Σύνοψη: Σε μια παρακμιακή, καταρρέουσα πόλη της κινεζικής επαρχίας, ένας νεαρός υπάλληλος του τοπικού μαφιόζου θα κλέψει μια βαλίτσα γεμάτη λεφτά. Ως αποτέλεσμα, ένας πληρωμένος δολοφόνος, παράλληλα με έναν αριθμό τυχαίων ανθρώπων που απλά έμαθαν πως υπάρχει εκεί έξω μια βαλίτσα που μπορεί να τους αλλάξει τη ζωή, θα διασταυρώσουν τους δρόμους τους σε ένα στυλιζαρισμένο και σκοτεινό animation που θυμίζει έντονα το Jackie Brown του Tarantino.

Άποψη: Κατά μια έννοια η μικρή αυτή πόλη αποτελεί τον κεντρικό χαρακτήρα της ταινίας. Μέσα στους βρώμικους δρόμους και τα μισογκρεμισμένα μαγαζιά, με εμφανή τα σημάδια του κομμουνιστικού παρελθόντος, η πόλη παρουσιάζεται σαν ένα μέρος παγωμένο στον χρόνο. Κουβαλάει τον ψυχισμό του ανθρώπου που έχει επαναλάβει το ίδιο δυσλειτουργικό μοτίβο αμέτρητες φορές και πλέον, έχοντας απολέσει οποιαδήποτε ελπίδα αλλαγής, περνάει τη ζωή του σε μια ήπια μονοτονία. Δεν συμβαίνει τίποτα και όσοι βρίσκονται παγιδευμένοι ξοδεύουν τις ζωές τους ονειρευόμενοι τη μέρα που θα την εγκαταλείψουν.  

To στυλ του animation είναι λιτό, σχεδόν μισοτελειωμένο, με εικόνες δισδιάστατες και στατικές. Κάτι που χτυπάει έντονα σε σύγκριση με τις ολοζώντανες ταινίες –Disney Pixar- που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Άλλες φορές περίεργα, χρωματιστά κολάζ γεμίζουν την οθόνη δίνοντας την εντύπωση σοβιετικής προπαγάνδας. Αυτές οι εκκεντρικές εικαστικές επιλογές δουλεύουν προς όφελος της ταινίας, φωτίζοντας τον τυχοδιωκτικό χαρακτήρα των ηρώων και χτίζοντας μια βαριά ατμόσφαιρα αστικής, νεο-noir παρακμής.

Οι χαρακτήρες, με μόνη επιθυμία τους τα λεφτά και ανάγκη τους να ξεφύγουν απ’ αυτό το καθαρτήριο, λειτουργούν αποκλειστικά στην επιφάνεια. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί, ήρωες ή αντιήρωες, είναι απλά δυστυχισμένα πλάσματα  που παλεύουν τις μέρες. Και όπως στα παραδοσιακά noir, που οι μεμονωμένες προσωπικότητες υποχωρούν για να ξεπροβάλλει από μέσα τους το αρχετυπικό – ο σκληρός ντεντέκτιβ, η femme fatale- έτσι και εδώ η συμπεριφορά φαίνεται να συμμορφώνεται σε αόρατες επιταγές μορφωμένες από χρόνια συστημικής αδικίας και εκμετάλλευσης. Ό,τι κι αν κάνουν για να αλλάξουν τη μοίρα τους είναι μάταιο, η πόλη τους ρουφάει πίσω.

Ο διάλογος, κινούμενος ανάμεσα σε μικρές, καθημερινές ανησυχίες, φιλοδοξίες για μακρινά ταξίδια και την σποραδική ανάγκη φιλοσοφίας, εξερευνά το νόημα της ζωής σε ένα περιβάλλον ολοκληρωτικής αστικής παρακμής . Δεν δίνονται ακριβώς απαντήσεις, αλλά οι ερωτήσεις που προκύπτουν είναι τρομαχτικές.

Το ιδιαίτερο ύφος της μπορεί να ξενίσει κάποιον που ζητά μια πιο casual κινηματογραφική ψυχαγωγία, αλλά η ουσία που κουβαλάει – στα μόλις 70 λεπτά της-  το κάνουν αυτόματα μια από τις πιο αξιομνημόνευτες κινηματογραφικές στιγμές των τελευταίων χρόνων.

Mηνάς Φραντζέσκος

Δημοσίευση: 29 Ιουνίου 2020, 15:15
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
Have a nice day
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
77
Εταιρία διανομής: 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Tanweer
2200
Feelgood
1680