Νύχτες 17: "Thelma" - Κριτική

Δημοσίευση: 30 Σεπτεμβρίου 2017, 19:43
Συντάκτης:

Σύνοψη: H Thelma είναι μία νεαρή κοπέλα, που αφήνει τη μικρή, επαρχιακή της πόλη και τη Χριστιανική συντηρητική της οικογένεια για να πάει να σπουδάσει Βιολογία στο Πανεπιστήμιο του Όσλο. Τη βλέπουμε να πηγαίνει στις διαλέξεις, να κολυμπάει, να διαβάζει στη βιβλιοθήκη, όμως φαίνεται να δυσκολεύεται να κάνει φίλους. Μία μέρα παθαίνει κάτι που μοιάζει με επιληπτική κρίση κι αυτό στέκεται η αφορμή να γνωρίσει την Anja, η οποία μέλει να της ταράξει τον κόσμο της, όπως τον ξέρει, και σαν μία άλλη Εύα να της προσφέρει με τα απαγορευμένα της φιλιά, το μήλο της αμαρτίας. Ο τρόπος με τον οποίο η Thelma αντιδρά, στέκεται η αφορμή να αρχίσει να ξετυλίγεται ένα κουβάρι μυστηρίου, που σχετίζεται και με το παρελθόν της κοπέλας, αλλά και με τους γονείς της.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Άποψη: Ο Joakim Trier, ο σκηνοθέτης που λατρεύουν οι κριτικοί στην Νορβηγία και κατάφερε να φέρει την ταινία του Louder than Bombs στις Κάννες μετά από μακρόχρονη απουσία της Νορβηγίας από το φεστιβάλ, επιστρέφει με ένα μυστηριώδες δράμα.

Όμως οι προσδοκίες στέκονται ο χειρότερος εχθρός για μία ταινία, και έχοντας δει το όνομα Eskil Vogt στο σενάριο, δεν γίνεται να μην γεμίσεις με τέτοιες. Με το Blind -που προβλήθηκε επίσης στις 20ες Νύχτες Πρεμιέρας- να είναι μία εξαιρετική δημιουργία στη Νορβηγική γλώσσα του σεναριογράφου (κι επίσης στάθηκε και το σκηνοθετικό του ντεμπούτο), θα περίμενε κανείς ένα κάπως πιο έξυπνο σενάριο.

Το Thelma δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς πως κατάφερε να κάνει χρήση οπτικών εφέ πολύ επιτυχημένα και ακριβώς εκεί όπου χρειάζονταν, με ένα Νορβηγικό budget που είχε βλέψεις Κριστοφερ-Νολαν-ικές. Εκεί λοιπόν η ταινία θα κερδίσει τους περισσότερους και θα τους μαγνητίσει, αφού αποτελεί μία ταινία με μία τάση εντυπωσιασμού, που όμως έχει και αυτό το κουλτουρέ στοιχείο, που απενοχοποιεί μία τέτοια τάση. Όμως, εάν αφαιρέσει κανείς τις φιοριτούρες και δει απλά την ουσία του σεναρίου, θα συνειδητοποιήσει πως ταινίες που απηχούν την θρησκευτική καταπίεση μέσα στην οικογένεια και το αντίκτυπο που έχει μία τέτοια στάση σε μία νεαρή κοπέλα, έχει γίνει και με συγκλονιστικότερους τρόπους.

Και μιας και αναφερόμαστε σε ταινίες που έχουν προβληθεί στις Νύχτες Πρεμιέρας, μπορεί κανείς να παραπεμφθεί στον Dietrich Brüggemann και το Stations of the Cross, που απηχεί το ίδιο θέμα, με μία πολύ διαφορετική και έξυπνη οπτική.

Γενικότερα, δεν θα χάσει ο θεατής το χρόνο του και αξίζει να αφιερώσει μερικές ώρες για να τη δει. Το Thelma έχει πολλά στοιχεία που το καθιστούν μία καλή ταινία. Όμως, όσες αναφορές κι αν βρει κανείς στην κινηματογράφηση του Κρόνενμπεργκ και του Λυντς -άμα θέλουμε να βυθιστούμε στον ψυχισμό της κοπέλας- ή στον Στίβεν Κινγκ -που άλλωστε διάβαζε και ο Τρίερ- για τις πιο παράδοξες σκηνές, εν τέλει, η προσδοκίες καταρρίπτονται και μένει μία αίσθηση του ανικανοποίητου, μετά την αποχώρηση από την αίθουσα.

5 / 10

Δημοσίευση: 30 Σεπτεμβρίου 2017, 19:43
Συντάκτης:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Tanweer
63261
Odeon
49100
Village
19000
Feelgood
11174