"The Sandman" season 2: Ατύχησε

Σύνοψη: Ο Μορφέας, ο άρχοντας των ονείρων, προσπαθεί να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του και να ξαναχτίσει το βασίλειό του μετά την μακροχρόνια ακούσια απουσία του. Όμως, η μοίρα έχει άλλα σχέδια, ενώ παλιοί εχθροί του επανεμφανίζονται και αποζητούν την καταστροφή του. Έτσι, θα οδηγηθεί σε μια σειρά από περιπέτειες που θα τον φέρουν πιο κοντά σε κάτι που νόμιζε ότι θα γνωρίσει ποτέ: τη θνητότητα.

ΣΧΕΤΙΚΑ"Gone": Επενδύει στην αμφιβολία, όχι στην αγωνία

Γνώμη: Στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν από την πρώτη σεζόν του “The Sandman” μέχρι σήμερα, θα είχαμε σχεδόν ξεχάσει την ύπαρξή του αν δεν μας την υπενθύμιζε, δυστυχώς, με τον χειρότερο τρόπο οι κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση εναντίον του Νιλ Γκάιμαν, του δημιουργού του ομώνυμου graphic novel και συγγραφέα του φανταστικού, οι οποίες δημοσιοποιήθηκαν στις αρχές της χρονιάς.

Μετά τις αποκαλύψεις, μια σειρά από projects βασισμένα σε βιβλία του μπήκαν στο συρτάρι, ενώ ανακοινώθηκε ότι η δεύτερη σεζόν του “The Sandman” θα ήταν και η τελευταία της σειράς, απόφαση που δεν έχει ξεκαθαριστεί εάν αποτέλεσε απόρροια της αμαυρωμένης πλέον φήμης του πάλαι ποτέ πολυαγαπημένου Γκέιμαν.

Η τελευταία λοιπόν σεζόν των περιπετειών του Μορφέα, του άρχοντα των ονείρων, κυκλοφόρησε με τη σκιά των κατηγοριών να πέφτει βαριά πάνω της και το πέρασμα του χρόνου να έχει ως αποτέλεσμα να μην θυμάται σχεδόν κανένας casual viewer τα γεγονότα της πρώτης σεζόν, η οποία λειτουργούσε ως μια καλή εισαγωγή στο σύμπαν που κατοικούν οι ήρωες, με κάποιες πολύ καλές στιγμές, αλλά με μια γενικότερη αίσθηση ότι δεν απογειώνει το υλικό του graphic novel που έχει αγαπηθεί από χιλιάδες αναγνώστες.

Οι ελπίδες ότι θα πάρει μπρος στη δεύτερη σεζόν του δυστυχώς διαψεύδονται από τα πρώτα κιόλας επεισόδια, τα οποία αναλώνονται σε μια διαμάχη για τον έλεγχο της Κόλασης, τα κλειδιά της οποίας πέφτουν με έναν καθόλου θεαματικό τρόπο, στα χέρια του Μορφέα, για να οδηγηθούμε μετά απότομα στην ιστορία του Ορφέα (ναι, του δικού μας του μυθικού), ο οποίος στο σύμπαν του Sandman είναι γιος του Μορφέα και από εκεί στο αναμενόμενο φινάλε.

Είναι, λοιπόν, εμφανές ότι οι σεναριογράφοι της σειράς αποφάσισαν να χωρέσουν όσα περισσότερα plots μπορούσαν μέσα σε δώδεκα επεισόδια, αλλά ο αφηγηματικός ρυθμός είναι τέτοιος που ενώ πολλά συμβαίνουν μένεις με την αίσθηση ότι δεν γίνεται σχεδόν τίποτα.

Με λίγα λόγια: βαριέσαι! Πράγμα κρίμα κι άδικο, καθώς αυτό θα μπορούσε εύκολα να αποφευχθεί εάν κρατιόταν έστω μια υποτυπώδης ισορροπία ανάμεσα στο character arc του Μορφέα, ο οποίος έρχεται εδώ αντιμέτωπος με την πιο ανθρώπινη πλευρά του, και σε αυτό των υπόλοιπων χαρακτήρων.

Μια ισορροπία που υπήρχε στην πρώτη σεζόν αλλά εδώ πήγε περίπατο μαζί με κάθε όνειρο ότι η δεύτερη και τελευταία σεζόν του “The Sandman” θα δικαίωνε τις προσδοκίες που δημιούργησε η πρώτη και θα κατάφερνε να είναι ένας έστω ικανοποιητικός αποχαιρετισμός αυτού του σύμπαντος που, εν τέλει, ατύχησε στην μεταφορά του στην οθόνη.