Jujutsu Kaisen: Execution

Σύνοψη: Ένα πέπλο πέφτει ξαφνικά πάνω από την πολυσύχναστη περιοχή της Shibuya, εν μέσω του θορυβώδους πλήθους που γιορτάζει το Halloween, παγιδεύοντας αμέτρητους πολίτες στο εσωτερικό της. Ο Satoru Gojo, ο ισχυρότερος μάγος εξορκισμών, μπαίνει στο χάος. Αλλά τον περιμένουν χρήστες κατάρας και πνεύματα που σχεδιάζουν να τον εγκλωβίσουν.

Ο Yuji Itadori, συνοδευόμενος από τους συμμαθητές του και άλλους κορυφαίους μάγους εξορκισμών, μπαίνουν στη μάχη σε μια άνευ προηγουμένου σύγκρουση κατάρων, το Συμβάν στη Shibuya. Στον απόηχό του, δέκα αποικίες σε όλη την Ιαπωνία μετατρέπονται σε άντρα καταραμένων, σε ένα σχέδιο που ενορχηστρώθηκε από τον Noritoshi Kamo, τον πιο κακό μάγο όλων των εποχών.

Άποψη: Ένα από τα πιο διάσημα και επιτυχημένα anime, το Jujutsu Kaisen, επιστρέφει με τρίτη σεζόν και η ταινία λειτουργεί περισσότερο σαν ένα λαχταριστό πρόγευμα για να δει το φανατικό κοινό της την σειρά παρά σαν μια αυτόνομη κινηματογραφική ταινία. Θεαματική και εντυπωσιακή, θαμπώνει το μάτι από την υπερβολή αλλά και την καλαισθησία, μα για τον αμύητο στο σύμπαν του Jujutsu Kaisen, είναι απλώς ένα ανορθολογιστικό πράγμα που δεν βγάζει ιδιαίτερο νόημα.

Παρότι ενώνει την δεύτερη με την τρίτη σεζόν, με στιγμές από την προηγούμενη και τα πρώτα δύο επεισόδια από την καινούργια, δεν παύει να είναι in media res, θυμίζοντας σε όσους έχουν ήδη παρακολουθήσει την σειρά τι προηγήθηκε και δίνοντας τους «τυράκι» για το τι έπεται.

Η ιστορία θέλει να αναδείξει όλο το δράμα και την πάλη εν όψει Halloween, με την μαγεία και τις κατάρες να έχουν την τιμητική τους, μόνο που εν τέλει είναι απλώς (ή όχι και τόσο απλώς) ένα μεγάλο θέαμα χωρίς ψυχή και ουσιαστικά μηνύματα. Είναι απλώς προφάσεις για να χτιστεί μια υποτυπώδης δράση που στους φαν μπορεί να λέει πολλά περισσότερα.

Σύγκρουση δύο κόσμων διαφορετικών αλλά και με ομοιότητες που αρνούνται να δουν, χωρίς βέβαια να αναλύονται και πολλά, όπως κλασικά θα συνέβαινε σε δυο επεισόδια μιας σειράς, αναγνωριστικά περισσότερο παρά αναλυτικά. Ίσως δελεάζει για αυτό που θα ακολουθήσει που μάλλον θα είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που παρακολουθήσαμε και έτσι πορώνει ακόμα περισσότερο το οποίο από πλευράς marketing είναι αναμφίβολα επιτυχημένο και το κάνουν καιρό αυτό οι Ιάπωνες (και κάποιες φορές οι νοτιοκορεάτες), αλλά εγείρει ερωτήσεις το πόσο κινηματογραφικό είναι.

Ας το δούμε ως εμπειρία και λιγότερο ως σινεμά, και ας θυμηθούμε τα λόγια του Σκορσέζε για τις υπερηρωικές ταινίες ως ένα μεγάλο θεματικό πάρκο ή λούνα παρκ.