Islands

Σύνοψη: Ο Τομ, πρώην επαγγελματίας τενίστας, έχει καταλήξει προπονητής τένις για τους ενοίκους ενός πολυτελούς ξενοδοχείου σε ένα δημοφιλές τουριστικό θέρετρο της Ισπανίας. Η αμέριμνη dolce vita του εκεί θα ανατραπεί, όταν γνωρίσει μια οικογένεια Άγγλων τουριστών, και συγκεκριμένα την Αν και τον 7χρονο γιο της.

Άποψη: Ο Γιαν - Όλε Γκέρστερ κάνει την ανατροπή και μετά από τα Oh Boy και Lara, που διαδραματίζονταν στη διάρκεια ενός 24ώρου, αυτή την φορά εξερευνά το πόσα πράγματα είναι δυνατόν να αλλάξουν στη ζωή κάποιου όχι μέσα σε μια μέρα, αλλά στο διάστημα που διαρκούν οι καλοκαιρινές διακοπές.

Στην αρχή του φιλμ, οι αναλογίες με το Challengers είναι εμφανείς: το τένις σε περίοπτη θέση στην αφήγηση, το ερωτικό τρίγωνο που δημιουργούν οι αντίζηλοι - αντίπαλοι (έστω και αν εδώ ο ένας από τους δύο είναι ερασιτέχνης του σπορ), ο ταλαντούχος πλην αυτοκαταστροφικός τενίστας, ακόμα και η χρήση του σερβίς ως μηχανισμού χτισίματος σασπένς. 

Στην πορεία, παρόλα αυτά, καθίσταται σαφές πως ο Γκέρστερ επιθυμεί να πάει την ιστορία του προς πιο υπαρξιακές ατραπούς, αφηγούμενος την ιστορία ενός άντρα που ξοδεύει και ξοδεύεται σε κάποιον ισπανόφωνο παράδεισο, χωρίς στέρεα σημεία αναφοράς και με το επιμελώς καμουφλαρισμένο βαρίδι μιας άδοξα βραχύβιας καριέρας. 

Το ανώνυμο νησί της ταινίας κινηματογραφείται ζεστά και θελκτικά από τον Κολομβιανό DP, Χουάν Σαρμιέντο , σαν καρέ από σποτάκια του ισπανικού ΕΟΤ, και από κοινού με το - μόνιμα στο reggaeton -  ξέγνοιαστο soundtrack κρύβουν φωτογενώς το τέλμα, την πικρία ή και την άρνηση του πρωταγωνιστή (Σαμ Ράιλι) να καταστρώσει επιτέλους ένα συνεκτικό σχέδιο ζωής. 

Ρομαντικό, αστυνομικό και υπαρξιακό διαπλέκονται, όχι απόλυτα επιτυχημένα και ελαφρώς αμήχανα. Η Στέισι Μάρτιν ως Αν κάνει ό, τι μπορεί, προκειμένου να προσδώσει βάθος και μια σχετική αμφισημία στα τεκταινόμενα, ωστόσο το τελικό αποτέλεσμα θυμίζει περισσότερο μίνι σειρά σε συνέχειες παρά ενδελεχές ψυχογράφημα.