Manhunter

Ένας πρώην πράκτορας του FBI επιστρέφει στην υπηρεσία για να εντοπίσει έναν κατά συρροή δολοφόνο. Για να τα καταφέρει αναγκάζεται να συμβουλευτεί τον φυλακισμένο και εξαιρετικά επικίνδυνο Δρ. Χάνιμπαλ Λέκτορ, μπαίνοντας σε μια διαδικασία που τον φέρνει ψυχικά στα όριά του.

Με τη φωτογραφία να κυριαρχείται από παστέλ και νέον αποχρώσεις, γεωμετρικά κάδρα και υποβλητικούς φωτισμούς, η ταινία αναπτύσσει μια οπτική γλώσσα που βυθίζει τον θεατή στον κόσμο της αντανακλώντας την ψυχολογική κατάσταση των χαρακτήρων, ενώ εξίσου καθοριστικό ρόλο παίζει το χαρακτηριστικό σάουντρακ της ταινίας, έντονα επηρεασμένο από τη synth αισθητική των 80s, που λειτουργεί ως αναπόσπαστο κομμάτι της αφήγησης ενισχύοντας τη διαρκή αίσθηση απειλής, αποξένωσης και εμμονής που διαπερνά το φιλμ. Η δράση είναι συχνά καταιγιστική, με χαρακτηριστική τη σκηνή της τελικής ανταλλαγής πυροβολισμών όπου χρησιμοποιήθηκαν πολλαπλά frame rates με αποτέλεσμα μια έντονη, σχεδόν «εκτός ρυθμού» κινηματογράφηση που παραμένει εντυπωσιακή ακόμη και σήμερα.

Σε λίγο η κριτική μας