Κάπου στην επαρχιακή Ουαλία, η Cadi έρχεται έκτακτα, και με καθόλου αθώες προθέσεις, στο σπίτι της Glenda και του Gwyn για να βοηθήσει στο επαγγελματικό δείπνο που ετοιμάζουν.

Ο σκοπός του δείπνου είναι η επίτευξη μιας προσοδοφόρας επαγγελματικής συμφωνίας με σκοπό την εκμετάλλευση της γης. Η Cadi είναι μα ήσυχη, σχεδόν απαρατήρητη  παρουσία, που ο ερχομός της όμως ταράζει τις οποίες ισορροπίες των μελών της οικογενείας, τα οποία φαίνονται τελείως χαμένα στα πάθη τους, το καθένα με τον δικό του διαφορετικό τρόπο.

To The Feast είναι ένα gory παραμύθι από την Ουαλία, που εξερευνεί την κακοποίηση της φύσης από τον άνθρωπο. Η φύση λοιπόν, με τη μορφή της Cadi, έρχεται για να πάρει  την εκδίκηση της από την υπέρμετρα άπληστη οικογένεια της Glenda και του Gwyn. 

Η ταινία είναι πολύ έξυπνα γυρισμένη στα Ουαλικά, το οποίο ενισχύει το στοιχείο του παραμυθιού, μιας και ο χαρακτήρας της ίδιας της Cadi έχει τις ρίζες του στην Ουαλική μυθολογία, και συγκεκριμένα στον μύθο της Blodeuwedd, μιας οντότητας που δημιουργήθηκε από στοιχεία της φύσης.

Πρόκειται για ένα slow burn eco-horror, όπου η πρώτη μια ώρα είναι ομολογουμένως αργή, και φαίνεται σαν να μην οδηγεί κάπου συγκεκριμένα. Αποζημιώνουν όμως οι ερμηνείες, οι οποίες είναι σε αρμονία με την αισθητική της ταινίας, χωρίς υπερβολές και ίχνος overacting. Το πρώτο αυτό κομμάτι ασχολείται με την ιδέα της ύβρης και δείχνει πως ο κάθε χαρακτήρας ξεχωριστά αξίζει την νέμεση που έρχεται στο τελευταίο μισάωρο, το οποίο μας αποζημιώνει για την υπομονή που χρειάστηκε να κάνουμε. Η αισθητική της ταινίας είναι λιτή, πολύ προσεγμένη, κομψή και ξεκούραστη, πράγμα που έρχεται σε αντίθεση με το splatter στοιχείο του τελευταίου κομματιού.

Το σενάριο αυτό καθαυτό δεν είναι από τα πιο πρωτότυπα που υπάρχουν εκεί έξω. Είναι τα υπόλοιπα στοιχεία, από τους χαρακτήρες, την αισθητική, μέχρι και την μυθολογία, αυτά που δένουν πολύ καλά μεταξύ τους και κάνουν το The Feast ένα αξιοπρεπέστατο και πολύ κομψό splatter.

Η τελευταία σκηνή με την Cadi να επιστρέφει στο φυσικό της περιβάλλον, μας γυρνάει στην πρώτη σκηνή της ταινίας, την οποία και επεξηγεί . Όποιες απορίες έχουν προκύψει από τη μεριά του θεατή απαντώνται, και ο κύκλος του The Feast κλείνει ολοκληρωμένα, δίνοντας τροφή για σκέψη μέχρι και στο τελευταίο πλάνο. Αν τελικά το κίνητρο της Cadi (και ό,τι αυτή αντιπροσωπεύει) είναι η ικανοποίηση της διαστροφής της, η το ένστικτο αυτοσυντήρησης και αυτοπροστασίας, έγκειται στην υποκειμενική κρίση του θεατή.

Kλεοπάτρα Λιωνή

Πρώτη δημοσίευση: 3 Φεβ. 2022, 20:20
Ενημέρωση: 3 Φεβ. 2022, 20:31
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
The feast
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
93

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Spiderhead

Spiderhead

Θα το βρείτε: Netflix

Ο σκηνοθέτης του Top Gun, ο πρωταγωνιστής του Thor και πολλοί άλλοι ταλαντούχοι συντελεστές....
7 ώρες

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο