Δεσμώτες

Σύνοψη: Η ιδεαλίστρια δεσμοφύλακας Εύα αντιμετωπίζει το δίλημμα της ζωής της όταν ένας νεαρός από το παρελθόν της μεταφέρεται στη φυλακή όπου εργάζεται. Χωρίς να αποκαλύψει το μυστικό της, ζητά να μεταφερθεί στο μπλοκ του, το πιο σκληρό και βίαιο στη φυλακή. Και έτσι ξεκινά ένα ανησυχητικό ψυχολογικό θρίλερ στο οποίο η αίσθηση δικαιοσύνης της Εύας θέτει σε κίνδυνο την ηθική και το μέλλον της.

Άποψη: Επτά χρόνια πέρασαν από την προηγούμενη ταινία του Σουηδού σκηνοθέτη Gustav Moller, τον εξαιρετικό Ένοχο που απέκτησε και αγγλόφωνο remake με τον Jake Gyllenhaal και τώρα επιστρέφει με ένα ακόμα κλειστοφοβικό ψυχολογικό θρίλερ με πρωταγωνίστρια την εξαιρετική Sidse Barett Knudsen (After the Wedding, Borgen, Westworld).

Παραμένοντας στο ασφυκτικό και εντός ορίων περιβάλλον, φεύγοντας από το τηλεφωνικό κέντρο της Άμεσης Δράσης και στρεφόμενος εντός της φυλακής, ο Moller μας συστήνει μια περίπλοκη ηρωίδα που συνεχώς εξελίσσεται κατά την διάρκεια της ταινίας, χάρη βέβαια και στην πολύ καλά μελετημένη ερμηνεία της Knudsen.

Αν και απουσιάζει το σφιχτοδεμένο μοντάζ της προηγούμενης δουλειάς του, με την Carla Luffe να είχε αναβαθμίσει πολύ την ταινία χάρη στην αγωνία που προσέφερε, παρόλα αυτά διατηρεί το ενδιαφέρον του μέχρι τελευταία στιγμή, με την τελευταία πράξη να είναι ανατρεπτική και να ανατροφοδοτεί όλη την προηγούμενη ταινία επιτρέποντας μια διαφορετική μεταθέαση.

Ο ρυθμός της ταινίας προβληματικός, με κάποιες άτσαλες και απότομες εναλλαγές έντασης που δημιουργούν μια αχρείαστη «φασαρία» στην αφηγηματικότητά της, με μια όμως πολύ μελετημένη ανάπτυξη χαρακτήρων που συγκρούονται και συναντιούνται στα σημεία. 

Δύο φαινομενικά διαφορετικοί κόσμοι, ο κόσμος του έγκλειστου και ο κόσμος της εξουσίας την οποία μάλιστα εκείνη καταχράται κατά το δοκούν, θολώνοντας τα όρια ηθικής, επαγγελματισμού και θυμικού, συνθέτουν εν τέλει μια διφορούμενη ιστορία αγάπης-μίσους, σωστού-λάθους, με τραύματα του παρελθόντος να ξεπηδούν και να ορίζουν αποφάσεις του μέλλοντος. 

Από τα καλά δράματα φυλακής που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, με μια προσπάθεια ψυχογραφικής αποτύπωσης ενός κόσμου βουτηγμένου στην ανομία από την μια και στην ασυδοσία από την άλλη, με τους ρόλους καλού-κακού να μην είναι εύκολα αποδόσιμοι.