Lady Chatterley's lover

Lady Chatterley's lover - κριτική ταινίας

Θα το βρείτε: Netflix

Σύνοψη: Η λαίδη Τσάτερλυ, μια δυστυχισμένη στον γάμο της αριστοκράτισσα, ξεκινά μια παθιασμένη σχέση και ερωτεύεται τρελά τον θηροφύλακα στην εξοχική έπαυλη του συζύγου της.

Άποψη: Ο εραστής της λαίδης Τσάτερλυ είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του D.H. Lawrence που εκδόθηκε στην Ιταλία το 1928 ενώ στην Αγγλία, πατρίδα του συγγραφέα, κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1960, έπειτα από χρόνια απαγορεύσεων λόγω της σεξουαλικής ελευθεριότητας.

Η σχέση της γυναίκας της άρχουσας τάξης με τον νεαρό υπάλληλο της έπαυλης έχει εμπνεύσει πολλές ιστορίες και έχει μεταφερθεί στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο, αλλά η εκδοχή της ηθοποιού και σκηνοθέτριας Laure de Clermont-Tonnerre είναι μέχρι σήμερα η καλύτερη, με τις όποιες σεναριακές αδυναμίες.

Πράγματι το σενάριο του David Magee, που φέτος ήταν πολυάσχολος μιας και υπογράφει το σενάριο και του A Man Called Otto με τον Tom Hanks και του The School for Good and Evil ενώ ετοιμάζει και το The Little Mermaid για του χρόνου δια χειρός Rob Marshall, μένει μόνο στον αρχικό πυρήνα της ερωτικής ελευθερίας και της σεξουαλικής απελευθέρωσης μιας γυναίκας εγκλωβισμένης σε έναν γάμο που δεν την καλύπτει και σε μια ερωτική ζωή που δεν την ικανοποιεί.

Αγνοεί το λίγο πιο φιλοσοφικό-μεταφυσικό στοιχείο του διάσημου μυθιστορήματος, που σε μια δύσκολες και συντηρητικές εποχές μίλησε για τις ανάγκες του σώματος και της αναβάθμισής του στο ίδιο επίπεδο με την ψυχή.

Αυτή η αιώνια διαμάχη ψυχής-σώματος και ποιο είναι το σημαντικό, ο Lawrence το έχει λύσει στο βιβλίο του, δείχνοντας την όμορφη και σκανδαλώδη συνύπαρξή τους. Σκηνοθετικά η Clermont-Tonnerre πετυχαίνει να το αποδώσει μέσω των αρκετών σεξουαλικών και γυμνών σκηνών, που εν αντιθέσει με το μυθιστόρημα που απαγορεύτηκε για αυτές, δεν σκανδαλίζει, δεν λειτουργούν προβοκατόρικα προς τους θεατές ούτε τους εξάπτουν πάθη και ορμές, αλλά λούζονται από ένα σύννεφο αγνότητας, κάνοντας τους χαρακτήρες να μοιάζουν με τους πρωτόπλαστους και τον σύζυγό της με τον καταραμένο όφι.

Άλλωστε, ο πειρασμός της απιστίας δόθηκε από τον σύζυγο, όταν της είπε να βρει εραστή να κάνει μαζί του παιδί, λόγω δικής του ανικανότητας, και έπειτα να επιστρέψει στην συζυγική τους στέγη. Το συναίσθημα όμως δεν κοιτά όρκους και δεσμεύσεις.

Προς αυτή την κατεύθυνση λειτουργεί και η εξαιρετική φωτογραφία του ικανότατου Benoit Delhomme (At Eternity’s Gate, Minamata) που δίνει μια ιμπρεσιονιστική και ιλουζιονιστική προσέγγιση του κόσμου, δομημένου με τις αχτίδες του ήλιου και τα χρώματα της φύσης που δίνουν μια αίσθηση ρευστότητας και αθωότητας στην όλη ιστορία, ενώ η εξαιρετική μουσική της Αγγλίδας μουσικού Isabella Summers, γνωστή από τους Florence and the Machines, τονίζει τα ανομολόγητα πάθη και την αίσθηση μυστηρίου μεταξύ των ερωτευμένων.

Η Emma Corrin, μετά την Diana στο The Crown, φοράει πάλι τα ρούχα μιας αριστοκράτισσας που η καταγωγή της είναι από χαμηλότερα στρώματα και μπλέχτηκε σε έναν κόσμο εξουσίας, για τον οποίο αδιαφορεί και ζητά απεγνωσμένα να εκφράσει τα συναισθήματά της και έτσι η γνώση της αυτή την βοηθά για να ερμηνεύσει υποδειγματικά την Λαίδη Τσάτερλι ενώ ο Jack O’ Connell, παρότι τον έχουμε θαυμάσει σε άλλες ερμηνείες του (Starred Up. 71, Unbroken), αποδεικνύεται λίγο κατώτερος των προσδοκιών, ίσως κάπως συγκρατημένος.

Μια από τις καλύτερες ταινίες του Netflix, που όσο και αν σεναριακά για την σημερινή εποχή φαντάζει ένα άρλεκιν εποχής, έχει πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία που το καθιστούν μια γνήσια ρομαντική ταινία.

Πρώτη δημοσίευση: 12 Δεκ. 2022, 15:28
Ενημέρωση: 12 Δεκ. 2022, 15:28
Τίτλος:
Lady Chatterley's lover
Έτος: 
Διάρκεια: 
126
Πλατφόρμα Streaming: 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