EVERYBODY'S FINE

Πριν από αυτή την συμπαθή κομεντί, ο Ντε Νίρο ούτε που πρέπει να θυμάται πότε έπαιξε πραγματικά καλά… Και εδώ είναι πραγματικά (μετά από πολύ καιρό) εξαιρετικός. Και αποτελεί τον ουσιαστικό λόγο για τον οποίο αυτό το ταινιάκι με τις καλές προθέσεις αλλά τον μέτριο σκηνοθέτη ξεφεύγει από το τετριμμένο και ανεβαίνει ένα επίπεδο προς το αξιόλογο. Μην φανταστείτε ότι ο Μπόμπι κάνει κάτι το ανεπανάληπτο. Αλλά, πρόκειται για τον ορισμό της ουσιαστικής ερμηνείας. Θυμίζει τον Τζακ Νίκολσον στο –καλύτερο- «Σχετικά με τον Σμιντ»: βγάζει στο πανί όλη την ερμηνευτική του σοφία χωρίς να καταφεύγει σε μανιέρες, σαν να γνωρίζει και ο ίδιος ότι πρόκειται για μια απλή, αλλά αληθινή ιστορία που πρέπει να την αποδώσει απλά και κατανοητά και που θα συγκινήσει πολλούς μεσήλικες.