The damned

Σύνοψη : Σε ένα οικισμό ψαράδων κάπου στην Ισλανδία του 19ου αιώνα, οι εναπομείναντες μαζί με την υπεύθυνη της επιχείρησης αποφασίζουν να αφήσουν  ένα ναυάγιο  στο έλεος του Θεού για να μη κάνουν ακόμα χειρότερη τη διαβίωση τους εκεί. Έκαναν λάθος και θα το πληρώσουν...

Γνώμη: Αυτό το art-house θρίλερ θα μπορούσε να βασίζεται σε βιβλίο (έχει ένα λογοτεχνικό μανδύα), όμως σαν ταινία δυσκολεύεται να σταθεί στα πόδια της . 

Δεν της λείπει η ατμόσφαιρα (η φωτογραφία παίρνει άριστα) μιας και μεταδίδει το συναίσθημα της αποξένωσης  μέσα σε ένα παγωμένο - άγονο περίπου λιμανι, ούτε η σοβαρή ερμηνεία της όμορφης Odessa Young στο ρόλο της Eva που μαζεύει τα κομμάτια ανάμεσα στην απώλεια του συζύγου και την οργάνωση κάτι ταλαίπωρων μέσα σε αντίξοες συνθήκες. 

Οι υπόλοιποι χαρακτήρες όμως δοσμένοι από το σενάριο πλήρως επιδερμικά (ο μέθυσος, αυτός που φοβάται τη σκιά του, ο ωραίος που θα φλερτάρει την αφεντικινα) σε κάνουν όχι απλά να μην ενδιαφέρεσαι για το παραμικρό, αλλά να μη τους ξεχωρίζεις κιόλας κάτω από τόνους μουσιών και κουρελιων.

Εξίσου θέμα η απειλή της ταινίας. Ο δημιουργός Thordur Pallson (πιο γνωστός από τη πρόσφατη σειρά του Netflix, Valhalla Murders) δεν καταλήγει αν θα κάνει το έργο μια ταινία επιβίωσης (που το σηκώνει η κατάσταση), ή ένα δράμα με εσάνς φολκλόρικου τρόμου.

Έτσι δεν πείθει σε κανένα από τα δύο αυτά κομμάτια, δεν ποντάρει στο τρόμο ούτε στα jumpscares, ταυτόχρονα όμως υπνωτίζει με τους υπερβολικά νωχελικους ρυθμούς, με αποτέλεσμα κάποιοι να βουτήξουν στα παγωμένα νερά του ....ύπνου. Αν και μιάμισης ώρας η ταινία, κυλάει σε εξοντωτικούς ρυθμούς υπνηλίας που κάποιοι γενναίοι ενω θα τη παλέψουν περιμένοντας ένα φινάλε που θα τους αποζημιώσει, όμως ούτε εκεί τους γίνεται η χάρη . 

Αφόρητα απλοϊκό, προβλέψιμο με ένα αμήχανο κλείσιμο, λες και όλο το συνεργείο ξεπαγιασε από το ψοφόκρυο και δόθηκε η εντολή να τα μαζέψουν άρον άρον .

Δεν είναι ότι βλέπεις μια κακή προσπάθεια, φροντίδα υπάρχει αλλά είναι αρκετό; 

Ποιος ο λόγος να το παίξεις φιλοσοφία αγνοώντας τις βασικές αρχές: ότι πρέπει να τρομάξεις και να κρατήσεις τους θεατές.  Δυστυχώς οι περισσότεροι θα σαλπάρουν  μακρυά χωρίς να κοιτάξουν πίσω ...