Ο έρωτας γράφεται

Σύνοψη: Τι γίνεται όταν δύο άνθρωποι που από μόνοι τους δυσκολεύονται να βάλουν τη ζωή τους σε τάξη, πρέπει ξαφνικά να γράψουν ένα βιβλίο μαζί;

Η Άννα (Έλλη Τρίγγου),μια ανερχόμενη συγγραφέας που παλεύει να ολοκληρώσει το πρώτο της βιβλίο, συναντά τον Μιχάλη (Γιάννη Ποιμενίδη),έναν ιδεαλιστή δικηγόρο που ξέρει να χειρίζεται καλά τις λέξεις. Μία τυχαία συνάντηση στο βιβλιοπωλείο της οικογένειάς της θα ανατρέψει τελείως τις ζωές τους.

Όσο οι σελίδες του βιβλίου γεμίζουν, η φαντασία αρχίζει να μπλέκεται με την πραγματικότητα και να διαμορφώνει μία νέα, δική τους ιστορία.

Άποψη: Αν ένα πρόβλημα εντοπίζεται στο ελληνικό σινεμά είναι η απουσία ενός καλού mainstream κινηματογράφου. Είτε θα υπάρχει ένα καλό -ή και όχι – καλλιτεχνικό σινεμά, είτε κάποιες ευτελείς κωμωδίες είτε κάποια σπάνια μεγάλη παραγωγή κυρίως ιστορικού ή βιογραφικού περιεχομένου που θα λειτουργεί ως event της χρονιάς. Τα είδη είναι απόντα όπως και οι απλές, λαϊκές rom com.

Όταν λοιπόν γίνονται προσπάθειες προς το αυτονόητο, θα πρέπει να επιβραβεύονται και ας είναι περισσότερο από όσο τους αναλογεί.

Αυτή είναι και η περίπτωση της ρομαντικής κομεντί του Βασίλη Μυριανθόπουλου, γνωστού στο ελληνικό σινεμά από κωμωδίες όπως το Μόλις Χώρισα, Σούλα Έλα Ξανά και Απόψε Τρώμε στης Ιοκάστης. Μια νέα εταιρεία παραγωγής με τον βραβευμένο με Όσκαρ και Bafta, Γκάρεθ Έλις Άνγουιν, φιλοδοξεί να φέρει έναν φρέσκο αέρα στο ελληνικό σινεμά.

Το πρώτο δείγμα γραφής είναι μια τίμια προσπάθεια, αν και σεναριακά υπερβολικά αναμενόμενη και γεμάτη με τα κλισέ του είδους. Το boy meets girl μπολιάζεται με μια ιδέα μαγικού ρεαλισμού, καθώς όσο ο ένας γνωρίζει τον άλλον σε ένα βιβλιοπωλείο που κινδυνεύει με κατάσχεση, οι ήρωες του βιβλίου που συγγράφουν ακολουθούν μια παράλληλη ιστορία σε ένα χειροποίητο ζωγραφικό animation που παρά την παιδικότητα και την ναΐφ διάσταση, είναι αρκετά χαριτωμένο και ταιριαστό.

Η Έλλη Τρίγγου και ο Γιάννης Ποιμενίδης, δύο ούτως ή άλλως πολύ ταλαντούχοι ηθοποιοί, έχουν μια πολύ καλή χημεία και με τις πιο γήινες ερμηνείες τους ρίχνουν τους τόνους ώστε να μην πάει στο εύκολο μελό της ρομαντζάδας. Με την σειρά τους οι δευτερεύοντες χαρακτήρες δίνουν έναν πιο κωμικό τόνο με πιο καλοκουρδισμένο της Ελένης Ουζουνίδου και του Γιώργου Γεροντιδάκη, η πρώτη ως κλασική μάνα και ο δεύτερος σε έναν ιδιάζοντα ρόλο ανάμεσα στους παράνομους του σινεμά του Ρένου Χαραλαμπίδη και του πρόσφατου Caught Stealing του Αρονόφσκι, ενώ ο Παύλος Ορκόπουλος στον ρόλο του πατέρα, αποδεικνύεται πολύ χρήσιμος στην προώθηση της πλοκής, με μια όμως άβολη χιουμοριστικά προσωπική ιστορία. Η Γιούλη Τσαγκαράκη, ταλαντούχα ηθοποιός με έναν ρόλο εκτός ελέγχου σε μια κωμική υπερβολή που δεν συνάδει με το κλίμα της υπόλοιπης ταινίας.

 Ο έρωτας γράφεται στα καρέ, στις σελίδες των βιβλίων, στις ψυχές των ανθρώπων και ας μείνουμε στην καλή διάθεση της ιστορίας η οποία βλέπεται ευχάριστα, ακόμα και όταν ανά σημεία θυμίζει αγιοβαλεντινιάτικες  ταινίες γνωστής σοκολάτας.