Το τροχόσπιτο

Σύνοψη: Μια αφοσιωμένη ανύπαντρη μητέρα ονειρεύεται να περάσει μόνη της τις διακοπές της στην Ιταλία, στο σπίτι της φίλης της. Όταν όμως τα σχέδιά της ανατρέπονται, αναγκάζεται να πάρει μαζί της τον έφηβο γιο της με αναπηρία, σε ένα ταξίδι που προοριζόταν να είναι η προσωπική της απόδραση.

Άποψη: Σκηνοθετικό ντεμπούτο για την Τσέχα Ζουζάνα Κιρχνέροβα, επηρεασμένη από τα δικά της προσωπικά βιώματα, όπως συνήθως συμβαίνει με πρωτοεμφανιζόμενες δημιουργούς.

Ένα road trip αλλιώτικο από τα άλλα, καθώς ξεκινάει με μια άρνηση. Η κουρασμένη μεσήλικη μητέρα σχεδιάζει να περάσει ξέγνοιαστα τις διακοπές της στην Καλαβρία. Στα πλάνα δεν ήταν να την ακολουθήσει ο έφηβος γιος της με σύνδρομο Down.

Το Τροχόσπιτο φέρνει στην επιφάνεια σύνθετα ζητήματα γονεϊκότητας. Δεν αρκείται σε εύκολες λύσεις και απλοϊκές αναλύσεις. Η μητέρα τραβάει ζόρια στο μεγάλωμα, δεν είναι τόσο απλό όσο κάποιος θα ήθελε να το παρουσιάσει εξιδανικευμένα.

Άλλωστε, η σκηνοθέτρια είναι μητέρα ενός παιδιού με αναπηρία και γνωρίζει εκ των έσω τις δυσκολίες αφενός του παιδιού αφετέρου του γονέα. Η μητέρα λοιπόν ιδανικά δεν θα ήθελε να πάει διακοπές με τον γιο της, ακριβώς για να βρει επιτέλους μια ανάσα, μια ελευθερία, μια ζωντάνια που της είχε λείψει.

Όταν ξεκινήσει το road trip και φτάσουν στην Ιταλία, πάλι η συμβίωση δεν είναι η αναμενόμενη. Χρειάζονται χρόνο μέχρι να μάθουν να διαχειρίζονται ο ένας τον άλλο και τελικά να απολαμβάνουν την παρέα και την συντροφιά τους.

Μια γυναίκα που έχει μάθει να περιστρέφεται ο κόσμος της γύρω από το μεγάλωμα και τις ανάγκες του παιδιού της, έχοντας αφήσει πίσω τις δικές της, πρέπει τώρα να ξεπεράσει αισθήματα ενοχής και ντροπής για το γεγονός ότι θέλει να αφιερώσει στιγμές και στον εαυτό της.  Ένα ταξίδι αυτογνωσίας, ανακάλυψης και επούλωσης ανέκφραστων συναισθημάτων.

Μια εσωτερική ταινία, λιτή και λυρική, με σιωπές και χαμηλότονη, ίσως περισσότερο κλεισμένη στον εαυτό της, αλλά και πάλι με προβληματισμούς που μπορούν να ακουμπήσουν τις ψυχές των ανθρώπων.

Ένα ευαίσθητο, ανθρώπινο δράμα, που ισορροπεί ώστε να μην ξεφύγει στο μελό και στο κλάμα, με ηθοποιούς που αποτυπώνουν εναργώς τον πολυσήμαντο κόσμο που κρύβει ο καθείς εντός του. Η μάνα μια γυναίκα με επιθυμίες αλλά και απαιτήσεις που νιώθει πως πρέπει να υπηρετήσει, και ο γιος, ένα παιδί με τις δικές του ανάγκες αλλά και ιδιορρυθμίες αφού χωρίς να φταίει, έχει ξεσπάσματα και κρίσεις βίας. Ένας δύσκολος συνδυασμός που θα επιχειρήσουν να ενώσουν κάτω από την φωτογένεια της ιταλικής υπαίθρου, με τα ηλιόλουστα τοπία της, ενώ και οι δύο αναζητούν αποδοχή, αγάπη, έρωτα, αυτοδιάθεση και ελευθερία.

Και όλα αυτά μέσα από ένα τροχόσπιτο, σύμβολο ελευθερίας και αναρχίας, νομαδισμού και αυτοκυριαρχίας.