Δράμα 2025: "Η μικρού μήκους είναι σχεδόν σαν ποίηση..."

Mε έναν αναπάντεχο όσο και ευρηματικό λόγο υποδέχτηκε τοο κοινό και τους κινηματογραφιστές του 48ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του DISFF, σε μια γεμάτη ζωντάνια και νεανικό παλμό τελετή έναρξης.

ΣΧΕΤΙΚΑTo Φεστιβάλ Δράμας θέλει να σε εμπνεύσει να γράψεις το σενάριό σου

Ο Γιώργος Αγγελόπουλος, χρησιμοποιώντας τη δομη ενός σεναρίου, περιέγραψε με χιούμορ τόσο την δική του αγωνία για τη διεξαγωγή του πρώτου του φεστιβάλ, όσο και την αγωνία του νέου μικρομηκά ο οποίος βλέπει για πρώτη φορά τη δουλειά του στην μεγάλη οθόνη. Ταυτόχρονα κατόρθωσε να μεταδώσει παραστατικά στο κοινό το όραμά του να γίνει αυτό το φεστιβάλ ένα καλύτερο βήμα για να παρουσιάσουν τη δουλειά τους οι νέοι δημιουργοί.

Αφού ευχαρίστησε όλους τους προκατόχους του, ανέφερε: «Ο ρόλος μου ως καλλιτεχνικός διευθυντής σε τελετή έναρξης υπαγορεύει να μιλήσω για τα όσα προετοιμάσαμε για εσάς την βδομάδα αυτή. Το πως διαλέξαμε προσεκτικά τις καλύτερες ταινίες, πως οργανώσαμε υπέροχες δράσεις επιμόρφωσης και δικτύωσης, πως δημιουργήσαμε τις κατάλληλες συνθήκες και προϋποθέσεις για να προβάλλουμε και να αναδείξουμε το σπουδαίο έργο των νέων κινηματογραφιστών. Και ιδανικά πρέπει να ακούγομαι πειστικός λέγοντας τα, και να ελπίζω ότι το τρέμουλο στη φωνή μου θα αποδοθεί στο τρακ και όχι σε έλλειψη σιγουριάς για το Φεστιβάλ που ετοιμάσαμε. Κι αφού ολοκληρώσω θα επιστρέψω στο κάθισμα μου και από μέσα μου θα αναρωτηθώ για χιλιοστή φορά αν τα κάναμε όλα σωστά.

Και η απάντηση είναι πως όχι. Σας περιμένει μια εβδομάδα γεμάτη από λάθη. Το μικρόφωνο θα χαλάσει, η αφίσα θα είναι στραβή, η παρουσιάστρια των ταινιών θα κάνει σαρδάμ στα ονόματα των σκηνοθετών και ο καλλιτεχνικός διευθυντής θα είναι μια κινούμενη αμηχανία. Κι αυτά, σ’ ένα καλό σενάριο.

Σας ζητώ λοιπόν να κοιτάξετε πιο προσεκτικά. Ίσως βρείτε κι άλλα λάθη, άλλα προσπεράστε κι αυτά για την ώρα. Δείτε λίγο καλύτερα. Βρίσκεστε στην σκοτεινή αίθουσα του κινηματογράφου Ολύμπια όπου προβάλλεται για πρώτη φορά μια ταινία μικρού μήκους. Ανάμεσα στο πλήθος, ένα παιδί ντροπαλό. Είναι στα είκοσι; Στα τριάντα; …Μπορεί να είναι και σαράντα χρονών. Κάθεται στη θέση τέρμα πίσω στην άκρη. Ρίχνει ένα συνοφρυωμένο βλέμμα στην οθόνη, κοιτάζει διακριτικά γύρω του, ξανακοιτάζει στην οθόνη, κοιτάζει κάτω- δε φαίνεται να περνάει πολύ καλά. Βουλιάζει όλο και περισσότερο στο κάθισμα του που είναι έτοιμο να διπλώσει.

