Το πρόβλημα με τις ταινίες που ξεκινούν με αυτή την μικρή αναφορά πως “η ιστορία είναι εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα”, είναι πως στις περισσότερες περιπτώσεις γεμίζουν τον θεατή προσδοκίες, ο οποίος θεωρεί ότι θα δει ένα τσαχπίνικο ντοκιμαντέρ και θα μάθει κάτι περισσότερο σχετικά με κάποια ιστορική αλήθεια. Το The Aeronauts, η νέα ταινία του Tom Harper ξεκινά με αυτή την μικρή φράση και την Amelia Wren (Felicity Jones) να μπαίνει χοροπηδώντας στη σκηνή. Το κοινό ξεσπάει αμέσως σε ενθουσιώδη χειροκροτήματα, παρασέρνοντας και τους θεατές της ταινίας μαζί σε εκείνον τον κόσμο της ιστορίας.

Και έτσι ξεκινά μία ταινία, κι όχι ένα ντοκιμαντέρ, αφού ποτέ δεν υπήρξε καμία Amelia Wren στη Βρετανική ιστορία. Σαν μία άλλη Μαίρη Πόπινς, η Amelia εμφανίζεται εκεί που δεν την περιμένεις, και κάνει τους πάντες να πλημμυρίζουν ενθουσιασμό με τους θεατρινισμούς της, ενώ σε ένα αερόστατο την περιμένει ο James Glaisher, επιστήμονας και φιλόδοξος μετεωρολόγος της Βικτωριανής εποχής. Μόνο που ο Glaisher υπήρξε πραγματικά, και μάλιστα έμεινε στην ιστορία αφού είχε ως μεγάλη του επιδίωξη να καταφέρει να προβλέψει τον καιρό, μέσα από ένα ιπτάμενο ταξίδι πάνω από τα σύννεφα, που έσπασε ρεκόρ, εν έτει 1862 στο Λονδίνο. Διότι το ταξίδι αυτό πραγματοποιήθηκε με τον πιλότο Henry Coxwell, που στην ταινία μας έχει αντικατασταθεί από τον φανταστικό χαρακτήρα της Amelia.

Και αναρωτιέται κανείς, γιατί; Για να γίνει η ιστορία πιο γλυκερή με την προσθήκη μίας γυναίκας που θρηνεί τον άνδρα της και ξαναθυμάται τα όνειρά της με τη βοήθεια του Glaisher ή πιο κατ’ επίφαση φεμινιστική δίνοντας μερίδιο αυτού του επιτεύγματος σε μία γυναίκα; Δεν ξέρω ποιο σενάριο από τα δύο είναι πιο απογοητευτικό. Το να χρησιμοποιείται μία γυναίκα απλώς για να χρησιμοποιηθεί, με τον πιο κλισέ τρόπο που θα μπορούσε να γραφεί ρόλος για εκείνη, τι νόημα έχει άραγε; Φυσικά, εάν ο σκηνοθέτης μας είχε φεμινιστικές τάσεις με αυτή του την απόφαση, να τον ενημερώσει κάποιος πως η ταινία δεν θα περνούσε ποτέ το Bechdel τεστ, ένα τεστ που μετρά την αντιπροσώπευση των γυναικών, εξετάζοντας εάν μία γυναίκα μιλάει σε άλλη, σχετικά με κάτι άλλο, πέρα από κάποιον άνδρα.

Η ταινία ξεκινά με μπόλικο μπρίο και δράση κάνοντας τους θεατές της να θέλουν να πετάξουν μαζί. Ο Eddie Redmane παραδίδει τον ρόλο ενός αιθεροβάμωνα νέου που θα κάνει τα πάντα για την επιστήμη του και καταφέρνει αν πείσει ακόμα και την Amelia, που έχει βιώσει μόλις μία τρομερή απώλεια, να τον ακολουθήσει στο να φτάσουν όσο πιο ψηλά στον αέρα μπορούν, σπάζοντας το υπάρχον ρεκόρ και μελετώντας την ατμόσφαιρα. Το αποτέλεσμα; Οι δυο τους να πετάξουν ως τα 37 χιλιάδες πόδια, κι εκεί, πάνω από τα σύννεφα, να μοιραστούν ξεχωριστές στιγμές. Φυσικά οι δύο μας ηθοποιοί μοιράζονται εξαρχής και μία ωραία, ιδιαίτερη αύρα, κάτι το τόσο ειλικρινές και πλατωνικό, που τους έκανε να ταιριάξουν γάντι στους ρόλους τους.

Με τη δράση να μοιράζεται μεταξύ της γης και του αέρα, με αρκετά flashbacks στις ζωές και των δύο πρωταγωνιστών στη γη, και στιγμιοτύπων που μας κόβουν την ανάσα στον αέρα, το The Aeronauts είναι μία ταινία με ιδιαίτερη γοητεία, που πηγάζει όμως από τα κλισέ της, γι’ αυτό δεν καταφέρνει να πάει όσο ψηλά βρέθηκαν οι εξερευνητές μας με το αερόστατό τους. Ένα προβλέψιμο δράμα με μπόλικα στοιχεία δράσης, που θα την απολαύσουν ιδιαιτέρως όσοι αγαπούν τη Jones και τον Redmane και θέλουν να δουν λίγο από Βρετανικό ουρανό. Κατά τα άλλα, η ταινία θυμίζει μπαλόνια, που κουράστηκες να φουσκώσεις για κάποιο πάρτι, φαίνονταν πολύ ωραία όσο στόλιζαν το δωμάτιο, όμως μετά το τέλος του πάρτι τα σκας δίχως κάποιο δίλημμα. Έτσι ακριβώς βγαίνεις και από την κινηματογραφική αίθουσα, αφού και που τελείωσε, σου περνάει αφάνταστα αδιάφορο.

Published: 20 Feb 2020, 01:05
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
The aeronauts (Οι αεροναύτες)
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
100
Εταιρία διανομής: 
Release: 
20 Φεβρουαρίου 2020
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο