"Γιορτή του γκροτέσκου": Πώς ο Τσάρλι Χάναμ μεταμορφώθηκε στον Εντ Γκέιν

Στο Monster: The Ed Gein Story του Netflix, ο Εντ Γκέιν εμφανίζεται πρώτα ως εικόνα και μετά ως ήχος. Πριν ακουστεί η φωνή του, τον βλέπουμε να κινείται σιωπηλά σε μια φάρμα, να παρατηρεί, να επιθυμεί, να καταπιέζεται. Όταν τελικά μιλά, η φωνή του είναι παιδική, αλλόκοτη, σχεδόν γελοία — και απολύτως ανατριχιαστική. Για τον Τσάρλι Χάναμ, αυτή η φωνή ήταν το κλειδί για την πιο επικίνδυνη ερμηνεία της καριέρας του.Η πρόκληση για τον Τσάρλι Χάναμ ήταν να μην μετατρέψει τον Γκέιν σε καρικατούρα. Και όλα άρχισαν από τη φωνή.

ΣΧΕΤΙΚΑΤο Νetflix σε πλήρη ρήξη με τις αίθουσες

«Η φωνή έπρεπε να είναι πολύ συγκεκριμένη», λέει ο Χάναμ. «Αλλά δεν νομίζω ότι κανείς μας πραγματικά ήξερε ποια ήταν». Ο Γκέιν έζησε πριν από την εποχή των media. Οι ηχογραφήσεις του ήταν ελάχιστες. «Οι καλύτεροι ερευνητές μας δεν μπόρεσαν να βρουν την κασέτα», λέει ο σκηνοθέτης Μαξ Γουίνκλερ. «Αλλά ο Τσάρλι την βρήκε, γιατί είναι ο Τσάρλι και κάνει τρελά πράγματα». Η κασέτα ήταν μια 70λεπτη συνέντευξη, ηχογραφημένη τη νύχτα της σύλληψης του Γκέιν, που δεν έγινε ποτέ δεκτή στο δικαστήριο. Ο Χάναμ την εξασφάλισε μέσω του παραγωγού του ντοκιμαντέρ Psycho: The Lost Tapes of Ed Gein. «Άρχισα να τον βλέπω μέσα από μια σειρά επιτηδεύσεων για να ευχαριστήσει τη μητέρα του», λέει. «Από εκεί προήλθε η φωνή».

Το αποτέλεσμα είναι μια ερμηνεία που πολλοί θα γνωρίσουν ως την πρώτη τους επαφή με τον Εντ Γκέιν — τον άνθρωπο που ενέπνευσε το Psycho, το The Texas Chain Saw Massacre και χαρακτήρες στο The Silence of the Lambs. Η σειρά δεν μένει μόνο στα εγκλήματα, αλλά και στο πώς η κουλτούρα τα κατάπιε και τα αναπαρήγαγε.

Για τον Χάναμ, ο ρόλος ήρθε σε μια περίοδο σχεδόν αποχής. Από το 2020 είχε δουλέψει ελάχιστα. «Κατά τη διάρκεια του Rebel Moon υπέστην έναν αρκετά σοβαρό τραυματισμό στη μέση που με επιβράδυνε», λέει. Αντί να παίζει, έγραφε. Πουλούσε πιλότους. Και όταν ήρθε το Monster, ήταν έτοιμος να επιστρέψει — αλλά μόνο αν φοβόταν. Η συμφωνία έκλεισε παρορμητικά. Ο Μέρφι άργησε 15 λεπτά στο ραντεβού τους στο Chateau Marmont. «Δεν πίστευα ότι θα ήταν κυνικός», λέει ο Χάναμ. «Αλλά ο παιδικός του ενθουσιασμός για την αφήγηση έλαμπε. Ήταν απλά γαμημένα ενθουσιασμένος». Μέσα σε δύο μέρες, το Netflix είχε στείλει προσφορά.

Ο Χάναμ παραδέχεται ότι ήταν «παράξενα νευρικός» ακόμη και για τη συνέντευξη. Παρότι σωματικά επιβλητικός, η γλώσσα του σώματός του είναι κλειστή. Η σχέση του με τον πατέρα του στοιχειώνει την αφήγησή του. «Ο πατέρας μου ήταν ένας απίστευτα σκληρός έμπορος παλιοσιδήρων σε έναν βίαιο κλάδο», λέει. «Ήταν κάτι σαν βασιλιάς στην πόλη μας». Ο πατέρας του ήθελε να αναλάβει την επιχείρηση. «Απλώς ήξερα ότι δεν θα επιβίωνα σε αυτόν τον κόσμο». Το να τον απογοητεύσει ήταν «όχι μετάνοια, αλλά ένα τραύμα που έπρεπε να κουβαλήσω».

Για τον Εντ Γκέιν, η προετοιμασία ήταν τρομακτική. «Το ανέβαλα όσο μπορούσα», λέει. «Άρχισα να διαβάζω και πραγματικά φοβήθηκα». Τα βιβλία, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν «μια γιορτή του γκροτέσκου, μια γιορτή του διεστραμμένου». Δεν ήταν αυτός ο δρόμος του.

«Πρέπει να έχεις τεράστια αγάπη και ενσυναίσθηση για έναν χαρακτήρα για να τον κατοικήσεις», λέει. «Όσο απεχθείς κι αν ήταν οι πράξεις του Εντ, ήθελα να βρω τον άνθρωπο εκεί μέσα». Αναγνωρίζει τον κίνδυνο: «Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι ήμουν υπερβολικά ευαίσθητος μαζί του και τον άφησα να ξεγλιστρήσει».

Ο ίδιος δεν αγαπά το horror. «Δεν μου αρέσει να αναγκάζομαι να αντιμετωπίζω τα πιο σκοτεινά και ζοφερά στοιχεία της ανθρώπινης φύσης», λέει. Αλλά κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων κάτι άλλαξε. «Πέρασα τόση σκοτεινιά και φόβο στην αρχή, που τελικά ένιωθα ασφάλεια και χαρά».

Κράτησε τη φωνή του Γκέιν σε όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων. «Δεν το ένιωθα ως κάτι ενοχλητικό», λέει. «Δεν ήταν κόπος. Απλώς απολάμβανα τη διαδικασία — δεν πρέπει να πω διασκέδαζα. Αλλά απολάμβανα».

Για τον Ράιαν Μέρφι, αυτό ήταν το ζητούμενο. «Ήθελε να φοβάται», λέει. «Ήθελε να έρχεται κάθε μέρα με αυτόν τον τεράστιο φόβο: μπορώ να το κάνω;».

Ο Τσάρλι Χάναμ δεν τον αντιμετώπισε ούτε σαν τέρας-θέαμα ούτε σαν εύκολη πρόκληση. Τον αντιμετώπισε σαν έναν άνθρωπο κάτω από το δέρμα. Και αυτό είναι πάντα το πιο άβολο σημείο.

Η άποψη του MOVE IT για την σειρά