Σύνοψη: Μετά τον θάνατο του συζύγου της, μια γυναίκα αναζητά παρηγοριά στους πεθερούς της στο απομονωμένο οικογενειακό τους σπίτι. Καθώς ένας-ένας μεταμορφώνονται σε Deadites — μετατρέποντας τη συνάντηση σε μια οικογενειακή συγκέντρωση από την κόλαση — ανακαλύπτει ότι οι όρκοι που έδωσε στη ζωή της συνεχίζουν να ισχύουν… ακόμα και μετά το θάνατο.
Άποψη: Το μακρινό 1981 ο Σαμ Ράιμι ξεκίνησε το σύμπαν του Evil Dead, με τις πρώτες τρεις ταινίες σκηνοθετημένες από τον ίδιο να αποτελούν μια κλασική στιγμή στο είδος του υπερφυσικού τρόμου.
Μια νέα αρχή ξεκίνησε το 2013 με μια νέα γενιά ταλαντούχων σκηνοθετών τρόμου, με πρώτο τον Fede Alvarez, δεύτερο τον Lee Cronin και τώρα τον Γάλλο Sebastien Vanicek (του πολύ καλού Ιnfested).

Ένα αυτόνομο μέρος του ευρύτερου franchise πιστό στις παραδόσεις, με ωμό ρεαλισμό, αγνό τρόμο και μια δόση απόκοσμης τρέλας. Σκηνοθετικά πολλές φορές δίνει την αίσθηση πως βρισκόμαστε μέσα σε ένα video game βγαλμένο από τον κόσμο του Evil Dead, στο οποίο συνηγορεί η κλειστοφοβική αίσθηση μέσα στους τέσσερις τοίχους, οι γρήγορες αλλαγές γωνίας λήψης σαν τις κάμερες που τρέχουν πίσω από τους ήρωες των παιχνιδιών και η ολιγόχρωμη και σκοτεινή χρωματική παλέτα.
Ένα ταλαντούχο καστ, με τους Souheila Yakoub (Dune Part Two), Tandi Wright και Hunter Doohan, προσφέρει απολαυστικές στιγμές έντασης και φόβου, σε ένα αιματηρό standalone σίκουελ, ίσως από τα πιο φλεγόμενα και τρομακτικά της σειράς ταινιών, δείχνοντας πως ο τρόμος δεν έχει σβήσει.
Παρόλα αυτά, η ίδια η ιστορία έχει σβήσει από νωρίς καθώς δεν προβάλλεται κάτι βαθύτερο πίσω από την επιφάνεια του τρόμου. Το θέμα του τραύματος, της επούλωσης και πώς αυτό ξεπερνιέται προσπερνιέται γρήγορα ενώ και η σχέση με τα πεθερικά χάνει σταδιακά το πάθος της.

Το The Visit του Σιάμαλαν ήταν πολύ πιο τρομακτικό ως προς την σχέση των παιδιών με τους παππούδες μέσα σε ένα σπίτι με μια αναγκαστική διαμονή, μολονότι δεν είχε τόσες σκηνές γνήσιου, ρεαλιστικού τρόμου αλλά μια υποβόσκουσα ατμόσφαιρα ανοίκειου, που τελικά τρομάζει περισσότερο.
Ενδιαφέρουσα προσθήκη η συμμετοχή του συμπατριώτη του σκηνοθέτη, Alain Chabat, ενός γνήσια κωμικού ηθοποιού, στον ρόλο του πατέρα της Alice, φανερώνοντας και κάποιες άλλες πτυχές πέρα από την γνωστή περσόνα του.
Για τους φαν του είδους και του συγκεκριμένου franchise, είναι μια αξιοπρόσεκτη ταινία για καθαρή διασκέδαση, χωρίς να απαιτείται και η απόλυτη γνώση των όσων έχουν συμβεί στις προηγούμενες ταινίες, ενώ ένας άλλος νεαρός σκηνοθέτης τρόμου ετοιμάζει την έβδομη ταινία του franchise, το Evil Dead Wrath για το 2028.














ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων