Primate

Όταν η Λούσι επιστρέφει στο σπίτι της στη Χαβάη μετά το πρώτο της έτος στο κολέγιο, ανυπομονεί να περάσει ανέμελες διακοπές με τους φίλους της και το αγαπημένο κατοικίδιο της οικογένειας, τον χιμπατζή Μπεν. Με τον πατέρα της να έχει φύγει για επαγγελματικούς λόγους, η Λούσι και η παρέα της ανυπομονούν να χαλαρώσουν στην πισίνα του οικογενειακού σπιτιού, ένα πολυτελές καταφύγιο κρυμμένο σε έναν απομονωμένο βράχο.

Όμως ο φιλικός και υπάκουος Μπεν, που μεγάλωσε ως αγαπημένο «αδελφάκι» των κοριτσιών και που αρχικά χαίρεται που βλέπει επιτέλους τη Λούσι στο σπίτι, σύντομα γίνεται ασυνήθιστα επιθετικός. Καθώς η εχθρική συμπεριφορά του κλιμακώνεται, η Λούσι συνειδητοποιεί πολύ αργά ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά με τον Μπεν.

Ο Γιοχάνες Ρόμπερτς επιστρέφει στα βασικά με το Primate, μια ταινία που δεν προσποιείται ότι είναι τίποτα περισσότερο από αυτό που υπόσχεται: ένας χιμπαντζής με λύσσα που διαμελίζει πλουσιόπαιδα στη Χαβάη. Είναι μια θορυβώδης, βίαιη και απολαυστικά ανόητη ταινία που μας υπενθυμίζει γιατί ο Ιανουάριος είναι η αγαπημένη εποχή για τους λάτρεις του «trash» τρόμου. Aν ψάχνετε βαθύ κοινωνικό σχόλιο ή αλληγορικές μεταφορές, βρίσκεστε στη λάθος αίθουσα. Το Primate ανήκει στη μεγάλη, ένδοξη παράδοση ταινιών τύπου Cujo ή Deep Blue Sea: ένα ζώο γίνεται φονική μηχανή και οι άνθρωποι τρέχουν να σωθούν. Και δεν ντρέπεται για τις βλακείες και τις απιθανότητές του. 

Το σενάριο των Ρόμπερτς και Έρνεστ Ριέρα δεν προσπαθεί να πείσει ότι πρόκειται για κάτι περισσότερο από αυτό που βλέπουμε. Οι φίλες της οικοδέσποινας προστίθενται για να αυξηθεί ο αριθμός των θυμάτων, ενώ μερικοί «τυχαίοι» χαρακτήρες κάνουν την εμφάνισή τους με μοναδικό σκοπό να ανεβάσουν το body count. "Πιάσ'τους Μπεν!". Και συνεχίζουμε μέχρι τέλους. 

Η πισίνα του σπιτιού μετατρέπεται σε κεντρικό σκηνικό τρόμου: οι χαρακτήρες παγιδευμένοι στο νερό, ο Μπεν να φυλά την έξοδο. Ο Ρόμπερτς αντλεί εμφανή ευχαρίστηση από το να παίζει με γωνίες λήψης, υποβρύχιες εικόνες και χρονικές καθυστερήσεις. Τα πρακτικά εφέ δίνουν στον Μπεν μια απτή, απειλητική παρουσία. Είναι δύσκολο να καταλάβεις πότε παρεμβαίνει ο υπολογιστής. Οι φόνοι είναι ωμοί, αιματηροί και συχνά δημιουργικοί. Δεν υπάρχει εδώ η αίσθηση ότι η βία «προστέθηκε» για να εξασφαλιστεί ένα R rating. Η ταινία έχει χτιστεί γύρω από αυτήν.

Το Primate δεν ζητά συγγνώμη. Είναι ανόητο, αιματηρό και απόλυτα ειλικρινές ως προς τις προθέσεις του. Ένας χιμπατζής. Με λύσσα. Σε απομονωμένο σπίτι.