Dj Βοσκός

Σύνοψη: Ο 15χρονος Ahmet ζει με τον πατέρα του και τον μικρό αδερφό του (που δεν μπορεί ή αρνείται να μιλήσει) σε ένα μικρό χωριό στα Βαλκάνια. Ενώ τα καθήκοντά του είναι κυρίως να φροντίζει τον αδερφό του και τα πρόβατα της οικογένειας, το πάθος του είναι μουσική. Όταν η συνομήλική του Aya έρχεται στο χωριό, παγιδευμένη σε έναν προτετελεσμένο γάμο, η ζωή του αποκτά νέα τροπή - μα και καινούριο νόημα.

Άποψη: Παράδοση εναντίον προόδου. Συντηρητισμός εναντίον ελευθερίας. Η παλαιότερη γενιά (με τους τρόπους, τις αγκυλώσεις, τις εμπειρίες της) εναντίον της νεότερης (με το πάθος, την ενέργεια, την αμφισβήτηση που τη διακατέχει). Μια παλιά, όσο και σύγχρονη ιστορία.

Ο Ahmed, γιος ενός φτωχού βοσκού σένα μικρό χωριό των Βαλκανίων, έχει δύο μεγάλες αγάπες στη ζωή του - τη μουσική και τον μικρό του αδερφό Naim. Η τρίτη, η μητέρα του, έχει πρόσφατα πεθάνει. Η καθημερινότητα του Ahmet δεν είναι εύκολη, και όταν σταματάει το σχολείο με εντολή του πατέρα του ώστε να βοηθήσει την οικογένεια με τη φροντίδα των προβάτων, ο κόσμος του στενεύει· η χαρά του λιγοστεύει. Μετέωρος ανάμεσα στην παιδικότητα που ακόμα κουβαλά και την ενηλικίωση που τον πλησιάζει πρόωρα, προσπαθεί να ισορροπήσει.

Στο κάδρο σύντομα προστίθεται και η Aya, η νεοφερμένη συνομήλικη του Ahmet, που  η οικογένειά της έφερε από τη Γερμανία προκειμένου να την παντρέψει - παρά το νεαρό της ηλικίας της. Aya και Ahmet μοιράζονται την αγάπη για τη σύγχρονη, χορευτική μουσική, αγάπη που θα τους φέρει κοντά και θα τους ενώσει, κόντρα στο ασφυκτικά κλειστό και συντηρητικό πνεύμα του χωριού.

Ο Georgi M. Unkovski σκηνοθετεί με τρυφερότητα τους χαρακτήρες του, χωρίς να κρατά ουδέτερη στάση, ούτε όμως να “καταδικάζει” μια από τις δύο πλευρές. Κάθε χαρακτήρας έχει αποκτήσει επάξια τη θέση του στην ιστορία, έχοντας τις δικές του αγωνίες, πόνους, ευθύνες και τρόπο να ανταπεξέλθει σε αυτές.

Ο Aksel Mehmet, στον ρόλο του πατέρα του Ahmet, μας παραδίδει έναν χαρακτήρα προσγειωμένο, αυστηρό· έναν πατέρα που νοιάζεται για τα παιδιά του και προσπαθεί να βρει τα πόδια του μετά την απώλεια της γυναίκας του. Μιλώντας περισσότερο με την εκφραστικότητα του προσώπου του και το βλέμμα, ο Mehmet μας κάνει να τον συμπονέσουμε παρά την αυστηρότητά του, και η συμπεριφορά του τελικά μας ανταμείβει πλουσιοπάροχα γι’ αυτό.

Το όμορφο τοπίο των Βαλκανίων με τους ανοιχτούς ορίζοντες έρχεται σε αντίθεση στα σκοτεινά παραδοσιακά σπίτια και τα στριμωγμένα αγροτικά αυτοκίνητα, ενώ οι πανέμορφες παραδοσιακές φορεσιές λειτουργούν ως αισθητικό στοιχείο που εντείνει την απόλαυση αλλά και ως δραματουργικό στοιχείο που προσπαθεί να “συμφιλιώσει” το παλιό με το νέο. Ακόμα και στις περιοριστικές, παραδοσιακές στολές τους, οι κοπέλες λάμπουν, και χορεύουν τον δικό τους χορό.

Στον ρόλο του Ahmet ο Arif Jakup φέρνει τη φρεσκάδα της ηλικίας του, αλλά και το βάρος που απαιτείται για τον ρόλο, ο Agush Agushev στον ρόλο του μικρού Naim είναι μια αξιαγάπητη παρουσία, ενώ η Dora Akan Zlatanova ως Aya μας συνεπαίρνει σε κάθε πλάνο. Ειδική μνεία θα πρέπει να δοθεί στο χιούμορ της ταινίας (της οποίας το σενάριο υπογράφει ο ίδιος ο σκηνοθέτης) και ειδικότερα οι στιγμές όπου ο νεαρός Ahmet προσπαθεί να βοηθήσει τον Χότζα του χωριού με πάσης φύσεως τεχνολογικά προβλήματα.

Ο DJ Ahmet, παρά τη μικρή κοιλιά που κάνει προς το τέλος, είναι μια φρέσκια ταινία, μια μικρή ανάλαφρη επανάσταση απέναντι σε κάθε κατεστημένο που μας τυποποιεί και προσπαθεί να μας ορίσει, μια πολύχρωμη διέξοδος, μια μουσική που ξεχύνεται ορμητικά από τα ηχεία - ακόμα και αν αυτά βρίσκονται αυτοσχέδια πάνω στο τρακτέρ ενός βοσκού.