Matador

Ο Ángel, ένας νεαρός ταυρομάχος μαθητής, πάσχει από ίλιγγο και μετά από μια αλλόκοτη σεξουαλική εμπειρία με τη María, αρχίζει να ομολογεί φόνοων που δεν διέπραξε. Στο μεταξύ, η María είναι μία γοητευτική δολοφόνος που βρίσκει έρωτα στο θάνατο, ενώ ο Diego, πρώην ταυρομάχος, αρρωσταίνει σεξουαλικά μέσω σφαγών και Blutspill. Η ταινία διερευνά τη σταυροδρόμιση σεξ, θανάτου και θρησκείας, με έντονο αισθητικό στυλ.

 H χρωματική θεματολογία (κόκκινοι, κίτρινοι τόνοι) καθώς και η χρήση τοποθεσιών—αρένα, στούντιο μόδας, ασανσέρ—υπογραμμίζει  το μυστήριο, η βία, η σύγκρουση παράδοσης και μοντερνισμού .

 Το έργο λειτουργεί και ως κριτική στο μετα-Φρανκικό Ισπανικό κοινωνικό πλαίσιο: μέσα από τη διάλυση παραδοσιακών ρόλων (αρρενωπότητας, ενδοοικογενειακών σχέσεων) υπόσχεται την αναγέννηση ενός νέου, πιο τολμηρού πολιτισμού .

Το Matador του Πέδρο Αλμοδόβαρ, εκτός από ερωτικό θρίλερ και ψυχολογικό δράμα, αποτελεί μια τολμηρή κριτική της ισπανικής κοινωνίας της δεκαετίας του ’80, ειδικά στον τρόπο που αυτή αντιμετωπίζει τις γυναικείες ταυτότητες και το φύλο.

Η μορφή της Μαρία, ως μια γυναίκα που αναλαμβάνει τον έλεγχο της σεξουαλικότητάς της και συνδέει τη δύναμη με τον θάνατο, σπάει τα παραδοσιακά καλούπια της γυναικείας υποταγής. Η ταινία υπονομεύει τον πατριαρχικό ρόλο, απεικονίζοντας τη Μαρία ως μια πολύπλοκη φιγούρα που χρησιμοποιεί το φετίχ της ταυρομαχίας ως μέσο έκφρασης εξουσίας και αντίστασης