Σύνοψη: Σε αυτό το μεταπολεμικό δράμα, παρακολουθούμε τον στρατηγό Lewis Morgan να βρίσκεται στο βομβαρδισμένο Αμβούργο για να επιβλέπει τον Γερμανικό πληθυσμό και να ξεριζώσει όσους ναζί έμειναν. Μαζί του είναι και η γυναίκα του Rachel, η οποία προσπαθεί να επουλώσει τον πόνο που οι δύο τους βίωσαν λίγα χρόνια πριν όταν οι Γερμανοί βομβάρδισαν το σπίτι τους στην Αγγλία. Ο Lewis επιτάσσει το σπίτι του αρχιτέκτονα-όχι Χιτλερικού-χήρου Stefan Lubert, ο οποίος έχει να αντιμετωπίσει την δύσκολη έφηβη κόρη του.

Άποψη: Το “The Aftermath”, εξερευνά τις συναισθηματικές συνέπειες της καταστροφής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο σκηνοθέτης James Kent (του τηλεοπτικού MotherFatherSon με τον Ρίσαρντ Γκιρ που θα δούμε φέτος)  είναι αρκετά δεξιοτεχνικός με το δράμα εποχής, καθώς πριν 4 χρόνια είχε σκηνοθετήσει το “Testament of Youth”, το οποίο μας γύριζε πίσω στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το “The Aftermath” βρίσκεται στην ίδια γειτονιά, με τον Kent να μας προσφέρει ορισμένα δυνατά πλάνα, αλλά και να αναπαριστά την τεταμμένη συναισθηματική κατάσταση των πρωταγωνιστών του.

Αν και οι ταινίες για τον Β’ Παγκόσμιο είναι πολλές, είναι λίγες οι οποίες αναστοχάζονται την περίοδο μετά το τέλος του πολέμου, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς το “The Aftermath” πρόκειται περισσότερο για ένα απαγορευμένο love story παρά για οτιδήποτε άλλο.

Το σενάριο των Joe Shrapnel και Ana Waterhouse βασίζεται στο bestseller βιβλίο του Rhidian Brook, και αφού θέτει την σκηνή με τους κεντρικούς χαρακτήρες, οι υπόλοιποι γρήγορα εξαφανίζονται και ορισμένα σημαντικά storylines παραγκωνίζονται (άνευ λόγου και αιτίας) για να λάμψει το ρομάντζο μεταξύ της Rachel και του Stefan. Παρ’όλα αυτά, είναι αρκετά πιστευτό στο χαρτί το πώς δύο άνθρωποι που θρηνούν τις απώλειές τους καταλήγουν να ερωτεύονται. Στην οθόνη όμως, δεν είναι πιστευτό αρκετά, καθώς η Knightley και ο Skarsgard δεν έχουν χημεία, παρ’όλη την καλή τους θέληση. Η Rachel καταφθάνει στο Αμβούργο για να βρεί έναν συναισθηματικά αποτραβηγμένο Lewis, ο οποίος έχει εσωτερικεύσει το τραύμα του και τον πόνο του.

Το αποτέλεσμα; Ένας γάμος που δεν καλύπτει τις ανάγκες κανενός και έναν Lewis τόσο αποροφημένο από τη δουλειά του (δικαίως, αφού μιλάμε για ναζί) που αφήνει την Rachel ατελείωτες ώρες μόνη της σε ένα σπίτι με τον Stefan. Αξίζει να αναφέρουμε, πως οποιοσδήποτε έβλεπε έναν ευγενικό Alexander Skarsgard να κόβει ξύλα φορώντας ζιβάγκο, θα έμπαινε στις ίδιες σκέψεις που μπήκε η Rachel. Δεν αργεί η στιγμή που η σεξουαλική και συναισθηματική ένταση κορυφώνεται, με την Knightley να φορά ένα παρόμοιο κουστούμι με αυτό στο “The Atonement” και να ακολουθεί μια παρόμοια σκηνή όπως αυτή με τον James McAvoy. Η Rachel και ο Stefan γατζώνονται ο ένας από τον άλλο για να μπορέσουν να αισθανθούν μέσα στο πένθος τους μια στιγμή ελπίδας και χαράς, για να μπορέσουν να ονειροπολήσουν ξανά για το μέλλον.

Αν και οι ερμηνείες της Knightley και του Skarsgard είναι εξαιρετικές, ο έρωτάς τους δεν είναι απόλυτα πιστευτός, σαν να τους λείπει το απελπιστικό πάθος που αισθάνονται ο ένας για τον άλλον. Από την άλλη, ο Clarke έχει περισσότερα εφόδια καθώς ο χαρακτήρας του, Lewis, έχει να αντιμετωπίσει ναζί, την γυναίκα του και την απιστία της, αλλά και την παράλυση που επέρχεται από το πένθος. Όπως λέει ο Stefan, «τώρα είναι η μηδενική ώρα, το έτος μηδέν, όλα μπορούν να αρχίσουν ξανά», αλλά το “The Aftermath” δεν υλοποιεί αυτή του την υπόσχεση. Μάλλον ξέμειναν από ιδέες, όπως καταστά κατανοητό και το προβλέψιμο, κλισέ τέλος της ταινίας.

Δημοσίευση: 1 Σεπτεμβρίου 2019, 18:24
Τίτλος:
The aftermath (Μετά την καταστροφή)
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
108
Εταιρία διανομής: 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Knives Out - Στα μαχαίρια - 5 Δεκεμβρίου στους κινηματογράφους από τη Σπέντζος

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Feelgood
70587
Tulip
13280
Tanweer
8900
Feelgood
7158