Ο πιο «παλαβός» Δράκουλας όλων των εποχών από τον Ράντου Τζούντε

Σας είχαμε γράψει πριν μερικούς μήνες για τον τρελό και παλαβό Δράκουλα που ήθελε να στήσει ο -παλαβός- Ράντου Τζούντε και τη σύγχυσή με τον Φρανκεστάιν που ήθελε επίσης να κάνει -ή και να μπλέξει με το αρχικό- και τον Σεμπάστιαν Σταν που είχε πει το ναι. Τελικά από δημιούργησε μοιάζει αδιανόητο από το τρέιλερ. 

ΣΧΕΤΙΚΑNτράκουλας

Ο Ράντου Ζούντε επιστρέφει με ένα κινηματογραφικό χάος 170 λεπτών που μοιάζει να γεννήθηκε από έναν αλγόριθμο σε παραλήρημα. Το κοινό ήδη μιλά για την πιο παράξενη, ανίερη, και —σύμφωνα με τους ίδιους τους θεατές— «εντελώς γαμημένα τρελή» ταινία της χρονιάς. 

Ο Ρουμάνος auteur επιστρέφει με μια νέα, (σ)έξαλλη εκδοχή του βρικόλακα των Καρπαθίων — και αυτή τη φορά δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον Μπραμ Στόκερ, εκτός ίσως από τα δόντια. 

Η υπόθεση; Ένας αφηγητής (Άντονις Τάντα), ντυμένος με μπουρνούζι, κάθεται σε ένα κελί και μας εξηγεί ότι του ζητήθηκε να γυρίσει έναν νέο Δράκουλα με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Από εκεί και πέρα, ξεκινάει το οπτικοακουστικό χάος: μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας για την επιστροφή του Βλαντ του Ανασκολοπιστή, μια διασκευή της πρώτης ρουμανικής νουβέλας για βρικόλακες, μια τραγική ρομαντική ιστορία, ένα χυδαίο λαϊκό παραμύθι, ιστορίες κιτς που παράγει η Α.Ι.… βρικόλακες με λαστιχένια δόντια, γεννητικά όργανα παντού, σκηνές σεξ και βίας, φτηνό CGI, kitsch εικόνες που μοιάζουν να παράχθηκαν από αλγόριθμο. Αν νομίζετε ότι υπερβάλλουμε, όχι — ο ίδιος ο Ζούντε θέλει να σας προκαλέσει να αποστρέψετε το βλέμμα σας.

Το trailer υπόσχεται «ένα μίγμα ιστοριών για τον Δράκουλα, ζόμπι, ερωτικά δράματα, επιστημονική φαντασία, και λαϊκά παραμύθια με βωμολοχίες». Όλα αυτά μέσα σε 170 λεπτά διάρκειας. Το εντυπωσιακό είναι ότι κάτω από το παραλήρημα, η ταινία λειτουργεί σαν δηλητηριώδες σχόλιο πάνω στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Ο αφηγητής αναρωτιέται γιατί του ζητούν να δημιουργήσει κάτι «καινούργιο» με εργαλεία που ακυρώνουν την ανθρώπινη δημιουργικότητα. Το ίδιο το φιλμ μοιάζει να λέει: να τι θα συμβεί αν αφήσουμε την Α.Ι. να κάνει τέχνη για εμάς.