτοεμφανιζόμενη νέα δημιουργός, η Χριστίνα Ιωακειμίδη, έκανε το δικό της εντυπωσιακό ντεμπούτο στη ντόπια κινηματογραφία.
Το «Χάρισμα» και φρέσκια ταινία το λες, και ευχάριστη και διασκεδαστική και ξεκαρδιστική, με σκηνοθεσία που ταριάζει γάντι σε
κομεντί χαριτωμένη και σκερτσόζα. Και δυο φατσούλες έχει στο πρωταγωνιστικό του δίδυμο όλο ομορφιά και χάρη. Μάκης Παπαδημητρίου και Βάσω Καβαλιεράτου κάνουν ότι περνά από το χέρι τους ώστε να διασκεδάσουν και οι ίδιοι και οι θεατές. Ένα δίδυμο τόσο ταιριαστό όσο αταίριαστο είναι στην ίδια την ταινία. Δύο κόντρα ρόλοι, ισάριθμες έξοχες ερμηνείες. Και αν δεν υπήρχε εκείνη η δυσνόητη και ταχύτατη
μετάβαση από το «δεν σε θέλω» στο «σε θέλω» του –όλο μπρίο- ζευγαριού, θα μιλούσα στα σίγουρα για την ταινία της χρονιάς.
Έτσι κι αλλιώς, όμως, ουδείς τέλειος πόσω μάλλον αν βρίσκεται και στην αρχή του.

Νέστορας Πουλάκος