Και η ταινία τελειώνει κι ο κόσμος χειροκροτά ζεστά. Ακούγονται μέχρι και μερικά επιφωνήματα. Και κάτι μεταξύ απορίας και χαμόγελου σχηματίζεται στο πρόσωπο του. Οι φίλοι του δίπλα το ταρακουνάνε και του λένε μπράβο. Το παιδί κάνει να τους σπρώξει από πάνω του- μόνο τόσο ώστε να καταλάβουν ότι δε τους απομακρύνει στα αλήθεια αλλά τους ευχαριστεί. Βοήθησαν άλλωστε να κάνει τη ταινία του, άλλος κρατώντας το μπουμ, άλλη δίνοντας του δανεικά για να νοικιάσει την κάμερα που ήθελε. 

Σας προσκαλώ λοιπόν να παρατηρήσετε τα λάθη μας. Να τα εντοπίσετε και να μας τα πείτε για να γίνουμε καλύτεροι. Δε μπορώ να σας υποσχεθώ πως θα είναι λίγα. Αυτό που μπορώ να υποσχεθώ είναι πως έγιναν με την προσοχή μας πάντα στραμμένη προς στο κάθισμα εκείνο, τέρμα πίσω στην άκρη».

Την τελετή άνοιξε ο Δήμαρχος Δράμας και Πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Γιώργος Παπαδόπουλος, ο οποίος καλωσόρισε το κοινό και είπε πως το Φεστιβάλ Δράμας είναι «ένα σημείο εκκίνησης καριέρας για εκατοντάδες κινηματογραφιστές, που βρίσκουν στη Δράμα το πρώτο τους βήμα για μια μεγάλη πορεία. Η Δράμα σήμερα δεν είναι μόνο η πρωτεύουσα της μικρού μήκους ταινίας στην Ελλάδα· είναι ένα παράθυρο ανοιχτό στον κόσμο. Γιατί η τέχνη, ακόμη και μέσα από λίγα λεπτά μιας μικρής ταινίας, μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο. Η δημιουργικότητα δεν γνωρίζει σύνορα, δεν χρειάζεται μεγάλους χρόνους ή προϋπολογισμούς· χρειάζεται όραμα, ψυχή, τόλμη. Η μικρού μήκους ταινίαείναι μια μορφή τέχνης από μόνη της, κι όχι απλώς προθάλαμος για τα μεγάλα μήκη. Είναι συμπυκνωμένος κινηματογράφος, σχεδόν σαν ποίηση...».

Το τέλος της βραδιάς επεφύλλασσε μία ταινία-έκπληξη για το κοινό: την πολυβραβευμένη μικρού μήκους «Τα λουλούδια στέκονται σιωπηλά σαν μάρτυρες» του Ελληνοπαλαιστίνιου σκηνοθέτη Θοδωρή Παναγόπουλου.

Ο δημιουργός ήταν παρών και προλόγισε την ταινία του, μία από τις πιο επιτυχημένες ελληνικές ταινίες μικρού μήκους πρόσφατης παραγωγής, η οποία βραβεύτηκε στα έγκριτα φεστιβάλ Σάντανς και IDFA, ενώ υπήρξε υποψήφια για βραβείο BAFTA.  «Το 2023, στη Γλασκώβη ανακάλυψα ένα πολύτιμο αρχείο: ένας σκωτσέζος ιεραπόστολος, το 1936, κινηματογραφεί τα αγριολούλουδα της Παλαιστίνης». Μέσα από την ταινία του, μια μαρτυρία για το πώς ήταν η παλαιστινιακή γη, η δύναμη του κινηματογράφου διαπερνά το προσωπικό και φτάνει στο συλλογικό. «Η ταινία αυτή είναι ένας βωμός μνήμης και πένθους για μένα. Εισέρχομαι στο παρελθόν σαν φάντασμα από το μέλλον. Ένα δυστοπικό μέλλον... Ελπίζω αυτή η ταινία να ανοίξει ένα σημαντικό διάλογο και για το χρέος μας ως άνθρωποι απέναντι στην κανονικοποίηση της βίας στην πατρίδα μου», ανέφερε ο Θ.Παναγόπουλος.