Σύνοψη: Τρία άγνωστα μεταξύ τους ζευγάρια που βλέπουν την ίδια ψυχοθεραπεύτρια καλούνται σε μια ομαδική συνεδρία.
Μόνο που η ίδια δεν είναι παρούσα, τα ζευγάρια δεν ήξεραν τι τους περιμένει και τα θέματα συζήτησης είναι μέσα σε αριθμημένους φακέλους.
Μέσα από αυτή την ιδιότυπη διαδικασία, οι μάσκες σταδιακά θα πέσουν και θα αποκαλυφθούν μυστικά, πάθη και αγεφύρωτες διαφορές.
Γνώμη: Μια καλή ιδέα και μπόλικες καλές προθέσεις δεν αρκούν για να σώσουν από τη μετριότητα την “Ομάδα Θεραπείας”, την ισπανική “κωμωδία” του Γκεράρντο Χερέρο (“Οι Δολοφόνοι του Γκόγια»), που επιχειρεί μια ανατομία των ερωτικών και συζυγικών σχέσεων, αλλά το νυστέρι του δεν φτάνει ποτέ στο κόκκαλο.
Αυτό οφείλεται στο ότι το σενάριό της είναι στημένο γύρω από στερεότυπα (το παλαιάς κοπής αρσενικό και η καταπιεσμένη γυναίκα του, ο “άκακος” 40αρης σεξιστής και η καριερίστα σύντροφος, το νεαρότερο απελευθερωμένο ζευγάρι), με αποτέλεσμα οι χαρακτήρες της ταινίας να μην αποκτούν ποτέ σάρκα και οστά παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του καστ.
Έτσι, όσο σημαντικά κι αν είναι τα ζητήματα που θέλει να θίξει και να φωτίσει αυτή η ομαδική συνεδρία, ο τρόπος με τον οποίο το κάνει είναι από άτσαλος έως παρωχημένος και σίγουρα όχι ιδιαίτερα αστείος, πρωτότυπος ή κοφτερός.
Κι αν δε συγκρίνεις την «Ομαδική Θεραπεία» με ταινίες στις οποίες ο πραγματικός πρωταγωνιστής είναι η μάχη των φύλων, όπως «Ο Θεός της Σφαγής» του Ρόμαν Πολάνσκι, όπου δύο παντρεμένα ζευγάρια συναντιούνται για να λύσουν έναν τσακωμό των παιδιών τους και ακολουθεί το χάος, τότε οι αδυναμίες της πρώτης γίνονται ακόμη πιο έκδηλες.
Κι είναι κρίμα όταν μια ενδιαφέρουσα (όσο και τραβηγμένη από τα μαλλιά, βέβαια) ιδέα εξαντλείται σε κλισέ και δεν σώζεται ούτε από ένα ντεμέκ σοκαριστικό φινάλε που προσφέρει μια εξωπραγματικά εύκολη λύση σε ένα θέμα τόσο πολύπλοκο και ακανθώδες που προσγειώνεται στα κεφάλια των θεατών, χωρίς μάλιστα να προλάβει καν να τους προβληματίσει ή να τους σοκάρει.
ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων