Alien 3: The Assembly Cut: Το φάντασμα του Φίντσερ εμφανίστηκε στο HBO Max

Υπάρχουν ταινίες που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ — και υπάρχουν ταινίες που δεν επιτράπηκε να ολοκληρωθούν. Το Alien 3 ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, και η (χωρίς φανφάρες, δελτία τύπου και καμία από τις τελετουργίες που συνοδεύουν συνήθως μια «σημαντική» event release) κυκλοφορία του Assembly Cut στο HBO Max είναι μια επιστροφή σε ένα ανοιχτό τραύμα — για τον Ντέιβιντ Φίντσερ.

ΣΧΕΤΙΚΑΤο «Euphoria» σταματά στην 3η σεζόν: Το HBO ανακοίνωσε το τέλος

Το 1992, ο Ντέιβιντ Φίντσερ αποχώρησε από τα γυρίσματα του Alien 3 πριν ακόμα τελειώσουν — ή μάλλον, το στούντιο τον απομάκρυνε ουσιαστικά, αναλαμβάνοντας τον έλεγχο του μοντάζ. Αυτό που κυκλοφόρησε στις αίθουσες ήταν, κατά παραδοχή όλων, μια ταινία που είχε γυριστεί από έναν άνθρωπο και ολοκληρωθεί από πολλούς άλλους χωρίς αυτόν. Το Assembly Cut, που τρέχει περίπου δύο ώρες και 25 λεπτά — 31 λεπτά περισσότερο από την κινηματογραφική έκδοση — δεν είναι ο «πραγματικός» Φίντσερ. Ο ίδιος αρνήθηκε να εμπλακεί στην κατασκευή του, και έχει παραδεχτεί ότι είναι «πολύ τραυματισμένος από την εμπειρία για να θέλει ποτέ να επιστρέψει στην ταινία». Το true director's cut δεν έχει δει ποτέ το φως της ημέρας — και μάλλον δεν θα το δει.

Κι όμως, το Assembly Cut υπάρχει. Και η ύπαρξή του θέτει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα της κινηματογραφικής θεωρίας: τι σημαίνει «αποκατάσταση» όταν ο δημιουργός απουσιάζει από τη διαδικασία; Είναι το Assembly Cut πιο «αληθινό» από την κινηματογραφική έκδοση, ή είναι απλώς μια άλλη εκδοχή της ίδιας κατεστραμμένης διαδικασίας;

Η απάντηση, όπως συχνά συμβαίνει στον κινηματογράφο, βρίσκεται στο ίδιο το υλικό. Το Assembly Cut «αντιμετωπίζει αρκετά από τα γνωστά κενά της ταινίας και διευκρινίζει τις τύχες ορισμένων δευτερευόντων χαρακτήρων». Επίσης αφαιρεί την εικόνα της γέννησης του chest-burster από το σώμα της Ρίπλεϊ κατά τη διάρκεια της τελικής της θυσίας — «ένα εφέ που είχε προστεθεί κατά τη διάρκεια μεταγενέστερων επανακινηματογραφήσεων». Προσθέτει σκηνές που επηρεάζουν άμεσα την πλοκή — ανάμεσά τους, μια κρίσιμη αλληλουχία όπου η Ρίπλεϊ και οι κρατούμενοι καταφέρνουν να παγιδεύσουν το alien στο δωμάτιο τοξικών αποβλήτων, έως ότου ένας κρατούμενος το ελευθερώσει σκόπιμα.

Αυτές οι προσθήκες δεν σώζουν μια μάλλον χαωτική εκ του αποτελέσματος ταινία — αποκαλύπτουν μια ταινία που ήταν, εξ αρχής, πιο ενδιαφέρουσα από ό,τι επιτράπηκε να φανεί. Γιατί το Alien 3, διαθέτει ορισμένα σπάνια γνωρίσματα: γκρίζο μοιρολατρισμό και απογυμνωμένη ατμόσφαιρα, σκοτώνει τους ήρωές του στην αρχή, αρνείται την ανακούφιση, δεν ενδιαφέρεται για δημιουργία συνέχειας franchise. Σε αυτό, είναι παράδοξα πιο τολμηρή από πολλές «καλές» ταινίες της ίδιας εποχής. Η ταινία του Φίντσερ εξακολουθεί να φέρει τις οπτικές του αποτυπώσεις, και η βρώμικη, διαρκώς υγρή και γεμάτη καπνό αισθητική που βοήθησε να οριστεί το moody στυλ του τη δεκαετία του '90. Το Assembly Cut υπερασπίζεται την ουσιαστική ύπαρξη του Alien 3, δίνοντας έμφαση στην ανάπτυξη των χαρακτήρων και αναδεικνύοντας τα θρησκευτικά θέματα της ταινίας, τα οποία είναι κρίσιμα καθώς η Ρίπλεϊ βρίσκεται σε μια εκδήλωση της κόλασης, με λαβυρινθώδεις στρώσεις που παραπέμπουν στη Θεία Κωμωδία του Δάντη. Η ταινία δεν είναι σχεδόν τόσο γεμάτη δράση όσο το Aliens, και δεν έχει τον ρυθμό του Alien, αλλά έχει πολλά να προσφέρει — και πάνω απ' όλα την καλύτερη και πιο συναισθηματικά ακατέργαστη ερμηνεία της Γουίβερ στη σειρά.

Μην ξεχνάμε πως ο Κρίστοφερ Νόλαν, που σπάνια μοιράζεται ανεπιφύλακτα τον ενθουσιασμό του, έχει μιλήσει για το Alien 3 χωρίς να κρύψει τον ενθουσιασμό του.